Cin Filmlerinden Gına Geldi: El-İnsaf (2016) yazısına yapılan yorumlar

Yazar: yussuf

yussuf — Sat, 10 Dec 2016 19:05:06 +0000

Gına geldiyse izlemeyin, sevenlere saygısızlk etmeyin.

Yazar: Babür Karbey Vina

Babür Karbey Vina — Thu, 26 May 2016 10:07:54 +0000

Kesinlikle katılıyorum. Ancak bu durum biraz da korku endüstrisinin içine düştüğü kısırlıktan kaynaklanıyor. Son zamanlarda üretilen filmlerde hep dini temalar, Hristiyanlığın iyi-kötü çatışmasına sıkışmış kurgular söz konusu. Trend olan bu olunca ister istemez üretkenlik bu yönde oluyor.
Türk sinemasında eskiden beri bir orijinallik sorunu var. Münferit olarak iyi işler çıkaran yönetmenler olsa da, furya olarak orjinal olamıyoruz. Korku endüstrisinde de aynı durum devam ediyor. Bana kalırsa 1955 yılında çekilen Drakula İstanbul’da filmi şimdiki korku filmlerine göre çok daha yaratıcı.

Cin temalı filmlerin çoğunda kalite kaygısı yok. İnsanları zaten inandıkları bir şeyle korkutup gişe elde etme çabası var. Bence bu kısırlık tek başına Türk korku sinemasından değil genel bir yozlaşmadan kaynaklanıyor.

Yazar: Bahri İşmen

Bahri İşmen — Sun, 22 May 2016 19:58:12 +0000

filmin adı manidar

Yazar: Mustafa

Mustafa — Sun, 08 May 2016 18:08:31 +0000

Kusura bakmayın Özgür Bey. Ben orada yanlış algılamışım. Tamam, tastamam dediğiniz doğru, katılıyorum. Aslında Anadolu köy korku hikayeleri o kadar çok ki. Lakin işleyen verimli bir toprak lazım. Yani yönetmen. Başka bir filmden örnek verirsem, 1984 Cüneyt Arkın’ın Deli Fişek filminde, rahmetle andığımız, Osman Betin Hocamız ile final kavga sahnesinde, İstanbul Levent’teki bir inşaat kullanılmıştı. Orada mümtazım karate komboları ile kırılan tuğlalar uzun yıllar başka filmlere konu oldu. Bir çığır açmıştı aksiyon dünyasında. Bu filmi izleyen, değişik bir senaryo ile final kavgasını böyle uygulamıştı. :) Buradan örnek verirsem, işleme çok önemli. 1970 yapımı yerli bir korku olan Ölüler Konuşmaz ki’nin konusunu yıllar sonra Dabbe 6’da görüyorum ama o eski filmin sonu daha iyi bitmişti. :) O zamanların çekim imkanlarıyla harikaydı. Rahmetle andığımız sevgili Saadettin Erbil’in seslendirdiği hortlak müthişti. :) Zaten bize bu lazım. Azazil Düğüm filmindeki gibi, mutlu bir son lazım. Yani dinsel bir tema işlenirken, sonu mutlu ve güçlü biten hikayeyi hayata geçirmek lazım. Felak ve Nas suresinin hikmetini tam manasıyla yaşatan bir film lazım. İlk Siccin harika bir çalışmaydı. Kötülük edenin yanına kalmadı ama sonunda herkese bulaştı. Gerçek bir hikayeden kurgu yapılan filmlerde, biraz text dışı kalmak iyi, lakin biraz! Tamamen değil…. Bakın mesela sie bir hikaye sunacağım: “Kerim isimli genç, uzun zamandır görüştüğü kızı terk eder. Çünkü hayatında başkası vardır. Kız da büyü yaptırır. Sonra olanlar olur.” Haydaaa! :) E hep aynı hikaye! :) Şimdi bunu değişik isimlerle film yapalım. Mesela İblis’e Çağrı, İfrit Davet vb. Yani yine hikaye aynı, isimler farklı ama işleyiş kötü. Ve dediğiniz olaylar var. Bize hikayeleri iyi değelendirecek verimli bir toprak “yönetmen” lazım. Sonu iyi biten, dinimizi daha güzel gösteren başyapıtlar lazım. Hasan Karacadağ’ın filmlerini gerçekten sevdim ama ne yazık ki o da son filmleriyle tepki aldı. Umarım Hasan Karacadağ, Magi ve Vampir’den sonra Yürüyen Ölüleri çekmez. Zaten birçok seyirci Dabbe’nin 3, 4 ve 5’inden sonra bayağı tepkili. İyi Günler.

Yazar: S. Özgür Ilgın

S. Özgür Ilgın — Sat, 07 May 2016 08:28:01 +0000

Mustafa Bey, burada bir hususu netleştirmek istiyorum: “Filmlerde işlenen örtülü kadın düşmanlığını ne yapacağız?” cümlesindeki “örtülü” kelimesini “başörtülü” kadınları nitelemek için kullanmadım, sadece büyü/cin olaylarında bunları insanların başına musallat olmasına sebep olanların hep kadınmış gibi gösterilmesini gizli bir kadın düşmanlığı olarak nitelemek için “örtülü” sözcüğünü kullandım. Ayrıca önerileriniz için teşekkür ederim.

Yazar: Mustafa

Mustafa — Fri, 06 May 2016 22:45:44 +0000

Özgür Bey gerçekten yazınıza katılıyorum. Özellikle, filmlerde örtülü bayanları göstermeleri bayağı olumsuz oluyor. Mecburen makyaja başvuruluyor. Yazınızın özeti olan şu cümle ilgilimi çekti: “Galiba asıl sorun insanlara musallat olan cinler değil, cinlere musallat olan yaratıcılıktan uzak yönetmenler ve senaristler.” Şimdi bu tür cin vakalarında, hepsinden öte Azem serisinin sonuncu bölümünü ele aldığımızda, “azem cin tohumu” işleyiş o kadar harika ki. Ama ne yazık ki sonu berbat! İnsanların cinlere musallat olduğu bir gerçeklik yoktur. Ancak yanlışlıkla yaptığı bazı hatalar, o tür varlıklarla iletişime geçmesine ve ilerisinde de kötü olaylar yaşanmasına sebep olur. İster inanın ister inanmayın, bu tür davalara üfürükçüler değil, Havvas ilminin ustaları bakar. Dolandırıcı ise anlaşılır, değilse iyileştirir. Yani muhakkak ortada bir büyü materyalı olacak ki bu tür olaylar yaşansın. O yüzden yazınız eksik! Ama diğer vakaları konu aldılar da biz mi izlemedik! Elimde o kadar derin hikayeler var ki, bir yönetmene bunu anlatınca, tekstin dışına çıkılmasından, konu değişiminden korktuğum için anlatmıyorum. Çekemeyen, kıskanç, kibir ve fesat birinin yaptıklarını işleyen korku sinema sektöründen umarım daha güzel projeler görürüz.

Yazar: Bilge

Bilge — Tue, 03 May 2016 11:26:24 +0000

Sonunda birileri düşüncemi dile getirmiş. Yine hafif kalmış yazdıklarınız, bu filmlerin kalitesizliği yanında.

Yazar: S. Özgür Ilgın

S. Özgür Ilgın — Tue, 03 May 2016 05:21:06 +0000

Ufuk bey büyücülerin hep kadın olduğunu söylemedim. Cinleri musallat edenin kadın olduğunu söyledim. Siccin’deki kıskanç teyze kızı örneğin. “Filmlerdeki Üfürükçüler/cinciler hep kadın” diye bir ifadem yok. “Birbirinden kopya hikayeleri olan bu filmler sayesinde de çoğala çoğala bir ön yargıya dönüşüyor!” diye başlayan paragraf filmlerle uğraşmayı bırakıp gerçek hayatta ne oluyor, ona bakmaya çalışıyor.

Yazar: Ufuk Başar Can

Ufuk Başar Can — Mon, 02 May 2016 21:36:46 +0000

Yazıyı okudum, bazı eksikler tespit ettim: Mesela büyücülerin hep kadın olduğu söylenmiş, aklıma ilk gelen örnekler Siccin ve Dabbe 6’da büyücüler erkekti. Sonra büyüyle hazine arama olayı Ezan filminde işlenmişti.