28 Weeks Later / 28 Hafta Sonra (2007) yazısına yapılan yorumlar

Yazar: erkan sarioglu

erkan sarioglu — Tue, 02 Feb 2010 12:26:58 +0000

28 days later ve 28 week later in insanı cezbeden yanı filmin insanı sürekli rahatsız eden atmosferi belkide. filmin en dingin olduğu sahnelerde bile üsrekli tedirgin ediyor insanı. nefes aldırmıyor. buna şöyle bir örnek vermek isterim şahsi gözlemim olarak ; klasik zombi filmlerinde zaman zaman tempo çok düşer. etrafta yüzlerce yürüyen ceset vardır ama kahramanlar gayet sakin bir yerden biryere gidebilirler. zombiler yavaştır, kafalarınja sıkarsan işleri biter yani hamle yapmak için vaktin çoktur çoğu zaman. ama 28 days/weeks ikilemesindeki virüslüler çok vahşi ve asla uyuz uyuz etrafta dolanmıyorlar. bu yaratıkların göründüğü her sahnede çılgın bir vahşet ve kovalamaca yaşanıyor. beni en çok cezbeden olay bu. yani iki rage virüslü etrafta dolanırken aralarından sohbet ede ede yürüyüp gidebilen pek görmedim.

Yazar: yakup

yakup — Thu, 12 Nov 2009 21:35:38 +0000

Filmi çok beğenmiştim.2 kez izledim.Beni en çok etkileyen müzik oldu.

Yazar: Erlik

Erlik — Mon, 31 Aug 2009 01:31:26 +0000

Zombie filmlerini sevmem.Virüslü felaket filmlerine ise bayılırım.İkisini bir arada sunan güzel örneklerden biri.Filmin asıl konusu virüsün kontrolden çıktığı zaman komutanın serbest atış emrini vermesi.”Kurunun yanında yaşta yanar” olayı yani.He he daha fazla politik yazı yazmaya gerek yok sanırım.Amerika gerekli mesajı filmde vermiş.Genel olarak film kendinden bekleneni veriyor.İzlenmeli.

Yazar: Hulya

Hulya — Sat, 24 May 2008 12:11:00 +0000

Romero’nun izinde giden zombie sinemasında zombilerin kimi zaman “insan beyni” yemeye odaklılarını gördük,kimi zaman savaşta bir ordu üyesi olarak katılımcı olduklarını.Kimi zamanda her iki amacı bir arada. Bu kez zombilerin kimliği bir virüse bağlı olarak ve bu virüsün hızlı tahribatı ile sadece saldırmaya yönelik bir imaja büründü.Değişen dünya düzeni ile birlikte doğal olarak günümüzün tam ortasına “28 gün sonra” ile giriş yapıp bu kez “28 hafta sonra” da, insan-zombie karşılaşmasını “kötü sondan kaçış yok” kabusu ile beraber kanımızı donduran bir kontrolden çıkış rayında paniğin “sivil ve suçlu” ayrımını yapamayacak bir duruma geldiğinde neler olabileceğini dehşetle izletiyor film.