neyse.

özellikle takıldığım konu, twitter’ı gerçekten ciddiye alanların olması. dünyada ne yaşanırsa yaşansın, buna twitter’dan bir şeyler yazmak zorunlu değildir. hatta çoğu zaman gereksizdir de.. twitter’ın belli konularda bazı şeyler için etkin rol oynadığı görülmüştür ve görülecektir ama hiç kimse bir şey yazıp yazmadığı için sorumlu tutulamaz ya da suçlanamaz. twitter’ın kuruluş amacı bu olmadığı gibi, özellikle türkiye’de görülebileceği gibi “olm bak bu konuda bir şey yazmazsan tarafsındır” vb. manasız çıkarımlar için de uygun bir platform değildir. 140 karakterden bahsediyoruz a dostlar. daha dün yüzeysel bulunan twitter, şimdilerde bir şeyler için referans noktası olmuş, garip..

benim de twitter’da takip ettiğim kerem akça, tr’de kıyametler koparken halen sinema üzerine yazmaya devam ediyordu. hatta bazı anlarda o kadar çok laf yedi ki, bir süre sonra aynen yazdığınız paragrafta olduğu gibi sus pus oldu. sonraki günlerde belki de içinden gelmeyerek bir şeyler yazdığını görmüştük… twitter’ı bir baskı aracına dönüştürmektir bu, ne yazık ki.. klişe ama o 140 karakter ile türkiye’yi kurtardığını zannedenler yüzünden bu hale getirilmiştir. keşke gerçekten işe yarar alanlarda, işe yarar çalışmalar yapabilse insanlar. (kerem bey’i örnek gösterdiğim için kendisini savunma amacı ile bunları yazdığım düşünülmesin. kalemini sevdiğim bir eleştirmen değildir kendisi ama saygı duyarım)

özellikle dikkat! yazdığım yazı hiçbir kimseyi hedef almamıştır ve yerme/incitme amacı taşımamaktadır. gerçekten çok film izlemiş biri olduğumu hatırlatır, saygılarımı sunarım.