Fantastik Türk Sineması – Öteki Sinema

Bir Zamanlar Atilla Arcan: Zaloğlu Rüstem (1966)

S. Özgür Ilgın — Fri, 20 Feb 2026 11:09:08 +0000

Muharrem Gürses’in yönettiği ve Atilla Gürses’in başrolünü oynadığı Bizansı Titreten Yiğit (1966), Giovanni Scognamillo ve Metin Demirhan’ın yazdığı kitapları okuduğumdan beri izlemek istediğim filmlerden biriydi. Lakin kayıp filmlerimizden olduğu için bir türlü bulamadım. Seyircilerine kahkaha attıran Arcan ile bir Bizans’ı titreten Gürses’in aynı kişi olması ilgimi çekti. Bizansı Titreten Yiğit filmini bulamasam da geçenlerde şans eseri izlediğim Zaloğlu Rüstem’i yazmaya karar verdim.

Atilla Gürses yani nam-ı diğer Atilla Arcan, sinemamızın iş yapan ve iz bırakan yönetmenlerinden biri olan Muharrem Gürses’in oğlu. İz bırakan diyoruz çünkü 50’li ve 60’lı yıllarda çektiği melodramlar sayesinde oluşturduğu üslup çok taklit edilmiş. O yılların yerli sinemasına yerleşmiş olan iyi veya kötü pek çok klişede onun payı büyük. Muharrem Gürses sadece melodram çekmekle kalmamış, oğlunun ismini verdiği Atilla Film bünyesinde bir sürü tarihi film çekmiş ve başrolde oğlu Atilla Gürses’i oynatmış. Yazımın konusu olan Zaloğlu Rüstem bu filmlerden biri. Muharrem Gürses aynı zamanda Yeşilçam’ın önemli yardımcı oyuncularından biri. Fesat ve çıkarcı tiplemeleri başarı ile canlandırıp buna bir doz da sevimlilik katmayı başarabilen, enerjisi hiç düşmediği için seyircinin ilgisini canlı tutan biriydi, belki de bu açıdan değerlendirildiğinde Ali Şen’den sonra gelen en iyi oyuncuydu.

İlk Decameron Uyarlamamız: Beş Hikaye (1962)

S. Özgür Ilgın — Tue, 01 Oct 2024 08:48:19 +0000

Yerli sinemamızın ilk western filmi olan Beş Hikaye(1) hakkında daha önce bir yazı yazmıştım. Nuri Akıncı’nın beş ayrı hikayeden oluşan filminde ikinci hikaye, “iyi kovboy-hain kızılderili” çatışması bağlamında dostluk ve fedakarlığa vurgu yapan küçük ve naif bir öykü idi. Klasik westernlere daha yakındı. Ama ilk western filmimiz, çekildiği yıllarda pek ilgi görmedi. Unutuldu gitti. Bunun çeşitli sebepleri vardı. Öncelikle hikayeler oldukça vasat bir şekilde sinemaya aktarılmıştı. Bazı hikayelerde baş karakterleri ünlü ve yetenekli oyuncular canlandırsa da (Hulusi Kentmen, Önder Somer, Efkan Efekan) diğer oyunculuklar dökülüyordu. Keza kostümler de -üzerinize afiyet- aynı özensizlikten payını almıştı. Son olarak da o yıllarda ülkemizde bu türe karşı bir ilgi oluşmamıştı. Western furyasını başlatma şerefine 1967 yılında Kanunsuz Kahraman – Ringo Kid’i(2) çeken Zafer Davutoğlu nail olacaktı.

Filmde eleştirilmesi gereken bir diğer konu da yönetmen ve senarist Nuri Akıncı’nın senaryosunda kullandığı hikayelerin alıntılandığı kaynakları belirtmeyi gereksiz görmesiydi. Gelgelelim filmdeki beş hikayede görünen sinyoralar, papazlar, kovboylar, kızılderililer, Don Juan’lar, Gomez’ler, Noel Baba’dan yılbaşı dileği dileyen küçük kızlar, hep beraber dile gelip “biz yabancı kaynaklardan alıntılandık” diye bas bas bağırıyordu adeta.

Aile Her Şeydir: Siccin 5 (2018)

Murat Tolga Şen — Sat, 25 Aug 2018 10:02:28 +0000

Modern Türk korku sinemasının tepesindeki yönetmen olan Alper Mestçi’nin yeni korkusu Siccin 5, bu hafta gösterimde… Benzer bir temaya sahip ancak konu devamlılığı bulunmayan ürkünç büyü ve cin hikayeleriyle seyirciyi her seferinde korkutmayı başaran Alper Mestçi’nin artık sektörde bir marka olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim. Fazlaca eser veren ama bunların çoğu seyredilemeyecek kadar kötü işlerden oluşan Türk korku sinemasında Alper Mestçi filmleri her zaman eleştirmen ve seyirci ilgisini hakeden işler oluyor.

Bir Çağan Irmak Fantastiği: Çocuklar Sana Emanet (2018)

Murat Tolga Şen — Mon, 09 Apr 2018 12:00:39 +0000

Türk korku sineması, ana teması olan üç harfliler üzerinden hikayeler anlatmaya devam ediyor. Çağan Irmak, filmografisindeki her işte bazen küçük bazen de devasa fantastik dokunuşlar yapan bir sinemacı ancak eleştirmenler dahil hiç kimse onu bir korku filmi yönetmeni olarak işaretlemedi çünkü onun için ¨fantastik¨, hikayeye hizmet eden bir enstrüman ve bunu kullanmayı tıpkı Atıf Yılmaz gibi çok iyi beceriyor.

Atıf Yılmaz’ın Fantastik Sineması yazımız için tıklayın!

Çağan Irmak filmleri, fantastiğin sularına girip yol almaktan çekinmeyen ancak başka bir derdi olan işler… Şu an Blu TV, Puhu TV gibi platformlarda izlediğimiz butik dizilerin öncülü olan Kabuslar Evi bile sadece bir korkutma gösterisi olarak yorumlanamaz. Bu hikayelerde gördüğümüz şey, canavarlardan ya da hayaletlerden ibaret değildi. Yalnızlıklarımız, pişmanlıklarımız, olmak istediklerimiz ve olamadıklarımız üzerine hesaplaşmalar sundu bize…

Behçet Abi’nin Güney Amerika Turu Bölüm 2: Kobra (1983)

S. Özgür Ilgın — Fri, 13 Oct 2017 07:08:06 +0000

Yılmaz Atadeniz, Behçet Abi’nin Güney Amerika turu’nun ilk bölümünü oluşturan Komando Behçet (1974) filmini çektiğinde Türkiye 12 Mart darbesinin deli gömleğinden yeni kurtulmuştur ve Ecevit ile kendine çıkış aramaktadır. Artık kangrenleşmeye doğru giden Kıbrıs sorununa askeri çözüm getiren Kıbrıs Barış Harekatı bu yıl içinde gerçekleşecektir. Kıbrıs sorunu komando Behçet için temel motif olarak düşünülürken, iddia odur ki hükümetten gelen baskılar üzerine Atadeniz filmi The Mercenaries (1968) filminin replikasına dönüştürmek zorunda kalmıştır.

Turun 2. bölümünü (ve bizim de bu yazımızın konusunu) oluşturan Kobra filmi ise 12 eylül darbesi sonrasında çekilir. Ortalıkta kurtarıcının falan olmadığı, derin bir yenilgi hissinin ve umutsuzluğun olduğu bir ortamın ürünüdür. 1983 yapımı olan Kobra filminin senaryosu Yılmaz Atadeniz tarafından yazılmış. Yapımcı Behçet Nacar (Bizim Film). Filmin oyuncu kadrosunda, birçoğu erotik film döneminin kılıç artığı (Kazım Kartal, Nur Ay, Zerrin Doğan, Behçet Nacar) olmak üzere pek çok oyuncunun olması ilk dikkati çeken husus.

Filmin konusuna gelelim: Kahramanımız Kobra (Behçet Nacar), meşru yönetimi darbeciler tarafından devrilmiş olan bir Güney Amerika ülkesine, devrik başkan Velasquez (Baykal Kent) ve kızı Violet’i (Şelale Demir) kurtarmak üzere gönderilen bir paralı askerdir. Velasquez’in elindeki belgeler Birleşmiş Milletler’e ulaştırıldığı taktirde darbecilerin işlediği insanlık suçları ortaya çıkacak ve BM harekete geçecektir. Delgado (Ahmet Ündağ) isimli kaçakçı, devrik başkanı sınır dışına çıkartabilecek tek kişidir. Bu esnada darbecilerin çalışma kampından kaçan Pedro (Kazım Kartal), Nadia (Zerrin Doğan) ve çetesi de aynı amaçla Delgado’ya gelir ve Kobra ile niyeti bulanık, karanlık bir şahsiyet olan Pedro’nun yolları sınıra kadar zorunlu olarak birleşir.

Behçet Abi’nin Güney Amerika Turu Bölüm 1: Komando Behçet (1974)

S. Özgür Ilgın — Sat, 07 Oct 2017 20:33:25 +0000

Yılmaz Atadeniz’in kariyerinde 1970’li yılların ikinci yarısını tam olarak anlatan kelime “düşüş”tür. 60’lı yılların ortasından 70’li yılların başına ve 2 yıl uzatma ile 1974’e kadar uzatabileceğimiz zaman diliminde fantastik ve avantür film açısından ışıltılar saçan Atadeniz sineması Türk Sineması’nın genelinde hissedilen düşüşten payını alır. Atadeniz’in öğrencisi sayabileceğimiz Çetin İnanç kendi yoluna giderek kendi tarzında filmler çekerken vazgeçilmez dövüşçü/jön İrfan Atasoy’un da Atadeniz’den ayrı bir solo kariyer kovalamaya başlaması ve yapımcılığın yanı sıra yönetmenlik işlerine de ağırlık vermesi hep Atadeniz’in hanesinden bir şeyler eksiltir. Eksiltir ya, diğerlerinin (Çetin ve Atasoy) çektiği şeyler de bir türlü aynı tadı vermez olur.

Yeşilçam’ın İlk Erişte Westerni: Beş Hikaye (1962)

S. Özgür Ilgın — Tue, 18 Jul 2017 19:36:50 +0000

Erişte westernlerin izini sürerken rastladığım filmlerden biri Beş Hikaye. Beş Hikaye adından da anlayacağınız üzere beş ayrı hikayeden oluşuyor. Bizi ilgilendiren tarafı ise bu hikayelerden birinde kovboyların ve kızılderililerin sinemamızda ilk defa arz-ı endam eyliyor olması.(1) Kovboyların ilk defa görünmesine karşı Beş Hikaye’nin hafızalardan silinmesinin sebebi ise hikayelerin ve genel olarak filmin oldukça vasat olması.

1962 tarihli filmin Beş Hikaye’nin yapımcısı (Akar Film), yönetmeni ve senaristi Nuri Akıncı. Hikayelerin tamamı yabancı hikayelerden alıntılanmış.

Hikayelerin ikisi, yaşı geçmiş kıraathane müdavimi abilerin bıyık burarak anlattığı cinsten çapkınlık hikayeleri. Ama yılın henüz 1962 olduğunu ve çoğu hala şeyin ima ile anlatıldığını hatırlatmamıza gerek yok: “Yatağa uzanırlar ve ekran kararır!” Diğer üç hikaye ise çapkınlık hikayelerini dengelemek istercesine iyilik, fedakarlık, kuşlar, böcekler tarzı şeylerden seçilmiş. Her hikayede 5-6 oyuncu oynuyor. Rol dağılımını tam oturtabilmem için güvenilir kaynakların(2) yanında güvenemediğim birkaç kaynaktan da yararlanmak zorunda kaldım çünkü 6 hikayenin rol dağılımı da değişik ve bunu tam olarak veren tek bir kaynak bulamadım. Hatamız olursa affola…

Şimdi dilerseniz hikayelerimize göz atalım:

Erişte Westernlerin Kralı: Çeko (1970)

S. Özgür Ilgın — Mon, 10 Jul 2017 08:03:23 +0000

Türkiye’de Western furyasını başlatan film Zafer Davutoğlu’nun 1967’de çektiği “Ringo Kid – Kanunsuz Kahraman” adlı filmidir. Ama ilk film değildir. Nuri Akıncı’nın 1962 yılında çektiği “Beş Hikaye” filmi Western türüne başlangıç olsa da bir iz bırakmadan unutulan filmler arasındadır.(1) Furyayı başlatan Ringo Kid’den sonra pek çok film çekilir. Bunların kimi Klasik Westernleri taklit ederken kimi de başta Sergio Leone olmak üzere Spaghetti Westernleri kendine örnek alır. Klasiğiyle, spaghettisiyle “Erişte Western” olarak adlandırmayı sevdiğim bu filmler hem klasik westernlere hem de spaghetti westernlere belli bir Yeşilçam “rötuşu” attığı için bu ismi kullanmayı seviyorum. İşte bu filmler içinde bir tanesi var ki yalnızca erişte western türünde yapılmış en iyi film olmakla kalmıyor, Türkiye Sinemasının da en ilginç filmlerinden biri olarak görülüyor: Çeko.

Demir Pençe Korsan Adam (1969)

S. Özgür Ilgın — Wed, 05 Apr 2017 18:54:18 +0000

Yılmaz Atadeniz’den bir tomurcuk olarak ortaya çıkar Çetin İnanç. Sonra kendi yolunu, kendi tarzını bulur. İlk filmi Çelik Bilek’i onun şirketi için çeker.(1) O vakte kadar Lütfü Akad ve Atıf Yılmaz gibi yönetmenlerle çalışan İnanç, onlar gibi olamayacağının farkındadır. Gözünü Atadeniz’e çevirir, onun tarzına yakın filmler çekmeye başlar. Bugün hakkında yazacağım Demir Pençe Korsan Adam işte o günlerden.(2)

Demir Pençe Korsan Adam 1969 yılında çevrilmiş. Başrollerde Demir Karahan, Nebahat Çehre ve Yıldırım Gencer var. Yardımcı rollerde Necati Er, Feri Cansel, Behçet Nacar ve Danyal Topatan var. Daha önce Metin Erksan’ın Kuyu’sunda oynayan Demir Karahan maskeli kahraman filmleri için yeni olan bir yüz.

Yerli Casper: Cici Can (1963)

Polat Öziş — Mon, 20 Feb 2017 08:25:33 +0000

Objeye âşık olma, onun peşinden fütursuzca gitme hadisesinin, sinemamızda ilk defa Metin Erksan imzalı Sevmek Zamanı’nda vuku bulduğunu sanıyorsanız, yanılıyorsunuz. Çünkü yerli Casper olarak tanımlayabileceğimiz Cici Can, bunu Sevmek Zamanı’ndan 2 yıl önce yapıyor ve aynı zamanda bolca güldürmeyi de vadediyor. Bedri Koraman’ın Milliyet için çizdiği çizgi romandan sinemaya aktarılan Cici Can’ın yönetmen koltuğunda sinemamızın ustalarından Ertem Göreç otururken, başrollerde ise Göksel Arsoy, Huri Zuhal, Öztürk Serengil gibi isimler yer alıyor.

Cici Can (Göksel Arsoy), gazetede gördüğü bir resme âşık olan ve o resmin sahibini bulmak için yollara düşen saf bir delikanlıdır. Ne var ki, bu yolculuk sırasında yanına aldığı yaşlı adam, onun hayatına son vermekle görevli Azrail’in ta kendisidir. Nitekim Azrail’in onun hız yapması için kanına girmesi, Cici Can’ın ölmesiyle sonuçlanacaktır. Ancak bu saf delikanlı, ölse dahi aşkından vazgeçmeye niyetli değildir. Ondan sorumlu Huriye’nin kontrolünde, yarı ruh-yarı insan olarak yeryüzüne geri dönecek ve aşkını aramaya devam edecektir. Tabii sevdiğini bulmak sandığı kadar kolay olmaz. Artık Cici Can ve onun koruyucu meleği Huriye için sonu bilinmez maceraların başlaması kaçınılmazdır!

Koca Arayan Uzaylılar: Uçan Daireler İstanbul’da (1955)

Murat Kirisci — Tue, 29 Nov 2016 20:00:08 +0000

ABD ve SSCB’nin uzayı fethe girişmesi çalışmaları 1950’li yıllarda gazete ve dergilerde bu konuda çokça haber yapılmasına, bilimkurgu kitaplarında, filmlerinde ve çizgi romanlarında uzaylı kurgularının artmasına neden olmuştu. Dünya yörüngesine gönderilen araçlar, ilk insanın uzaya çıkması, Ay’a yolculuk için çalışmaların canla başla devam etmesi ve diğer gezegenlerle ilgili pek çok habere Türkiye’deki gazetelerde de sık sık rastlanıyordu. Bilimkurgu sineması uzun süredir uzaylı yaratıklarla ilgili filmler yapmaktaydı. Bu yaratıklar bazen garip garip görünüşler içinde bazen de işin kolayına kaçılıp aynı insana benzer şekilde sunuluyordu. Türk Sineması ise uzaylılarla ilk temasında Mars’tan gelen bir grup erkeğe aç kadınla karşılaşmıştı.

Öteki Sinema için yazan: Murat Kirisci

Cango Ölüm Süvarisi / Korkusuz Adam (1967)

S. Özgür Ilgın — Wed, 24 Aug 2016 15:21:51 +0000

İtalyan yönetmenlerin Western işine burnunu sokması ile ortaya çıkan Spaghetti Westernler, dar bütçelerine ve tanınmamış oyuncularına rağmen türe yeni bir soluk getirmişti. Şiddetin sergilenmesindeki cüretkar tavrın yanı sıra Sergio Leone gibi üstatların Amerika’nın iç savaş sonrası tarihine getirdiği eleştirel bakış, “pis kızılderili, alçak at hırsızı, terbiyesiz banka soyguncuları” peşinde koşan kahraman kovboyların hamasi hikayelerini anlatan alışılmış westernlere karşı güçlü bir alternatif oluşturmuştu.

Bizde Cango’nun İntikamı olarak olan gösterilen Django filmi 1966 yılında Sergio Corbucci tarafından çekildi. İç savaş sonrasında Meksika sınırında hem Meksikalı çeteler hem de eski konfederasyon subayı Binbaşı Jackson’ın ırkçı çetesi tarafından tehdit edilen bir kasabaya üzerinde kuzeyli üniforması ile kendi tabutunu sürükleye sürükleye gelen ve çeteleri birbirine düşürerek hayatta kalmaya çalışan bir ödül avcısını anlatan filmde başrolü, yani Django’yu Franco Nero oynuyordu. Film büyük ilgi görürken biri sürü gayrı resmi devam filmi de çekildi ki hiç birinin ilk film ile bir bağı yoktu. Serinin resmi devam filmi ise 1987 yılında Nello Rosati tarafından (Ted Archer takma adı ile) çekildi ki başrolde gene Franco Nero vardı.

Korkusuz Kaptan Swing (1971)

S. Özgür Ilgın — Fri, 19 Aug 2016 17:39:13 +0000

Öteki Sinema sayfalarında tanıtılması en gereksiz filmlerden birini yazacağım bugün. Bir film iyi bilindiği halde onu tanıtmaya uğraşmak gereksiz bir iş, hatta sıkıcı olma ihtimaliniz yüksek. Ama bu riski alın terazinin bir kefesine koyun, diğer kefeye de sevdiğiniz bir film hakkında yazı yazmanın verdiği zevki koyun. Hangisi ağır basar derseniz ikinci kefe kesinlikle daha ağır basar derim.

Kaptan Swing Korkusuz Kaptan 1971 yılında Tunç Başaran tarafından çekilmiş. Başaran’ın kalibresi yüksek filmlere başlamazdan evvel çektiği bol miktarda avantür/aksiyon ve fantastik filmlerden biri. Filmin ismi jenerikte Kaptan Sving Korkusuz Kaptan diye geçiyor, piyasada ise kaptan parantezine alınarak Korkusuz Kaptan Swing olarak biliniyor.

Çizgi roman okumayı sevenler için Kaptan Swing çok güzel anıları akla getiren bir isim olmalı. Kendimden biliyorum. Çocukluğumda dayımın bir çekmece dolusu Swing çizgi romanını hatırlıyorum. Sonra çocuk harçlığına göre oldukça önemli meblağlara karşılık gelen ciltleri param yettikçe satın alıp okuduğumu da hatırlıyorum. Conan, Thor, Demir Adam ve şahane Süper Korku gibi sevdiğim çizgi roman serileri arasında Swing benim için bir numaraydı. Galiba biri tombalak ve şamatacı, diğeri sıska ve ciddi iki yardımcısı ile Kanada sınırındaki Ontario’da İngilizlere karşı özgürlük mücadelesi veren bu kahramanı hepsinden çok sevip ciddiye almıştım. Swing İtalyan EsseGesse (Pietro Sartoris, Dario Guzzo ve Giovanna Sinchetto) ekibi tarafından “İl Comandante Mark” adıyla yaratılmış bir çizgi roman idi. Ayrı ekip ülkemizde çok sevilen Tommiks ve Teksas çizgi romanlarının da yaratıcısı idi. Nice tembel ama zengin hayal gücüne sahip öğrencinin sınavlardan kötü not almasına neden olan EsseGesse ekibinin veli toplantılarından sonra ve karne günlerinde yenen baba dayağında büyük pay sahibi olduğunu söylemeden geçemeyeceğim.

Atıf Yılmaz’ın Büyülü Dünyası: Nihavend Mucize (1997)

Polat Öziş — Tue, 12 Jul 2016 19:02:58 +0000

Nihavend Makamı; yani birçok güzelliğin birbirine karıştığı makam. Aynı, Atıf Yılmaz’ın fantastik öğelerle süslü, yer yer gülümseten, finaline doğru ise derin düşüncelerine gark eden Nihavend Mucize filmi gibi. En baştan dile getirmek gerekirse bu film tam bir insanlık hikâyesi…

Öteki Sinema için yazan: Polat Öziş

Saplantılarından dolayı sadece kendi hayatını değil, çevresindekilerin hayatlarını da cehenneme çeviren bir adamın yaşadıkları. Ee yönetmenlik koltuğunda da Atıf Yılmaz gibi sinemamızın en büyük ustalarından biri oturduğu zaman böylesi bir hikâye tadından yenmez bir hal alıyor. Ona harikulade oyunculuklarıyla yardımcı olanlar ise Türkan Şoray, Haluk Bilginer, Lale Mansur, Şükran Güngör ve o dönem yeni yeni parlamaya başlayan; günümüzün popüler isimlerinden Beyazıt Öztürk oluyor.

Aaahh Belinda (1986)

Salim Olcay — Fri, 29 Jan 2016 17:42:55 +0000

“Kadın hakları konusunda erkekler hep başkalarının karıları için konuşur.” Ece Ayhan

“Şirketler, pazarlama uzmanları, reklamcılar ve perakendeciler artık daha tilki, daha akıllı ve daha kötü niyetliler. Beynimizi tarıyorlar ve en derinlerde yatan bilinçaltı korkularımızı, rüyalarımızı, zaaf ve arzularımızı buluyorlar. Bir mağaza kartını kullandığımızda, kredi kartıyla harcama yaptığımızda veya internette bir ürüne baktığımızda bıraktığımız dijital ayak izlerimizi takip ediyor ve o bilgilerle, psikolojik profilimize uygun düzenlenmiş teklifler sunuyorlar. Kendi bilgisayarımızdan, cep telefonumuzdan ve hatta facebook profilimizden bilgi gasp ediyor ve kim olduğumuzu ve neler satın alabileceğimizi bulmak için bu bilgileri karmaşık algoritmalar uygulayarak analiz ediyorlar. Bizi nelerin korkuttuğunu, rahatlattığını, baştan çıkardığını, nelerin ilham verdiğini her zamankinden daha iyi biliyorlar. Suçluluk duygumuzu neyin azalttığını, kendimizi yalnız hissetmemize nelerin yol açtığını, özgüvenimizi nelerin artırdığını, kendimizi daha güvenli, ruhsal anlamda daha tatminkar, daha nostaljik hissetmemizi, insanların bizi daha çok sevdiğine inanmamızı sağlayan şeylerin neler olduğunu çok iyi biliyorlar artık. Ve daha iyi bildikleri bir şey daha var ki o da bütün bu enformasyonla hakikatin üstünün nasıl örtülebileceğini, zihnimizin nasıl manipüle edilebileceği ve insanların alışverişe nasıl ikna edilebileceği.” (Martin Lindström, Brandwashed)

Gazetesi kapısının önüne bırakılan, kahvaltısını bir dönem “prestij” unsuru sayılan taze sıkılmış portakal suyu ve kızarmış ekmekle yapan, haftada birkaç gün spor salonuna giden, kendi ayakları üzerinde duran, çağdaş, şehirli ve bekâr bir kadın olan tiyatro oyuncusu Serap “çok iyi para verdikleri” için bir reklam filminde oynamayı kabul etmiştir. Kabul etmiştir ancak “maskemi taktım, reklam bandını izliyorum, mideme kramplar giriyor” diyen Serap’ın bu sözleri, para yüzünden böyle bir duruma düşmüş olmaktan duyduğu rahatsızlığı ifade ederken aynı zamanda tüketimin insanı yabancılaştıran yönüne işaret eder. Provalar esnasında bir kadın oyuncunun “Bir kadının para için başka erkeklerle yatmasını kabullenemiyorum” repliği reklam filminde oynamayı kabul eden Serap’a yönelik doğrudan bir eleştiridir ancak “işini daha iyi yapabilmek için reklamlara çıkacağını hatta fotoroman bile çevireceğini” söyleyen Serap’ın tiyatrodan para kazanılmayacağına yönelik “üniversitelilerle oynaşmanın karşılığı en fazla keşkül olur” sözleri, bu eleştiriye açık bir yanıttır.