İlk filme bumblebee, optimus vs. autobotları tanımıştık. Tanımıştık diyorum çünkü her birinin karakteristik özellikleri ayrı ayrıydı ve bir birey gibi tanıma imkanımız olmuştu. Bu filmde ise decepticonlardan geçilmiyor ama bizim eski elemanların sesi soluğu çıkmıyor. Onu bırakın gruba yeni katılanlara bile yalap şalap bi bakış atabiliyoruz.Motosiklet autobotların kamuflaj olarak insan simulasyonu sürücü kullanmaları hoşuma gitmişti. Ben bu açıdan pek çok dialoğun beklentisiyle gittiğim filmden hüsranla ayrıldım. Robot dizaynları o kadar çok ekranı dolduruyorduki ben başı nerde bacağı nerde ayırt edene kadar sahne geçiyordu (Bide küçük ekranda izlemem lazım galba. Hadi bu benim kaprisim olsun:) Filmdeki artık bayatlamış mükemmel Amerikan imajını görmezden gelmek hatta katlanmak mümkün değil. Megan Fox’un ortalıkta sürekli playboy orta sayfa güzeli pozlarıyla dolaşması da cabası.İnsan sürekli dudaklarını ıslatıp gözlerini kısmasını bekliyor. Yönetmenimiz bu kadar para harcayıp bu kadar güzel özel efekti neden böyle pembe sakız gibi bayağıca kullanmış düşünmeden edemiyoruz. Yine de Terminatör Salvation’dan daha iyi bir eğlencelik.