Gülnur Karakaş Tandoğan – Öteki Sinema

Overboard (1987)

Gülnur Karakaş Tandoğan — Tue, 24 Jun 2014 18:31:34 +0000

80’li yılların romantik komedi filmleri birçoğumuz için unutulmazdır. Zaman zaman klişe, monoton ve sıradan olsalar da, seyrettiğimiz ilk romantik komediler olmaları nedeniyle, izlediğimiz filmler içinde özel bir yeri garantiledikleri söylenebilir. Özellikle o dönemde çocukluktan çıkıp yeni yeni gençliğe adım atanlar için bu tür filmlerin ilgi çekmemesi düşünülemezdi.

Öteki Sinema için yazan: Gülnur Karakaş Tandoğan

Filmin konusu, bizim eski Türk filmleriyle aynı paralelde: Joanna (Goldie Hawn), oldukça zengin ve küstah bir kadındır ve kocası ile son derece lüks teknelerinde tatilini geçirmektedir. Kaprisleriyle herkesi bıktıran, çevresindekileri aşağılamakta sakınca görmeyen Joanna, bir gün ayakkabılarını düzenleyecek bir dolap yapması için marangoz olan Dean’i (Kurt Russell) tekneye çağırır. Ancak Dean’in yaptığı işi beğenmez ve parasını vermeyerek onu tekneden atar. Birkaç gün sonra ise yanlışlıkla kendisi de tekneden düşecek ve hafızasını yitirecektir. Ve böylece Dean için intikam saati gelecek, Joanna’nın birbirinden yaramaz 4 çocuğunun annesi olduğunu iddia ederek onu bir hizmetçi gibi çalıştıracaktır.

Dirty Dancing (1987)

Gülnur Karakaş Tandoğan — Thu, 10 Apr 2014 09:13:04 +0000

Bundan yaklaşık 27 yıl önce hayatımıza giren ancak her nesile etki edebilecek boyutta bir zamansızlığa sahip filmlerdendir Dirty Dancing. Aslında video kaset pazarı için çekilen bu filmin, klasikler mertebesine kadar yükselmesi, mütevazi ve amatör ruhla girişilen her işin kendine yarattığı hayran kitlesinin de büyüklüğünü işaret ediyor. Defalarca izlenebilen değil, defalarca kendini izleten ender filmlerden biri olarak Dirty Dancing, efsanesini kuşaktan kuşağa yaymaya devam ediyor.

Öteki Sinema için yazan: Gülnur Karakaş Tandoğan

Klasik ve imkansız bir aşk hikayesi ile yola çıkıyor film: Tatillerini geçirmek üzere Kellerman’s Resort’a gelen bir ailenin 17 yaşındaki kızları “Baby” Frances (Jennifer Grey), tesiste dans eğitmenliği yapan Johnny’le (Patrick Swayze) yakınlaşır. Johnny’nin dans partnerinin elinde olmayan nedenlerden ötürü dans edememesi üzerine görevi devralan Baby, ailesinin şiddetle karşı çıktığı bir profile sahip olan Johnny ile unutulmaz bir aşk yaşamaya başlar…

Bad Teacher (2011)

Gülnur Karakaş Tandoğan — Thu, 30 Jan 2014 17:35:21 +0000

Öğretmenlik tüm dünyada kutsal kabul edilen mesleklerden biridir. Öğretmenliğin bir standardı vardır ve bu standardı belirleyen hukuki ve ahlaki çeşitli normlar mevcuttur. Bir doktorun ömür boyu bağlı olmak zorunda olduğu Hipokrat yemini kadar olmasa da öğretmenlerin de, toplumun izlediği, takip ve kontrol ettiği geleneksel bazı normlara sıkı sıkıya bağlı kalması beklenir.

Öteki Sinema için yazan: Gülnur Karakaş Tandoğan

Bu nedenle beyazperdede konusunu eğitimin oluşturduğu filmler, öğretmenlerin eğitimsel sorumlulukları ekseninde eğitici-öğretici-mesaj verici olma gayretindedir (En bilineni için bkn: Dead Poets Society). Sinemada öğretmen stereotipi; tembel, asi, sorunlu öğrencilere akıl veren, onlara doğru yolu gösteren, tatlı sert bir davranış şekliyle seviyelerine inip, onları çaktırmadan yola getiren idealist eğitim neferi şeklindedir. Hal böyleyken, seyirci öğretmenleri sinemada yaramaz öğrencileri dizginleyen bir “kahraman” olarak görmeye alışmışken, birileri çıkıp dokunulmazlığı üst seviyede bir meslek grubunu deyim yerindeyse yerin dibine sokmaya cüret etmiştir. Bad Teacher bu tür bir girişimin doruk noktasıdır. Niye mi? Cevabı Elizabeth Halsey’de gizli.

The Little Girl Who Lives Down the Lane (1976)

Gülnur Karakaş Tandoğan — Mon, 11 Nov 2013 11:40:14 +0000

The Little Girl Who Lives Down the Lane, Türkçe adıyla “Yolun Sonundaki Küçük Kız”, Jodie Foster ve Martin Sheen’in başrollerini paylaştığı etkileyici bir korku-gerilim filmi.

Öteki Sinema için yazan: Gülnur Karakaş Tandoğan

Jodie Foster, filmde 13 yaşındaki Rynn’ı canlandırıyor. Rynn, şair olan babası ile İngiltere’den Amerika’ya taşınmış ve burada küçük bir kasabaya yerleşmişlerdir. Yaşından büyük davranan ve yaşayan Rynn’ın şüpheli tavırları birçok kişinin dikkatini çekmektedir. Bir Halloween gecesiyle açılışını yapan filmin bir diğer önemli kahramanı ise, pedofili kimliğiyle kasabada nam salmış Frank’tir (Martin Sheen). Sık sık Rynn’ı rahatsız eden Frank, aynı zamanda kızın yaşadığı evin sahibinin oğludur. Kasaba sakinlerinin Rynn’ı sürekli yalnız görmesi, genç kızın sırlarla dolu hayatına daha yakından bakma gayretini de beraberinde getirecektir…

Raise the Red Lantern (1991)

Gülnur Karakaş Tandoğan — Fri, 20 Sep 2013 12:08:24 +0000

Yimou Zhang’ın yönettiği ve başrolünde ünlü aktris Gong Li’nin yer aldığı Raise the Red Lantern (Kırmızı Fenerler), 1920’li yıllarda Çin’de, zengin bir adamın 4. karısı olarak yeni bir hayata başlayan Songlian’ın bir sene boyunca yaşadıklarını konu alıyor.

Öteki Sinema için yazan: Gülnur Karakaş Tandoğan

Gong Li’nin canlandırdığı Songlian, henüz 19 yaşında, eğitimli ancak babasız ve parasız bir genç kızdır. Üvey annesinin yönlendirmesiyle zengin bir adamın 4. karısı olmaya karar verir. Malikâne görünümünde büyük bir evde yaşayan adamın eşleri de aynı avlunun etrafında, farklı kısımlarda hizmetçileri ve çocukları ile birlikte yaşamaktadır. Geleneklerine sıkı sıkıya bağlı olan koca, her gece istediği karısıyla birlikte olmakta ve geceyi geçirdiği kadının bahçesinde sabaha kadar fenerler yakılmaktadır.

Birinci eş, doğal olarak içlerinde en yaşlı olandır. Gelenekleri önemseyen, diğer kadınlara göre daha geri planda kalmayı tercih eden ve tabir-i caizse biraz da boş vermiş bir kadındır. İkinci eş, güler yüzlü ve sempatiktir. Hatta Songlian’a oldukça yakın davranmakta ve ona çeşitli tavsiyeler vererek arkadaşlık kurmaya çalışmaktadır. Eski bir opera şarkıcısı olan üçüncü eş ise, Songlian’dan önceki son eş olmanın da verdiği bir statü kaybı ile saldırgan ve kıskanç yaklaşımlar sergilemektedir. Film ilerledikçe kadınların güç ve statü kazanmak adına, birbirleri ve efendileri ile olan ilişkileri de farklı boyutlar alacaktır.

I Want You / Seni İstiyorum (1998)

Gülnur Karakaş Tandoğan — Mon, 09 Sep 2013 11:17:32 +0000

Seni İstiyorum…

“I Want You” aslında 1986’da bir şarkı olarak doğdu. İngiliz müzisyen Elvis Costello’nun tutkulu bir aşkı anlattığı bu şarkısı, bir sevgiliye yazılabilecek en iyi “şey”lerden biri. Sadece bir şarkı demek de haksızlık olur I Want You için. Bir şiir, bir film, bir şarkı, bir mektup, bir hikaye ya da bir cümle… O nedenle bir “şey” I Want You, nasıl okunduğuna bağlı olan. İsmini ve ilhamını verdiği film ise, Michael Winterbottom’a emanet.

Öteki Sinema için yazan: Gülnur Karakaş Tandoğan

Film, konu olarak bakıldığında klasik bir aşk hikayesi görünümünde. 9 yıl önce işlediği bir cinayetten ötürü hapse giren Martin (Alessandro Nivola), büyük bir tutkuyla sevdiği eski sevgilisi Helen’e (Rachel Weisz) tekrar kavuşabilmek için kasabasına geri döner. Ancak Helen, Martin’den kaçmayı ve saklanmayı tercih etmektedir… Uyuşturucu bağımlısı, sicili bozuk eski sevgilinin musallat olması şeklinde de özetleyebileceğimiz bu film, sadece konuya bakarak film seçen ve değerlendiren sinemaseverlere de unutamayacakları bir tokat atıyor. Yan karakterler ve hikayeler, özellikle de sinematografisiyle çok özel bir film I Want You.

The Breakfast Club (1985)

Gülnur Karakaş Tandoğan — Fri, 10 May 2013 07:28:28 +0000

Shermer Lisesi, 24 Mart 1984 Cumartesi, saat 07:00

5 Lise öğrencisi (Andrew, Claire, Brian, John ve Allison), okulun kütüphanesinde toplanıyorlar. Hiçbiri birbirlerini tanımıyor, hatta hepsi birbirlerinden nefret edecek kadar farklı karakterlerde. Ortak noktaları; yaşları ve o gün cezalı olmaları. En azından onlar öyle sanıyorlar. Öğretmenleri Vernon, çeşitli suçlardan ceza alan bu öğrencilere bunun karşılığı olarak kendilerini tanımladıkları bir rapor yazmalarını istiyor ve istemeden de olsa onları baş başa bırakıyor. Sabah 7’de başlayıp akşam 4’e kadar devam eden bu süreçte, “suçlu” çocuklar hem kendileriyle hem de birbirleriyle yüzleşiyor.

Dog Soldiers (2002)

Gülnur Karakaş Tandoğan — Sat, 06 Apr 2013 21:52:59 +0000

Kitlelerin 2005 tarihli The Descent ile tanıdığı ünlü İngiliz yönetmen Neil Marshall’ın ilk uzun metrajlı filmi olan Dog Soldiers, etkileyici bir kurtadam filmi. Hiçbir bilgisayar efektine başvurmadan korkutmayı ve şaşırtmayı beceren bu film, aynı zamanda militarist geleneklere de atıfta bulunuyor. Film kısaca, İskoçya dağlarında tatbikat yapan bir grup askerin kurtadamlar tarafından ablukaya alınmasını konu ediyor. Kurtadamların kovaladığı askerler, yolda karşılaştıkları zoolog bir kadının yardımıyla kendilerini bir dağ evine kapatıyor. Filmin devamında ise, askerlerin kurtadamlara karşı verdiği mücadele sürükleyici bir dille anlatılıyor.

Öteki Sinema için yazan: Gülnur Karakaş Tandoğan

Aslında Dog Soldiers’ın konusunu okumak bile, referans aldığı ilk filmin, “The Evil Dead” olduğunu görmek için yeterli. Ormanın derinliklerinde bir kulübeye sıkışan bir grup kurban ve dışarıda ne olduklarını tam tanımlayamadıkları varlıklar. Hatta filmin karakterlerinden birinin isminin Bruce Campbell olduğunu da ilave edelim ki tezimiz sağlam temellere oturmuş olsun. Her korku filmi çeken, bu türe meraklı yönetmenlerin illaki bir filminde Evil Dead izine rastlamak mümkündür. Neil Marshall da bu geleneği bozmuyor ve ilk filminde Evil Dead efsanesine selam göndermeyi ihmal etmiyor. Marshall’ın adını andığı bir başka isim ise Dünyalar Savaşı’nın yazarı, bilim kurgu romanı denince akla gelen ilk isimlerden olan yazar H. G. Wells. Yönetmen, karakterlerden bir diğerine yazarın ismini uygun görerek, kendisine olan hayranlığını bu şekilde dile getiriyor.

Öteki Sinema © 2026 | 0 yorum | yazının devamı »

April Fool’s Day (1986)

Gülnur Karakaş Tandoğan — Mon, 01 Apr 2013 09:29:39 +0000

Bugün 1 Nisan, neşe doluyor insan…

Malum 1 Nisan’da çoğumuz bazen sıkıcı bazen de yaratıcı şakalara maruz kaldık, kalıyoruz, kalacağız. Fransa’da doğup tüm dünyaya yayılan bu geleneksel şaka günü, senede bir gün insanları gülümsetmeye devam ediyor.

Öteki Sinema için yazan: Gülnur Karakaş Tandoğan

Yine de böylesine güzel bir günü korku unsuru olarak değerlendirmeyi akıl eden birileri çıkıp 1 Nisan’la ilgili film yapmaya cesaret edebilmişler. Hem de korku sineması için başlı başına kült sayılabilecek bir dönemde; 80’lerde. Dolayısıyla ortaya çıkan filmin komedi düzeyi ve kült olma potansiyeli, az çok tahmin edilebilir. April Fool’s Day’in bir de 2008 yapımı “şaka gibi” bir versiyonu daha var ki, yazının ilerleyen bölümlerinde istemeden de olsa değinilmek durumunda kalınacaktır.

86 yapımı asıl filmimize geri dönersek film, Muffy adındaki zengin bir kızın üniversiteden arkadaşlarını ailesinin yazlığına davet etmesiyle başlar. Bu yazlık, sessiz ve sakin bir adadadır ve elbette tek toplu ulaşım aracı feribottur. Nisan’ın ilk gününde gerçekleşen bu buluşma, doğal olarak çeşitli şakalarla ilerler. Ancak zaman geçtikçe şakaların dozu ve boyutları artmaya başlar. Gençler birer birer ortadan kaybolurken neyin şaka neyin gerçek olduğu konusunda artık kimsenin bir fikri yoktur. Üstelik adadan kaçabilmek de o kadar kolay olmayacaktır.

Öteki Sinema © 2026 | 0 yorum | yazının devamı »

Purple Rain (1984)

Gülnur Karakaş Tandoğan — Wed, 20 Mar 2013 13:35:30 +0000

80’lerin “Altın Çocuğu” Prince’ın başrolde oynadığı Purple Rain, akıllara şarkısıyla kazınmış olsa da film olarak, gözden kaçırılmaması gereken bir dönem kültüdür. Özellikle 80’li yılları özleyenler ya da o dönemi merak edenler için önemli bir başvuru kaynağı potansiyeli taşımaktadır. Film makyajdan saça, giyim tarzından espri anlayışına kadar 80’leri layığıyla yansıtabilen filmler içinde özel bir yere sahiptir.

Öteki Sinema için yazan: Gülnur Karakaş Tandoğan

Filmi özel kılan tek özelliği dönem filmi olması değildir elbette. Ayrıca Prince gibi müzikal bir dahiyi olduğu gibi yansıtmayı başarmış, onun müzikal felsefesini hiçbir karede harcamayarak bir anlamda misyonunu da başarıyla yerine getirmiştir. Hatta filmde geçen sahne performanslarının canlı kaydedilmesi, Prince’in müziğine bir saygı duruşu olarak değerlendirilebilir.

Purple Rain genel olarak, uzun bir video klibi görünümünde olsa da bunu yaparken bir aşk öyküsünün etrafından dolaşarak ilerliyor. Filmin konusuna baktığımızda; Prince’in canlandırdığı Altın Çocuk “The Kid”, geceleri grubuyla birlikte bir gece kulübünde (First Avenue) sahne almaktadır. Bu kulüpte sahne alan Morris (Morris Day) ise Prince’in en büyük rakibidir. Bu müzikal çekişme, Apollonia adındaki çekici bir kızın, çalışmak için aynı kulübe gelmesiyle birlikte duygusal bir rekabete doğru değişim gösterir. Ancak Altın Çocuğun tek derdi, sevdiği kadını en büyük rakibine kaptırmak değildir. Bunun yanında anne ve babasının sonu gelemeyen kavgalarına seyirci kalmak durumunda kalması, grubuyla geçinememesi gibi baş etmesi gereken ciddi problemleri vardır.

Öteki Sinema © 2026 | 2 yorum | yazının devamı »

What Ever Happened to Baby Jane? (1962)

Gülnur Karakaş Tandoğan — Mon, 18 Feb 2013 19:38:51 +0000

“Baby Jane’e Ne Oldu?” adıyla ülkemizde vizyona giren 1962 yapımı What Ever Happened to Baby Jane, Henry Farrell’in aynı adlı romanından bir uyarlama. Filmin ismine bakıldığında, konunun merkezinde tek bir kadın varmış gibi görünse de film aslında iki kız kardeşin, Jane (Bette Davis) ve Blanche’in (Joan Crawford) arasındaki rekabeti 2 saati aşkın bir sürede, gerilimli bir dille anlatıyor.

Öteki Sinema için yazan: Gülnur Karakaş Tandoğan

Öteki Sinema © 2026 | 0 yorum | yazının devamı »

The Cottage (2008)

Gülnur Karakaş Tandoğan — Tue, 05 Feb 2013 10:50:10 +0000

2008 İngiliz yapımı korku-komedi filmi The Cottage, birçok kişinin radarına girememiş olsa da özellikle türün takipçilerinin dikkatini çekmeyi başarmıştı. Film kısaca, David ve Peter adındaki iki kardeşin David’in patronu olan bir çete liderinin üvey kızını kaçırarak bir dağ evine getirmeleri sonucu başlarından geçen olayları konu alıyor. Sayıları ve çeşitleri giderek artan karakterlerle film öncelikle ve çoğunlukla güldürmeye odaklanırken, korku daha geri planda kalıyor.

Öteki Sinema için yazan: Gülnur Karakaş Tandoğan

Filmin yönetmeni Paul Andrew Williams, aynı zamanda London to Brighton’ın da yönetmeni. Zaten yönetmenin filmografisine bakıldığında, tek bir türün hakim olmadığı göze çarpıyor. Williams korkudan komediye, dramdan müzikale birçok türde filmler çekerek, çok yönlü bir sinemacı olduğunun altını çiziyor. Ancak, korku severlerin özellikle türe hakim olmayan ya da korkuyu filmlerinde sadece bir araç olarak kullanan yönetmenlerin sinemasına karşı geliştirdikleri mesafe dikkate alındığında, The Cottage bazı önyargılarla mücadele etmek durumunda da kalıyor. Özellikle izleyicilerin bir kısmının filme getirdikleri yorumların bazılarında, filmin korku adına beklentilerin altında kaldığının vurgulandığı dikkati çekiyor.

Öteki Sinema © 2026 | 1 yorum | yazının devamı »

Inherit the Wind (1960)

Gülnur Karakaş Tandoğan — Tue, 08 Jan 2013 19:09:52 +0000

Ülkemizde “Maymun Davası” olarak gösterime giren 1960 yapımı Inherit the Wind, aslında tarihte “Scopes Davası” diye bilinen gerçek bir hukuk ve özgürlük mücadelesine dayanıyor.

1925 yılında Tennessee’de gerçekleşen bu davadan ilham alınıp Jerome Lawrence ve Robert Edwin Lee tarafından senaryolaştırılarak, aynı senaristlerle 1958 yılında The Defiant Ones’ta da birlikte çalışan Stanley Kramer tarafından yönetiliyor. Ayrıca bu filmin 1999 yılında yapılmış bir yeniden çevrimi de mevcut.

Öteki Sinema © 2026 | 1 yorum | yazının devamı »

Cabin Fever (2002)

Gülnur Karakaş Tandoğan — Thu, 25 Sep 2008 12:04:33 +0000

İyi bir korku filmi çekebilmek için türe hakim olmak gerektiği herkesçe bilinen bir ön koşuldur. Bu şartı yerine getiren isimlerden birinin adı vermekten hiç çekinmeyeceğim: Bayanlar baylar, karşınızda Eli Roth. Bu ismin korku türünün başucu filmlerine olan hakimiyetini sergilediği film ise Cabin Fever. Ya da bilinen Türkçe ismiyle “Dehşetin Gözleri”. Film ile çevrilen ismi arasında herhangi bir bağlantı kurmamaya alıştı Türk seyircisinin bünyesi. Ancak buna rağmen yine de duramayıp film boyunca Dehşetin Gözleri’ni aramadım dersem yalan olur..

Cabin Fever’ın gerçek anlamı ise; çeşitli doğal afetlerden ötürü (sel, çığ ve hastalık gibi) eve sıkışıp kalmaktan korkmak… Peki bu sıkışıklık insana neler yaptırır? Çakılacağını bildiğin bir uçakta olmak gibi.. Etrafındaki herkes bağırıp çığlık atarken uçak aşağı düşmeye devam ediyor. O anda hastalık kapmış birinin yanında oturmaktan çekinir misin? Nasıl olsa ölmeyecek misin? Ve o ana kadar herhangi bir yakınlaşması olmayan çiftimiz sevişmeye başlar…. Kaptığın hastalıktan kurtulamayacağını bilmek ya da düşen bir uçaktan sağ çıkamayacağını anlamak nasıl bir psikolojiye sokar insanı? İşte bu filmde bunu tabir-i caizse damardan hissediyorsunuz.

Öteki Sinema © 2026 | 2 yorum | yazının devamı »

Fright Night (1985)

Gülnur Karakaş Tandoğan — Wed, 17 Sep 2008 19:13:18 +0000

Korku filmlerinin vazgeçilmez karakterlerinden biri de vampirlerdir. Peki “vampir” denince akla neler gelir? Kont Dracula, Transilvanya, korkunç ve karanlık bir şato, kan, ölümsüzlük, Nosferatu ve Klaus Kinski, keskin dişler, Van Helsing, güneş ışığı, haç, sarımsak, ayna, kutsal su, kalbe saplanan bir kazık ve en rahatından bir tabut…Bir insanı korkutmaya yetecek birçok ayrıntı. Tüm bunların bileşimi, bizi geri dönülmez bir yola sürüklemektedir o da, vampir filmlerinden duyulan inanılmaz hazdır. Filmin sonunda vampirin kalbine saplanacak bir kazıkla öleceğini bilmek bile, korku duymak konusunda payımıza düşenden bir şey kaybettirmez. Bu nedenle de, sinema varolduğundan beri birçok yönetmen Bram Stoker‘ın da katkılarıyla ortaya çıkan bu korkunç cazibeyi filmlerinde kullanmaktan geri kalmamıştır. Hatta biz Türklerin bile, Dracula’yı İstanbul semalarında kucakladığımız bir filmi olmuştur.

Peki ortaçağ ile özdeşleşmiş vampirlerin 80’lerde nasıl bir şekle gireceklerini merak eder miydiniz? O zaman işe, hiç düşünmeden 1985 yapımı Fright Night ile başlayabilirsiniz. Dünya çapında ciddi bir hayran kitlesine sahip bu özel vampir filmi, anılarınızda ve arşivlerinizde yer alabilmek için sizleri unutulmayacak bir “Korku Gecesine” davet ediyor. Hem de en gerçeğinden.

Öteki Sinema © 2026 | 1 yorum | yazının devamı »