The Crow benim pek bayıldığım bir film değil. O yüzden de Proyas’ı çok merakla izlediğim söylenemez. Dark City, çoğu kimsenin haykırdığı gibi baş yapıt olduğunu düşünmesem de, iyiydi, hoştu. Garage Days’i izlemedim. I, Robot, kitabın derinliğine sahip olmasa da, klişelerle dolu da olsa, eğlenceli bir gişe filmiydi. Knowing’e gelince… Pek çok kişi gibi bende uzun zamandır Nicholas Cage’e antipati duyuyorum. Oyunculuğu yapay geliyor. Aslında bu yapaylık kimi zaman işe yarayabilir ama Cage’in oynadığı filmlerde değil. Knowing’in karşısına, başta saydığım nedenlerden dolayı (artı eleştirileri katın) çok da merakla geçmedim. Cage deseniz, şaşırtmıyor. Hatta genel anlamda filmdeki oyunculuğu, pek çok diyaloğu yapay buldum. Proyas ‘ın diğer filmlerindeki gibi yaptığı göndermeler hoştu, ama klişeler biraz fazlaydı. Bununla beraber, yine de bir gişe filmi için hiç de fena bulmadım. Hatta 9/11 gibi travmalar yaşayıp, bu konuda bir şeyler yapamayıp kendini aciz hisseden Amerikalıların, bu tür “zaten kaderimizde vardı” diye düşünmelerini bile normal karşıladım. Düşünsenize, adamlar bir de bizim gibi “minör” ülkelerin yaşaıdığı günlük travmalarla karşılaşsalar…

Bu yüzden, Proyas’ın ve Cage’in idamını izleyecek hakkı kendimde görmüyorum. Hatta, Spielberg’in War Of The World’ünü, ilk versiyonunu çok sevmeme rağmen, sondaki mesaj kısmı hariç, eğlenceli bulduğum için aralarına bile katılmam gerekebilir… :)

Bu haftanin en guzel yorumu:
“…en iyi yönetmenlerim listesinden “Spiderman” serisi ile Sam Raimi’yi, “War of the Worlds” ile Spielberg’i ve “Phantom Menace” ile Lucas’ı çıkaralı yıllar geçmişken…”