Umarim hakkimda hep iyi seyler soylenmistir – kulaklarim cinlamadi ama…

Film aslinda kotu degil – sonuc olarak ortada cok kaliteli bir kadro ve yetenegi oldukca belirgin bir yonetmen var ama karsimizdaki son urun oldukca siradan: yonetmenin ortaya cikartmak istedigi tema , yeni bir tema degil: bu demektir ne azinda bu temayi yeni bir sekilde isleyip ona ilgi cekici bir hava vermesi gerekir – ne yazik ki buda olmuyor.
Film tam beklenmedik yerlere gitmesi gerekirken , daha da sacma sapan seyler yapmaya basliyor: butun olay Karakter A’nin bir noktadan oteki noktaya gitmesi icin bir bahane oluyor – tamam sonu bir sekilde guzel baglaniyor ama o sahneye geldigimizde kaybolan bag yuzunden hersey icin cok gec.
Sen izlediginde senin de fikirlerini her zamanki gibi keyifle okumayi bekliyorum.

evet filmekimi’nde izledim. güzel deneyimdi, keşke böyle filmleri bu ülkede hep böyle büyük kalabalıklarla izleyebilsem dedim.

aslında dediğin gibi şart koşmuş bir niyetim yoktu benim, mesela yazıda da bahsi geçen “jungfrukaellan” da gayet ‘vurucu’ olabilirken şiddeti en alt seviyede tutabilmiş bir film. bununla beraber wes craven gibi birisi de ‘vurucu’ olabilmesi için aynı hikayeyi shaker’da bol kanla bir iki sallayıp “last house on the left”i çıkarmış. hani demek istediğim o ki; akmareul boattda’da adamlar güzel bi hikayeyi bol gore çerçevesinde anlatma gereği duymuşlar, ben de splatter seven biri olarak gayet sağlam buldum misal.