Filmin hoşuma giden bir tarafı var ki yönetmeninin en çok üzerinde durduğu şey. O da bilgisayar işi olmayan efektleri. hatta o kadar üzerinde durmuşlar ki, az da olsa bilgisayar eli değen yerlerde efektler dökülmüş. Ama el kısmı komik olmuş ve ben komik olma gibi bir niyet hissetmedim. Ayrıca hiç hazzetmediğim o gerçeklik hissi diye yutturulan zorlama titrek kamera hareketleri filmin kendisine değil ama yaratığını yaramış.

Oyunculuk ise fena derecede gözüme ve kulağıma battı ki nedeni sadece senaryonun zaafı olmasa gerek. Müsamerede görev almış ve heyecanla sırasını bekleyen öğrencileri hatırlattı bana.

Bence ödüllü kısmına da kafayı takmayın. Ona bakarsanız orada burada adını sanını duymadığımız festivallerde hiç olmadık filmlere ödüller veriyorlar.

Uzun lafın kısası, gelgitli görüşlerimi toplarsam iyi, heyecan verici veya özelliği olan bir film değil. Ama bütün olarak baktığımda onca berbat film yanında hiç de pişman olmadım izlediğime. Zaaflarına rağmen…

(Bu satırları yazan kişinin sitede yazdığı ikinci yazının Metempsyco gibi sıkıcılık abidesi olduğunu, Al Adamson gibi adamların filmlerini şehvetle izlediğini hesaba katarsınız.)

Süper market olayı zaten artık klişe olma durumunu da aştı bambaşka bir fenomen oldu. The Mist’te ki gibi iyi uygularsan sorun yok ama burada çok zavallıca durmuş. Filmin mekan kullanımı market içindeki kameraların açıları falan berbat!

Acaba yeni bir komplo ile mi karşı karşıyayız? “Siz büyük bütçe filmlerimizi beğenmiyorsunuz ama bakın ödüllü bağımsızlar daha da b*ktan!” dercesine bir çaba mı var Los Angeles dolaylarında?

“Beriki” olmaya yeltenen ve yalakalanan başarısız ve silik bir “öteki” örneği…

Filme gelelim. Aldığı birçok ödül ve övgüyü düşünürsek, senenin en büyük balonlarından biri diyebiliriz Splinter için. Sevgili Murat’ın harika yazısında da belirttiği gibi (bayıldım bu arada tespite) “herşeyden çalar kendi tarifimi yaparım” mantığını filmin tüm sahnelerinde hissetmek mümkün. Bir de iyi ki Romero şu market fantezisini hayata geçirmiş, denemeyen kalmadı neredeyse. Zombilerden, yaratıklardan kaçan soluğu bir markette alıyor. E, haliyle kahramanlarımız kendilerini kurtaracak birçok malzemeyi de kolay yoldan temin ediyor böylece. (Bu filmde ateş ölçer bile buldular maşallah o izbe benzinliğin marketinde, nazar değmesin!)Sanki yönetmen filmi uzatmayım, izleyici de sıkmayım diyerek, tamamen saf ve temiz duygularla, herşeyi elinin altında bulundurmuş. Biyolog bile var filmde, ne diyim artık. Adam 2 dakikada çözdü zombimsi yaratığın derdini doğal olarak. Öyle sıradan bir biyolog bile değil, doktora yapan bir bilim adamı kendileri:)Cidden kim verdi bu ödülleri, tenhada bir yerlerde yakalamak lazım adamları:)