Antalya Altın Portakal’da salonun yarısından çoğunun filmin ilk 30 dakikasından sonra insanların salondan dışarı kendini zor attığı film.

Ve şimdi… 30. istanbul film festivalinde aldığı “en iyi yönetmen” ve “en iyi film” ve “en iyi kadın oyuncu” dalında alığı ödüllerle Reha Erdem filmlerini sevdiğimi ama sevdiği filmleri sevmediğimi kafama çarpmış film.

Diğer festivallerden eş dost kontenjanından aldığı bir kaç ödül başka bu ödüller bambaşka. İstanbul Film Festivali ödülleri,festival filmlerinin önümüzdeki bir kaç yılda oluşacak genel eğilimini de işaretlemesi bakımından önemli… müjdeler olsun! hiç bir zaman olmadığı kadar sabit planlar ve yavaş hareket eden insanlar bizi bekliyor! bana kalırsa 70’lerin salon komedilerindeki abartılı karakterler ne kadar yanlışsa bu kadar kesilip, biçilmiş minimalist karakterlerde o kadar yanlış! yanlış anlaşılmasın, minimal sinema olsun ama karakterlerin gerçeğinden kopmadan, anlatımın minimalleştirildiği bir sinema olsun. (bkz:çoğunluk)