Ülke sineması olarak, ‘iki artı puanımız var’ diyebiliriz. Biri, daha önce bu ülkede (Batı’ya kıyasla) genelde kalitesi düşük de olsa, birçok film çekildi(bildiğim kadarıyla 60’larda, dünyada en çok film üreten beş ülkeden biriyiz), ülkenin yitirilmiş de olsa (canlandırılabilir) bir sinema kültürü olduğunu söyleyebiliriz. Diğer artı için de, teknik sorunlardan kurtulduğumuzu söyleyebiliriz.

Türk Sineması’nda oyunculuk ise; ne artı, ne de eksi yönde değerlendirilebilir bence; yalnız tek tarafta yer almayacak şekilde, her iki yönde değerlendirmeye açıktır, bu konu. Türk Sineması’nın oyunculuk tarafının (olumsuz örnekler olsa da ve yetenekli oyuncuları, günümüzde az görsek de) problem olarak gösterilmesini doğru bulmuyorum. Türk filmlerinin sayısı arttıkça, bugün bir elin parmaklarını geçmeyen iyi oyuncularımızın sayısının da artacağına (hatta türe göre oyuncular çıkaracağımıza) inanıyorum.

Peki senaryo ve yapım şirketleri sorunu nasıl çözülebilir? Bu konuda, zamanında sansür kuruluyla filmlerimizin nasıl biteceğine bile karışan (her filmin sonunda polis gelmesi gibi) devletimizin, bugün, aktif davranması gerektiğini düşünüyorum. Çetin ile beraber Hindistan’a kadar kasmasının da alemi yok, yapması gereken oldukça basit: Film şirketlerinden alınacak vergiyi düşürecek. Örn; bir film şirketinden alınacak vergi (düzenlemeye göre, ülke yararı gözetildiğinden) yüzde beşi geçmeyecek. Bu durum, sinemaya yatırımı arttırır ve inanın, çok fazla film şirketine ve dev stüdyolara da ihtiyacımız yok; sinemayı seven (ve biraz da sinemadan anlayan) girişimci ruhlu, dört-beş kişinin aktif olması (yani dört-beş sinema şirketi) bize yeter. Örneğin; ikisi piyasaya dönükken, diğeri tür ağırlıklı filmlere yönelebilir, bir diğeri kendi filmlerini kendisi yaratabilir…vs Her film şirketinin yılda 20-25 film projesine imza attığını düşünürsek, her sene yüz küsür Türk filmi üretiriz; bu da yeni oyuncular, yeni yönetmenler , yeni senaristler demek.

Senarist demişken; senaryo meselesine de değinelim. Öncelikle, Türkiye’deki güzel sanatlara bağlı tüm Sinema-Tv bölümleri yetenek sınavıyla almaya başlamalı yani -hatırlayanınız olur- 80’lerdeki, 90’lardaki sistem gibi. İletişim fakültelerinde yer alan Radyo-Tv-Sinema bölümündeki sinema kısmı da kaldırılmalı veya sinema altında sadece sinema eleştirisi eğitimi verilmeli (yani akademisyen yetiştirmek amaçlı…vb). Genç yaşta (örn; 17-18) kısa film çekip festivallerde ödül kazananlara (senaristlere, yönetmenlere) devlet tarafından ya da vakıflardan burs imkanı sağlanmalı. Buna ek olarak; üniversiteler, içecek firmaları senaryo, metin yazarlığı yarışmaları düzenleyebilir ve böylece bu yarışmalar aracılığıyla genç yetenekleri keşfedebiliriz. İnanıyorum ki -ciddiye alınırsa eğer- çok başarılı sonuçlar alınabilir.

Özetle; niyetimiz eğer sinema yapmaksa, çareler var; yeter ki samimi olalım.

İşin içinde az da olsa zeka parıltısı varsa insanlar seviyor o işleri. İvedik’in bile küçük zeka kırıntıları iyi sinema izleyicilerinin dudağında küçük bir gülümseme bıraktı.

Yazılarda sinema bilincinden falan bahsedilmiş, hani derler ya “zevkin pazarlığı olmaz” diye :) işte zevkin ahkamı da olmaz bence… Buradaki yazılar sanki, ilaç firmalarına,ilaç prospektüslerini daha anlaşılır yazmayı tavsiye etmektense, normal vatandaşa latince bilmiyorlar ve öğrenmiyorlar diye kızmaya benziyor. Sizler teknik olarak filmleri değerlendirebilecek donanıma sahip olabilirsiniz ama seyirciden bunu bekleyemezsiniz. Sonuçta,hele de günümüzde, çizgiler çok karmaşık, kümeler çok iç içe, çok çeşitli zevkler var. Hangi filmin nasıl karşılanacağını kestirmek zor. Ama insan anlamadığından sıkılır, adı üzerinde anlamıyorsun zaten nasıl seversin ki. E sevmezsen nasıl merak duyarsın ki? Korku komedi bence çok da güzel gider Türkiyede… Ama şarkı klibi çeker gibi film çekmezseniz gider. Film gibi film olursa gider. Alın size “Crying Game” mesela, haydi bir Türk yönetmen çeksin bakalım bu filmi neye benzeyecek. E peki ama adam yapınca seyrettiriyor, kaç yıl geçti hala aklımda, üstelik o filmi seyrettiğim zaman, yukarıda aşağılanmakta olan yaş gurubuna dahildim. Konuysa ağır konu, neredeyse bağımsız tadında ama seyrettiriyor işte, ama “vay anasını” dedirttiriyor işte…

Demek ki filmin konusu ne olursa olsun,onu seyrettirmek, ilgi çekici kılmak, sevdirmek yönetmenin elinde, neyi nasıl yapması gerektiğini biliyorsa, sonuç başarılı olur bence. Son söz: Herkes latince öğrenemez, bilse tabii ki güzel olur ama bilmek zorunda değildir. E bu durumda milletin anlamayacağı prospektüsü de ilaç kutusuna koymaya hiç gerek yoktur, koysan da çöpe gider.

Saygılarımla

Admin edit: Tek paragraf oldukça zor okunur olduğu için ve noktalardan, virgüllerden sonra hiç aralık vermediğiniz için biçimsel düzenleme yapmak zorunda kaldım. Yazı içeriğine ise herhangi bir müdahale yoktur.

2: i m legend ilk versiyonu omega man(1971)

3:titanic /son mohikan /yuzuklerin efendisi vb

7:hani korkutamazsam guldureyim mantigi kutsaldamacana/zombieland

9:kurtlar vadisi irak catisma sahnesi ile leon/ heat/ronin/blackhawk down daki sahneleri bir kiyaslayin bir zamhet ,gerci k.v.i. daki roket sahnelerini yapan ekip blackhawk down daki ekipmis ama ,sanki sirf bu ekibi roketler icin kulanmislar .

10:paranormal activity en son meshur ornek ,daha eskilerden blair wicth project ..

12:belki 1000 tane tarihi (abarrtim biraz)filme konu olacak gecmisi olan bir ulkede hala tarihi bir savas filmi cekilememsi garipsegidim bir durum ,gerci mayis ayinda bir istanbulun fethi filmi geliyor ama ,fragmanlardan baktigim kadar bizim yeniceriler havada kilic tokusturarak savasiyor gene .dovus kareografisi vs hak getire .oysa bir brewhart filmindeki sahnelere biraz bakilsa ,yada son samuraydan biraz dersler cikarabilseler ,katletmezlerdi filmi.

13:jenifers body.

18:asmali konak dizisi yunanistanda 3 hafta gosterime girdi zamaninda ,sonra aniden yayindan kaldirdilar ,tutmadi hikaye izleyici hikayeyi algiliyamadi ,ayni degerlere sahip olmadigi icin .

20:insanoglu tatmin icin yasadigi icin fazla aciyi cileyi zoru sevmez .ewrenin sirlarini ,yasamin amacini ,kendi varlik amacini ogrenmek okadar kolay olmadigi icin ,kitaplar alir seminerlere gider ,sirlari 30 ytl karsiliginda ogrenmeye calisir .iste seyirciye hem duygu verip rahat koltugunda bir mesaj bir deger bir sir ,verdinmi iste ozaman en mutlusu odur

kisaca belirtmeye calistim

saygilarimla