Peki Preston’ın Aurora’yı uyandırdığı bilgisini ne yapardım? İzlenebilecek iki yol var: Birincisi geçiştirmek. Bu gerçek ya ortaya çıkmazdı, ya da Aurora bir şekilde “olan olmuş, yapacak bir şey yok” der geçiştirirdi. Böyle olması önce “yüzünü görmek istemiyorum” deyip sonra yeniden uyutulma ihtimalini reddeden bir karakterden çok daha tutarlı olurdu belki ama seyirci, kullanılmayan senaryo unsurlarını pek hoş karşılamaz. Onun yerine Gus’ı kullanırdım. 15 dakika görünüp yapay bir şekilde öldürülen kelli felli bir adam olmazdı da, filmin sonuna dek yaşayan, Aurora’nın ikinci bir talibi olurdu. Preston’ın kasten uyandırdığını da, Aurora’yı kendi tarafına çekebilmek için o söylerdi. Aurora’nın ondan sonra kafası karışırdı. Böylece hem ilişkinin önüne bir badire daha çıkarırdım, hem de karakteri deus-ex machina olmaktan kurtarıp bir işe yaratırdım.

Bunlar da klişe evet, ama türün gereklerine daha uygun ve karakterler daha tutarlı.