Bence bu tip özellikleri ortak kültür öğeleri olarak değerlendirmek daha uygun. Geçmişte Anadolu topraklarında yaşamış ortak bir kültürün mirasından beslenen tüm ulusların birbirlerine yakın öğeleri barındırmaları gayet normal ama bu ulusların sadece bir tanesinin herşeyin sahibi aslında biziz gibi ortaya çıkması gülünçtür.

Bu arada Nubar Terziyan’da Yeşilçam’ın gelmiş geçmiş en mümin gayri müslümüdür :)))

Emin olun ki, Ermenistan’da yaşayanlar, Azerbeycan’da yaşayanlardan daha yakın bize… Kimin örfü, kime yakın? Biz mi Ermeni’yiz, onlar mı Türk?

“O filmler “Türk” olduğu kadar “Ermeni” de olan filmlerdi!”; bu söz yanlış anlamalara yol açıyor bende. Bunu söyleyebilmek için, Ermenilerin kendi milletsel karakter özelliklerini Türk Sineması’na katmaları gerekir. Yukarda bahsi geçen oyuncularımız Ermeni’den çok Türk’tü. Yani davranışlarına, konuşmalarına, yaşamlarına… Türklük iliklerine kadar işlenmişti. Bu yüzdendir ki, Türk Sinema severler onları kendilerinden farksız görmüşler ve Türk olmayışları akıllarına bile gelmemiştir.

Yeşilçam’ı bitiren faktörler zaten malum. Öncelikle ekonomik olarak pek çok işletmenin televizyon faktörü karşısında kendini yenileyememesi ve haciz batağına saplanması, ikinci aşamada da 1970’lerde hızlanan ve 80’lerde tamamen kabuk değişimini tamamlayıp yeni bir Türkiye portresi oluşturan toplumsal değişim.

Bugün pek çok Türk filmi çekiliyor olabilir ama Yeşilçam’da ki ruhu yakalayamamasının temel sebebi etnik bir mozaiğin birlikteliğinden ziyade 1990’larla beraber gelen medyanın zaten muhakeme yeteneği köreltilmiş, protest tavrından titizce arındırılmış bir halkı kendi yontmak istediği şekilde ki hipnozudur. Herşey televoleler ve magazinimsi ana haber bültenleriyle başladı…

Bununla beraber Yeşilçam döneminde ki kalıplaşmış pek çok tema (günümüze uyarlanan şekilleriyle) tv dizilerinde sürdürülmekte. Televizyon, sinemaya kıyasla beleş olduğu için (Eski tabirle) bir züğürt eğlencesi olma özelliğinde. Bir zamanlar sinemalarında bugün ki tv dizileri kıvamında her hafta yeni bir filmle ve tanıdık artistlerle gelişide bu noktada bir çağrışım yapabilir.

Ancak temalar tanıdık olsada bir zamanlar sansür kurulunun yaptığı gibi halka neyin izletileceğinin kararını vermek isteyen bir takım zihniyetler, bugünde bağlı bulundukları tv kanalı veya medya grubunun politikasına ve elbette rtük hazretlerine göre varlığını sürdürmeye devam ediyor.