Şaka bir yana gerek Los Sin Nombre, gerek Tres Dias, Palabras Encadas, vs. gerçekten cok sıkı ve çarpıcı işler.
Bu İspanyol tarzının son 5 yıl içinde Arjantin/Uruguay/Paraguay gibi yerlere de sıçraması çok iyi işlerin çıkmasına ön ayak oluyor. Mesela yeni seyrettiğim Cold Sweat (So Fredo) hiçbir bütçe olmadan nasıl iyi bir iş çıkartabileceğinin gayet iyi bir örneği.
Politik tarihlerindeki detayları korku filmlerine uyarlayarak hem kendi öz eleştrilerine yer veriyorlar, hem de kendi kültürlerini barındıran bir korku örneği çıkıyor.

Birkaç yıl önce The Forgotten ya da The Abandoned diye bir film seyretmiştim, tipik bir hayalet hikayesinden çıkıp işi Franco’nun diktatörlüğüne bağlıyordu. Çok çarpıcı bir son sahnesi vardı.
Keşke bunun gibi bir filmi bizim politik tarihimiz için de çekseler diye düşünmüştüm. (Mesela 12 Eylül faili meçhullar).

ama gerçekten tek bir yeni dönem fantastik İspanyol filmi izlemedim ki beni filmin bir (veya birkaç yerinde) ‘bu iş böyle olmaz!’ dedirtmesin.. Ya senaryo, ya diyalog, ya oyunculuk illa bişey aksıyo ve filmin inandırıcılığını baltalıyo.

Bir tek ‘Others’ var istisna tabi. Ama ona tam anlamıyla bu yeni dönem İspanyol fantastik sinemanın bir temsilcisi demek güç

Neden böyle düşünüyorsun Can? Son bir kaç yıldır özensizleşmesine rağmen ben İspanyol korku sinemasını seviyorum. Jaime Baleguero’nun filmleri de fena değil bence… The Darkness favorimdir.