Fatih Yürür – Öteki Sinema

Skin Trade (2014)

Fatih Yürür — Sat, 25 Apr 2015 13:03:29 +0000

BU MASAYA Bİ KUPLE AKSİYON ALABİLİR MİYİZ?

Artık 80’ler aksiyon trendleriyle süslenerek soframıza ver edilmiş sinemasal mahsullerin haber değerini yitirdiği bir döneme girdik. Çok garip, şunun şurasında 80’ler ruhunu çağırma seanslarına sevinmemizin, perdede Chuck Norris’i görünce heyecanlanmamızın ya da Stallone’un suratında patlayan efsanevi Van Damme tekmesinin üzerinden hepi topu kaç yıl geçti ki? Gel gelelim günün sinemasal trendlerine boca edilen hemen hemen her yapımın köşesini bucağını eşelediğimizde, altından gürül gürül 80’ler fışkırmaya başladı. Bir noktaya kadar eğlenceli bulduğumuz bu furya da haliyle her güzel şey gibi yavaştan ekşimeye başladı, sündürüldü ve kaçınılmaz olarak da suyu çıktı!

Armageddon: Uzaydan Gelen Serseri Mayın

Fatih Yürür — Sun, 22 Mar 2015 22:18:38 +0000

Bir felaket filminden ziyade, hafta sonunda mavra için bir araya toplanmış bir grup petrolcü abazanın dış uzay etkinliği olarak değerlendirilebilecek olan Armageddon; özellikle benim mensubu olduğum jenerasyona Aerosmith, Journey, ZZ Top, Bob Seger ve Patty Smith gibi isimleri tanıştırması açısından oldukça eğlenceli bir soundtrack albümüne sahiptir.

Top 15: Yeni Bin Yılın En Ürkütücü Canavarları!

Fatih Yürür — Sat, 21 Mar 2015 19:33:07 +0000

Milenyuma adım atmamızla birlikte, korku – gerilim trendleri de baş döndürücü bir hızla şekil değiştirdi. Her ne kadar, korku – gerilim – fantezi üçgeninde nitelik açısından zengin yapımlarla çok ender karşılaştığımız gerçeğini değiştirmese de; yeni yüz yılın daha ilk dönemlerinde teen slasher furyasının suyunun çıkarılması ve romantik birer figür haline getirilen vampir ve kurt adamlara maruz kalarak yaşadığımız sarsıntının etkisinden yavaş yavaş sıyrılmaya başladık…

Efsane Cilt II

Fatih Yürür — Wed, 11 Mar 2015 09:34:56 +0000

KURT ÇOCUK’UN MACERASI DEVAM EDİYOR!

İnsanlığın geleceği, genç savaşçı Tristan’ın; Tristan’ın geleceği ise maharetli Edwina’nın elinde! Bakalım Kurt Çocuk, hayatının bu en büyük sınavını verip, yoluna devam edebilecek mi? Yoksa seçilmiş olanın yolculuğu burada sona mı erecek? Pekala, cevabı biliyoruz… O halde asıl soru şu: Nasıl?

Öteki Sinema için yazan: Fatih Yürür

Yves Swolfs’un yaratmış olduğu Efsane serisinin ikinci halkası olan “Ormanın Derinlikleri” yeniden Presstij Kitap sayesinde okuyucuyla buluşuyor. Her ne kadar ilk maceranın üzerinden neredeyse üç koca yıl geçmiş olsa da, Tristan’ın mücadelesi ilk günkü diriliğini muhafaza etmeyi başarıyor.

Wyrmwood: Road of the Dead (2014)

Fatih Yürür — Sat, 28 Feb 2015 22:18:59 +0000

ÇORAKTA ZOMBİ AVI: WYRMWOOD

Tür sinemasının asık suratına renk geldiğini iddia edebileceğimiz son 10 yıl içerisinde, parodi konseptinin suyunu çıkaran yapımlar, ağırlıklı olarak zombie filmleri içerisinden çıktı. Kısa sürede çizgi roman ve video oyun arenasına da sıçrayan bu hınzır fikirlerin kısa sürede tükeneceğine inanmış olsak da; parlak ve tıkır tıkır işler fikirler ile bezenmiş yeni zombi parodileri izleme konusunda hiç de sıkıntı yaşamadık. Bir noktadan sonra hap kıvamında birer geek yemi haline gelen zombi parodileri; anlaşılan bir süre daha yakamızı bırakmayacak gibi görünüyor. Her ne kadar başlangıç aşamasındaki orijinal fikirler tükenmeye yüz tutmuş olsalar da, bilinen metotların üzerinden geçerek “eğlendirme” işlevini başarılı bir biçimde yerine getiren filmler türemeye devam ediyor neticede! Özellikle Dead Snow 2: Red vs Dead’in “film gecesi” toplaşkalarında vadettiği mavra potansiyeli göz önüne alındığında, daha uzun bir müddet parodi suyu serpilerek ıslatılmış cesetlerin kokusunu burun direklerimizde hissedeceğimiz garanti!

The Voices (2014)

Fatih Yürür — Sat, 21 Feb 2015 20:29:45 +0000

RYAN REYNOLDS KELLENİZİ ALACAK!

Gelin kabul edelim, 2014 yılı sinema adına uzun zamandır yaşanan kabızlık sürecinin ardından mideye gömülen müshil ilacı etkisi yarattı bünyelerde! Hemen hemen her mecrada karşımıza yüzümüzü güldürecek kaliteli yapımlar çıktı. 2015 yılı bu denli bonkör olur mu bilinmez lakin karşımıza çıkan ilk örneklere bakacak olursak, geçtiğimiz yıl olduğu gibi sinema perdesine yine sağlam kroşeler inebilir.

Soundtrack: The Matrix (1999)

Fatih Yürür — Tue, 13 Jan 2015 07:59:04 +0000

Öteki Sinema için, aziz dostum Egemen’in “akıllara takılıp kalan ya da akıllardan hiç çıkmayan” soundtrack albümlerini ufaktan ufaktan derleme fikrini ortaya atmasını takiben aklıma gelen birkaç albümden biriydi The Matrix’in soundtrack seçkisi.

Nu metal’in zirveye oynamaya başladığı ve elektronik altyapılı müziğin de kabuk değiştirmeye başladığı o yeni deneyimlere açıldığımız meşhur dönemin koşulları göz önünde bulundurulursa; The Matrix’in soundtrack külliyatının, devler ligi korteji kıvamında olduğunu söylemek hiç de abartı kaçmaz. X jenerasyonunun, bir zamanlar kulağında “walkmen” olmadan uyku duvarının üzerine zıplayamama sebebi olan Marilyn Manson, Deftones, Prodigy, Rage Against The Machine, Rammstein ya da Monster Magnet gibisinden bir dolu ismin bir araya gelerek fütursuzca halay çektiği bir albümden söz ediyoruz!

Beyazperdenin Trençkotlu Kahramanları

Fatih Yürür — Thu, 08 Jan 2015 15:20:30 +0000

Tartışmaya mahal yok trençkot, özellikle beyazperdede boy gösteren anti kahramanların, kendilerine has kreasyonlarının vazgeçilmez bir parçasıdır. Heybetlerine heybet katmak adına en pratik çözümü uygulayan bu karizmatik kahramanlarımızın neredeyse tamamının bir diğer ortak noktası da, çizgi roman sayfalarından beyazperdeye zıplamış olmalarıdır şüphesiz.

Öyle ya! Yağmurlu bir havada sırılsıklam olmakla meşgulken bile, rüzgara karşı dikilen ve tek derdi tütünleri vıcık vıcık olmuş sigarasını yakmak gibi görünen kahramanlarımızı paçozluktan haz duyan birer moda ikonu haline getiren bu kumaş ve deri parçası; her halükarda kendilerinin karizmametrelerinin ibresini tavanda tutmak için tek başına yeterli bir aksesuardır.

2014 Yılının En İyi 14 Çizgi Romanı

Fatih Yürür — Wed, 10 Dec 2014 12:54:02 +0000

Her ne kadar yerli çizgi roman üretimlerimiz, ağırlıklı olarak kolektif formatta karşımıza çıksa da, yabancı yapımlar mevzu bahis olduğunda, kelimenin tam anlamıyla kum gibi çizgi romanlar düştü soframıza. Bir kısmı, sıkı takipçiler tarafından yıllar önce keşfedilmiş olsa da, taptaze romanlar da basılmadı değil hani!

Bu yıl, bariz bir biçimde geçtiğimiz yılları geride bırakacak bir basım savaşına tanık olduk adeta! Yıllar yılı Türkçe basılmış Batman ve Hellboy okumak için yanıp tutuşan biz fanilerin imdadına JBC yetişti ve koskoca Batman külliyatının haysiyetli öykülerini okuyucularla buluşturdu. Bonelli mevzusundaki istikrarıyla bilinen Çizgi Düşler ise, 100 Kurşun, Scalped, Savage Wolverine ve X-Force gibi serileri ardı ardına patlatırken; Y Son Erkek, macerasını da kısa aralıklarla bizlere sunmayı ihmal etmedi. Marmara Çizgi de, Saga serisini daha dumanı üzerinde tüterken basmakla kalmadı, çizgi roman “gurmelerinin” pek bir bayıldığı Chew’i de dilimize kazandırdı. Yılsonuna doğru basılan Kevin Smith imzalı Spider Man & Black Cat de en eğlenceli Spidey maceraları arasında yerini aldı.

2014 Yılının En Kötü 14 Filmi

Fatih Yürür — Mon, 08 Dec 2014 10:10:46 +0000

Her daim iyilerin, alkışlananın, baş tacı olanın listesiyle karşınıza çıkacak değiliz ya efendim! Bu defa da yılın en berbat yapımları ve en büyük hayal kırıklıklarıyla karşınızdayız!

Malumunuz “en iyiler” listeleri kadar risklidir en kötüler seçkileri. Her şeyden önce, listeye kafalama girebilecek bir dolu nitelik fakiri yapımın cirit attığı bir yılı geride bıraktığımız düşünülecek olursa; onlarca filmin içerisinden tutup 14 tanesini çıkarabilmek neresinden bakılırsa bakılsın deliliktir, bela aramaktır, cana susamaktır. Kaldı ki pek çok “kötü filmin” izleyici dostu olduğu düşünüldüğünde, listeyi hazırlayanın hunharca katledilmesi, kaza kurşununa kurban gitmesi ya da meydan dayağı yemesi de her zaman ihtimal dahilindedir.

2014 Yılının En İyi 14 Filmi

Fatih Yürür — Thu, 04 Dec 2014 19:32:21 +0000

Artık gelenekselleşen yılın “En”leri derlemesi, her sene olduğu gibi bu sene de huzurlarınızda. Geri dönüp baktığımızda hangi filmlerden keyif aldık, hangileri karşısında dumura uğradık, hangileri karşısında nutkumuz tutuldu ya da hangilerinden çaktırmadan etkilendik? Hepsi ve biraz daha fazlası aşağıdaki listede!

2014 yılı bağımsız sinemanın yılı oldu. Pekala, bu çıkarım tespit değeri taşımıyor onun da farkındayım! Artık izleyiciye ulaşması mesele olmaktan çıkan bağımsız filmler, neredeyse Hollywood blockbusterları ile eş zamanlı olarak önümüze düşmeye başladı orası kesin! Dolayısıyla derlemekten pek bir keyif aldığımız “Yılın ‘En’leri” listelerinin ana malzemesi haline gelmelerine şaşmak mümkün değik. Geçtiğimiz yıllarda dozu iyiden iyiye artan bağımsız sinema hakimiyeti, bu yıl ezici bir üstünlükle zafer bayrağını dikti popüler sinema çöplüğünün ortasına!

The Salvation (2014)

Fatih Yürür — Wed, 29 Oct 2014 11:34:44 +0000

İNTİKAMIN, İNTİKAMININ, İNTİKAMI!

Mads Mikkelsen, yavaş yavaş kendi jenerasyonunun Mel Gibson modeli olmaya başlıyor gibi geliyor bana. Teşbihte hata her zaman mümkün tabi ama tıpkı Gibson’ın 80’li ve 90’lı yıllar boyunca kafasını kızdıran tüm kötücül tiplere sırayla haddini bildirdiği gibi; Mikkelsen de “mücadele adamı” olma yolunda emin adımlarla ilerliyor. The Salvation, Mikkelsen’in bire bir bu formülün bir sonucu olarak izleyici karşısına dikildiği eli yüzü düzgün bir western örneği!

Son yıllarda, özellikle çorak arazide vuku bulan hemen heen bütün öykülere “modern bir western örneği” etiketini yapıştırmaktan pek bir keyif aldığımız düşünüldüğünde; Tarantino gibisinden, etkilenim noktalarını birleştirerek perdede kendi dilini yaratabilmiş bir sinemacı değilseniz, Peckinpah’a saygıda kusurunuz varsa ya da Coen Kardeşler gibi Wayne’i anmayı aklınıza getirmiyorsanız; “western ruhu taşıyan bir western filmi” yaptığınıza sinema severleri inandırabilmeniz oldukça zor gibi görünüyor.

Bad Boy Bubby (1993)

Fatih Yürür — Thu, 23 Oct 2014 09:43:22 +0000

BUBBY İYİ ÇOCUK AMA ÇEVRESİ KÖTÜ!

Sinema tarihi arızalı annelerden ne çekti be arkadaş! Norman Bates’ten Jason Voorhees’e kadar pek çok psikopatın doğumuna vesile olmuş bu arızalı annelerin belki de en ilginci, 35 yaşına kadar kendisine büyük bir özveriyle işkence etmiş olan Bubby’nin kafadan kontak validesi! Dış dünyadan tamamen izole edilmiş dört duvarları arasında, anne ve oğlun kendilerine has yaşantıları ve annenin kendi icadı olan garip ahlak anlayışları ile bezeli, kasvetli bir öykü Bubby’nin ki. Fakat gel gelelim gösterime girdiği dönemde anne ve oğul arasındaki ensest ilişki sebebiyle taş yağmuruna tutulan Bad Boy Bubby, şu an geçmişte değerlendirildiği kadar sert bulunan bir film değil! Biz büyüdük ve dünya kirlendi… Peki ya Bubby?

Rampage: Capital Punishment (2014)

Fatih Yürür — Wed, 22 Oct 2014 15:02:46 +0000

KOŞUN! UWE BOLL GERÇEK BİR FİLM YAPMIŞ!

Birbirinden rezil video oyun uyarlamaların piri, yaşadığımız yüz yılın en acımasız film terminatörü, ünlü oyuncuların korkulu rüyası, bitmek tükenmek bilmeyen berbat serilerin şahı Uwe Boll yine ve yeniden geri döndü! Üstelik bu sefer overdoz sosyal mesaj ile izleyicinin çenesine çenesine saydıran bir aksiyon kırmasıyla…

Bu gün blockbuster sineması mevzu bahis olduğunda, cebimizde küfürleri hazır beklettiğimiz ve bundan yıllar önce “ellerine düğün kamerasının verilmesinin bile cinayet sebebi olabileceği” düşünülen Michael Bay ya da Roland Emmerich gibi yönetmenlere sayıp dökerken; Uwe Boll’u tam olarak nereye konumlandırmamız gerekiyor inanın emin değilim. Ben Kingsley, Ray Liotta, Michelle Rodriguez, Jason Statham, Kristianna Loken ve daha nice ismin kariyerine tezek fırlatan, filmlerine çamur atanları boks maçına davet etmek gibisinden ergen atarlarından medet uman Uwe Boll; muhtemelen bir sabah uyandı ve dünyanın gidişatı hakkında birkaç kelam etmeye karar verdi. Aslına bakarsanız, Boll’un bu ani uyanışına saygı duymamak elde değil, çünkü muhtemelen kariyerinin ikinci –ve kim bilir belki de sonuncu “gerçek filmini” bu sayede vücuda getirdi.

Tekken 2: Kazuya’s Revenge (2014)

Fatih Yürür — Wed, 15 Oct 2014 07:37:33 +0000

Dış Kulvardan Bir Dövüş Efsanesi Daha Solarken…

Tartışmaya mahal vermeyecek kadar başarısız, göz yaşartacak kadar niteliksiz aksiyon filmlerinin “yıldız yönetmeni” Wych Kaosayananda, bir sabah uyandığında kendisine yepyeni bir misyon belirlemişti. Yatağında yavaş yavaş doğruldu ve muhtemelen iki buçuk dakikalık bir süre boyunca kara kara düşündü. Aslında plan, bu kadar düşünmeye mahal vermeyecek kadar açıktı, net ve basitti! Kendi kendisine sessizce sordu: “Neden cılkı çıkmış bir arcade oyununun devam filmini çekerek, köküne kibrit suyu ekmeyeyim ki?” Tekken 2: Kazuya’s Revenge doğuyor.

Kaosayananda (kendine bir süredir uygun gördüğü mahlası ile Kaos) 1998 yılında kamera arkasına geçtiği ilk filmi olan Yah sayesinde aksiyon severlerin radarına yakalanmasına rağmen; garip bir biçimde adını 2002 yılında görücüye çıkan ve başrollerini Antonio Banderas ile Lucy Liu’nun paylaştığı Ballistic filmiyle dünyaya duyurmuştu. Şaşırtıcı ölçüde kötü olan film, yönetmenin sinemasal mecradaki rotasının yollarını da uzunca bir süre tıkamaya yetmişti hani! 10 yıl boyunca aksiyon arenasından uzak kalan yönetmenin bir daha ayağa kalkamayacağına, kariyerinin tamamen bittiğine inanıldığı sırada, 2012 yılında yönetmen koltuğuna oturduğu Angels filmiyle aksiyon severlere “ben buradayım” diye fısıldayarak yoluna devam edeceğinin sinyallerini verdi.

Yönetmen, bu yıl iki film birden görücüye çıkararak hepimizi şaşırttı! Bunlardan biri Scott Adkins’i başrolde izlediğimiz Zero Tolerance (ki kendisi şu an için yönetmenin filmografisindeki en iyi film… ilginç…) olurken diğeri de başarısız filmlere kurban gitmekten asla kurtulamayacak gibi görünen Tekken serisinin yeni halkası oldu! Evet evet, Tekken 2: Revenge of Kazuya’dan bahsediyorum… Yani sadece yönetmenin filmografisinin en berbat halkası değil; son yıllarda karşımıza çıkan en ucubik aksiyon salatasından bahsediyorum.