Zerrin Doğan – Öteki Sinema

12 Eylül, Yeşilçam ve Seks Filmleri

Osman Cavcı — Sat, 12 Sep 2020 11:44:56 +0000

1974’te başlayan seks komedi filmleri, 12 Eylül 1981’e doğru porno haline gelmişti. Tiyatro kökenli oyuncular bu işleri bırakmıştı. Parça falan değil, filmler aşikâre böyle çekiliyordu artık. O dönemin kadın oyuncuları Meltem, Dilber, Funda, Zerrin, Zafir, bu filmlerde bildiğimiz porno sahnelerde oynuyorlardı.

12 Eylül sabahı tanklar ve askerler sokaklarda. Siyah beyaz televizyonda Kenan Komutan… Tabi ki bu darbe Yeşilçam’a da sıçradı. Bu tarz filme bulaşmış ne kadar yapımcı, rejisör, senarist, oyuncu, figüran varsa hepsini Erman Han’ın (sinema yapımcılarının bulunduğu iş merkezinin) bodrum katında kurulan seyyar karakola toplamışlar. (Ben bu konuyu Renkli Türkçe filmimde işledim.)

Bunları yıllar sonra Yeşilçam’a takılmaya başladığımda set işçilerinden öğrendim. Çok dayak yemişler. Falakaya yatan olmuş, kadınları toplayıp aşağılamışlar, ifadeleri alınmış. Portatif bir beyaz perde koyup filmleri izletmişler ve “bu sen misin” diye sormuşlar, çoğuna davalar açılmış. Bu filmleri oynatan sinema sahipleri ve müdürler de nasiplerini almış. Evet, bitsin tabi ki böyle bir dönem ama şekil böyle olmamalı.

Tipik Bir Yavuz Figenli Avantürü: Hedefteki Adam (1978)

S. Özgür Ilgın — Sat, 17 Feb 2018 10:15:16 +0000

Sinemamızın 70’li yıllarının avantür yönetmenlerinden Yavuz Figenli’nin çektiği filmlerin en önemlilerinden biridir Hedefteki Adam. Tabi ki kendi sıkletindeki filmlerle karşılaştırıldığında. Filmin senaristi, jeneriğe bakacak olursak, genelde Naki Yurter filmleri için yazdığı senaryolarla tanıdığımız Recep Filiz. 1977 yılında çekilip 1978 yılında gösterime giren filmin yapımcısı ise Necdet Barlık (Barlık Film).

Öncelikle film tam anlaşılamayan bir olayla açılıyor. Tam açıklanmadığı için biraz hayal gücümüzü çalıştıracağız beyler. Bir yağ üreticisi panik halinde avukatından aman dilemektedir. Belli ki başı derttedir. Başkalarından aldığı yağları kendi etiketi altında satışa sunan üreticinin paniğinin nedeni, yağlarda halk sağlığını tehdit edecek bir şeyin olmasıdır belki de. Bunu filmden anlayamıyoruz. Video kaydından dijitale aktarılan ve hatırı sayılır bir kısmı da malum nedenlerden ötürü makaslanan filmin baş kısmı aynı şekilde uçurulmadıysa bunu alışıldık Yavuz Figenli savrukluğuna tahvil etmek zorunda kalacağız. Neyse efendim yağ üreticisinin deposunu bir çete basar, adamı ve avukatını öldürerek üreticiye yağ veren şirketlerin listesini ele geçirmek ister. Çetenin üyelerinden Kenan (Tamer Yiğit), listeyi saklayarak kaçmak isterken Nusret (Tarık Şimşek) tarafından ağır yaralanır. Kenan’ın öldüğünü sanan Nusret listeyi alarak kayıplara karışır. Nusret ise kefeni yırtar ve olayı aydınlatmak üzere polis ile beraber çalışmaya başlar.

Nusret, mafya babası Altan’ın (Erol Taş) ortağı Şevki (Turgut Özatay) ile birlikte çalışmakta ve Altan’dan gizli bir şekilde yağ skandalına adı karışan firmalara şantaj yaparak onlardan para sızdırmaktadır. Kenan, Nusret’in Balkanlar’da öldürüldüğü polis tarafından bilinen (fakat Nusret tarafından bilinmeyen) ortağı Remzi kılığında Şevki ve Altan’ın yanına giderek Kenan’ın ölmediğini ve yağ şirketlerinin listesi ile ortalıkta dolandığını söyler. Nusret ise yanlış iz üzerinde olduğu için Kenan’ı İzmir’de aramaktadır. Remzi, yani gerçek Kenan ise Altan’a Kenan’ı bulmaları için yardım edebileceğini ama bunun için en tepedeki patronlarla görüşmek istediğini söyler. Altan ve Şevki, Remzi’den şüphelenir. Onu tanıyan iki kişi vardır. Biri Nusret, diğeri de hapiste olan Selim. Remzi’nin gizlice resmini çekip Selim’e göndermek için Altan’ın metresi Gül’ü (Zerrin Doğan) görevlendirirler ama Gül başaramaz. Altan ve Şevki ile pazarlık yapan Remzi büyük patronlarla görüşmek ister. Bu arada Şevki, Nusret ile birlikte çevirdiği işlerin ortaya çıkmasından korkarak Remzi’yi ortadan kaldırmaya karar verir ama Remzi, Gül ve babası Hakkı’nın (Tevhit Bilge) yardımı ile Şevki’yi bertaraf edip Altan’ı ve yağ üreticilerinin listesini polise teslim etmeyi başaracaktır.

70’li yıllarda fotoromanlardan esinlenmiş alengirli bir olay örgüsü olan, yer yer sürprizli sona sahip b-filmlere sık sık rastlanıyordu. Ama bunların çoğunun kötü yazılmış (veya hiç var olmayan) senaryo, berbat kurgular ve birkaç haftalık koşuşturmacalı bir yapım temposunun ele ele vermesiyle çoğunlukla faciaya dönüştüğünü söylemeye bile gerek yok. Öncelikle şunu belirtmeliyim ki eğer film video kasetten dijital ortama aktarılırken ve erotik sahneler ayıklanırken filmin bütünlüğünü sakatlayacak sahneler de atılmışsa (ki bu çok sık olan bir şey) sözlerimi geri almaya hazırım ama bu film de kopukluklardan ve mantıksal hatalardan oldukça mustarip olmuş gibi görünüyor. Öyle ince eleyip sık dokumadan hemen aklıma gelen üç beş gizemli(!) noktayı hemen sıralayayım:

Filmin başında yağ üreticisinin deposunu basıp üreticiyi ve avukatını öldürenler -ki Kenan da bu çetenin adamıydı- kimin adamlarıydı, Altan’ın mı, Şevki’nin mi yoksa Nusret’in mi?
İlk gelen çete Altan’ın adamlarından oluşuyorsa Altan, Şevki’nin adamlarından oluşuyorsa Şevki, Kenan’ı neden tanımadı? Yok eğer bu adamlar Nusret’in çetesinden ise Nusret ile beraber iş çeviren Şevki, Kenan’ı hayatında bir kere olsun görmedi mi?
Remzi’nin fotoğrafını çekemediği için Altan’ın evden kovulan metresi (ve Hakkı’nın kızı) Gül, daha sonra nasıl olup da elini kolunu sallaya sallaya Altan’ın mekanlarında dolaşıp Remzi’ye yardım edebildi?

Mümkünse bu üçünü birden istiyorum.

Buraya kadar filmin dağınıklığını ortaya serdik. Peki nedir bu filmi dikkate değer kılan? Üç önemli ismin bir araya gelmesi: Erol Taş, Tamer Yiğit ve Turgut Özatay. Bu kadar karman çorman işlenmiş bir öyküden hala zevk alabiliyorsak bunda aslan payı Erol Taş’a aittir. “Hakkında tahkikat yapmam gerekli. Burada seni tanıyan yok” sözleriyle başlayan sahne, yıllardır dönüp dönüp izlediğim sahnelerden biridir. İflah olmaz bir Erol Taş hayranıysam bunun en önemli nedenlerinden biri de bu sahnedir. Sinir bozucu bir aldırmazlık içinde blöf yapan Tamer Yiğit, Tevhit Bilge’nin yanından bu diyaloğu delici bakışlarla izleyen Turgut Özatay ve Tamer Yiğit’in blöfleri karşısında öfkeden deliye dönen Erol Taş… Her şey o kadar iyidir ki diyaloglardaki abuklukları çok sonra fark edersiniz:

[box type=”shadow” align=”” class=”” width=””]Remzi: Ne çok insan beni ölü sanırsa o kadar rahat çalışırım.

Altan: Madem öyle, neden hakiki ismini; Remzi’yi kullanıyorsun?

Remzi: Etkimin fazla olması için![/box]

Tamer Yiğit’in boşluksuz dövüş sahneleri ise övgüye değerdir. Hele seyir halindeki arabaya asılıp bir direksiyondaki Topuz’a (Oktar Durukan), bir arka koltuktaki Nusret’e (Tarık Şimşek) saydırdığı kovalamaca sekansı akıllara sezadır.

Hedefteki Adam, Yavuz Figenli’nin savrukluğundan nasibini alan, filmin yaklaşık 15-20 dakikasının kesilmesinden anladığımız kadarı ile erotik dozu fazla olan ve o devrin tipik ucuz avantürlerinin tüm özelliklerini taşıyan bir film iken usta oyunculuklar sayesinde öne çıkarak akılda kalan bir seyirliğe dönüşüyor. Öyle sanıyorum ki Figenli’nin keşfedilmeyi bekleyen pek çok filmi var.

Yeşilçam’ın Lanetli Tarihi: Seks Furyası Filmleri

Öteki Sinema — Sun, 21 Jan 2018 12:38:01 +0000

1960’lı yıllara kadar çekilen film sayısı ancak 100 rakamına ulaşabiliyordu. 1960 yılından sonra Yeşilçam’da çekilen film sayısı her geçen yıl daha da artmakta 200’lü 300’lü rakamlara kadar çıkış göstermişti. 1970’li yıllara gelindiğinde, televizyonun yoğunlaşmasıyla birlikte Türk sinemasında, salonlara seyirci bulamayan yapımcılar zor durumda kalmışlar çareyi “erotik/seks” filmleri çekerek seyirci toplama gayretine girmeye başlamışlardır. Bu zor dönemde ve sonrasında bu filmlerde rol alan bir çok kadın ve erkek oyunculara ve bu filmleri yöneten yönetmenlere pek iyi gözle bakılmadı. Daha sonraki yıllarda ise furyaya katılanlar o günleri unutmayı daha uygun gördüler.

Erotik filmlere yönelmekle Yeşilçam Sineması kendini kurtaramadı, belki ömrünü biraz uzattı, ama sonuçta en azından bir sınırı aştı. Biraz zorlanarak sonraki dönemlerde cinselliğe karşı sergilenen daha çağdaş ve uygar yaklaşımla, konuyu yorumlamasına, hiç olmazsa görüntülenmesine doğru silinmez adımlar attı.

Erotik sinemanın yarattığı yeni yapılanma, beyazperdelere yeni ve bu türe çok daha yatkın, tümden soyunan ve sevişen kadın oyuncular getirdiği gibi daha önce sinemaya geçen, çok sayıda başrol oynamış olan genç kız rollerinde ünlenmiş ya da Yeşilçam tarzı macera filmlerinde isim yapmış, genelde belirli bir ölçü içinde soyunan kadın oyuncuları da kullandı; bir bakıma onlara “yeni ufuklar” açtı. Seks furyasının öne çıkmasıyla birlikte ünlenen bir çok oyuncu bu furyayla birlikte ortadan kayboluyorlar, ancak bir dönem önceki profesyonel oyuncular ise ya furyadan yararlanıyorlar ya da furyanın içinde sürüklenip gidiyorlar. Bu seks furyası, ünlenmek için bir fırsat, daha çok film çevirme, daha sık başrol oynamak ve böylece gündeme gelmek, şöhreti yakalamak için bir avantaj olmaya başladı.

Behçet Abi’nin Güney Amerika Turu Bölüm 2: Kobra (1983)

S. Özgür Ilgın — Fri, 13 Oct 2017 07:08:06 +0000

Yılmaz Atadeniz, Behçet Abi’nin Güney Amerika turu’nun ilk bölümünü oluşturan Komando Behçet (1974) filmini çektiğinde Türkiye 12 Mart darbesinin deli gömleğinden yeni kurtulmuştur ve Ecevit ile kendine çıkış aramaktadır. Artık kangrenleşmeye doğru giden Kıbrıs sorununa askeri çözüm getiren Kıbrıs Barış Harekatı bu yıl içinde gerçekleşecektir. Kıbrıs sorunu komando Behçet için temel motif olarak düşünülürken, iddia odur ki hükümetten gelen baskılar üzerine Atadeniz filmi The Mercenaries (1968) filminin replikasına dönüştürmek zorunda kalmıştır.

Turun 2. bölümünü (ve bizim de bu yazımızın konusunu) oluşturan Kobra filmi ise 12 eylül darbesi sonrasında çekilir. Ortalıkta kurtarıcının falan olmadığı, derin bir yenilgi hissinin ve umutsuzluğun olduğu bir ortamın ürünüdür. 1983 yapımı olan Kobra filminin senaryosu Yılmaz Atadeniz tarafından yazılmış. Yapımcı Behçet Nacar (Bizim Film). Filmin oyuncu kadrosunda, birçoğu erotik film döneminin kılıç artığı (Kazım Kartal, Nur Ay, Zerrin Doğan, Behçet Nacar) olmak üzere pek çok oyuncunun olması ilk dikkati çeken husus.

Filmin konusuna gelelim: Kahramanımız Kobra (Behçet Nacar), meşru yönetimi darbeciler tarafından devrilmiş olan bir Güney Amerika ülkesine, devrik başkan Velasquez (Baykal Kent) ve kızı Violet’i (Şelale Demir) kurtarmak üzere gönderilen bir paralı askerdir. Velasquez’in elindeki belgeler Birleşmiş Milletler’e ulaştırıldığı taktirde darbecilerin işlediği insanlık suçları ortaya çıkacak ve BM harekete geçecektir. Delgado (Ahmet Ündağ) isimli kaçakçı, devrik başkanı sınır dışına çıkartabilecek tek kişidir. Bu esnada darbecilerin çalışma kampından kaçan Pedro (Kazım Kartal), Nadia (Zerrin Doğan) ve çetesi de aynı amaçla Delgado’ya gelir ve Kobra ile niyeti bulanık, karanlık bir şahsiyet olan Pedro’nun yolları sınıra kadar zorunlu olarak birleşir.

Yeşilçam’ı Erotik Filmler mi Bitirdi?

S. Özgür Ilgın — Sun, 17 Apr 2016 20:07:13 +0000

Bugünkü film üretim hacmini üçe, beşe katlayan yıllık film sayısıyla, işinin kompetanı olmuş yapımcı ve yönetmenleriyle her biri bir kaç yüz filmde oynamış oyuncularıyla Yeşilçam bir düştür, geriye anılardan başka bir iz bırakmadan kaybolmuş bir düştür hem de…

Bu kayboluşun nedenleri tartışılırken birkaç günah keçisi bulup suçu onların üzerine yüklemek adettendir. Televizyon, yabancı filmler, bir de erotik film furyası olmadan olmaz! Halbuki bu soruya cevap arayabilmek için birbiri içine geçmiş iki soruya, işporta işi olmayan, adamakıllı bilimsel cevaplar verebilmemiz gereklidir:

Öteki Yeşilçam: Afişlerdeki Erotizm

Murat Tolga Şen — Fri, 29 Jun 2012 07:37:04 +0000

1970‘lerin başında Yeşilçam, Ajda, Semiramis Pekkan, Mine Soley ve Gönül Yazar gibi siyah beyaz dönemden kalan bir dizi vamp kadın oyuncu tarafından sadece hissetirilen gizli cinsellikten yavaş yavaş sıyrılıyordu. 1961 anayasasının verdiği ve artık iyiden iyiye hissedilen bireyselleşme ve sosyalleşme cesareti ile Türkiye, ne yazıkki 80’lerin başında kızgın bir şekilde bitirilecek olan en özgür 10 yılını yaşıyor, sanatın her alanında güçlü örnekler veriliyordu. Yeşilçam da boş durmayıp bir sürü nitelikli sosyal sorunları irdeleyen film üretirken bir yandan da özgürlük adı altında cinsellik temasını sömürüyordu. Bu biraz da televizyon denen yeniliğe karşı verilen mücadeleden kaynaklanan bir ticari sinema refleksi olsa da zaman içinde kontrolden çıkması kesin görünüyordu ve öyle de oldu. Önceleri afişlerde ve lobi kartlarında başlayan ve orada kalan cüretkar pozlar ve sahneler yavaş yavaş filmlere giriyor, bu yeni tür başlangıçta bazı iyi oyuncuları kullansa da zaman içinde Zerrin Egeliler, Zerrin Doğan vb. gibi kendi starlarını yaratıyor ve seks komedi gibi bir alt türün doğmasına yol açıyor, bu tür filmlerde oynaması asla düşünülemeyecek Pekcan Koşar, Gazanfer Özcan, Rüştü Asyalı gibi bazı güçlü karakter oyuncularını dahi (gerçi çoğunlukla buna bu oyuncuların ekonomik güçlükleri sebep olmuştur) kullanıyordu.

Konuyla ilgili olarak Metin Demirhan “Erotik Türk Sineması“ adlı kitabında şöyle yazıyor:

“1970lerde Türk sinemasında çok konuşulan bir “seks” furyası kopuyor ve Yeşilçam’ın kurallarını derinlemesine sarsıyor, kadına uygulanan klasik ayrım (saf genç kız, kötü kadın) tarihe karışmış gibi oluyor.

Herkes, tiplemelerin kalın çizgileri içinde hareket etmeksizin, kendi cinselliğini yaşıyor. Hatlar kabaysa da espriler belden aşağıysa da ortada bir gerçek var: Batı sinemasının örneklerini izleyerek bir kısım Türk sineması (özellikle “B” sineması), kendi işine yaradığı için köklü tabuları yıkıyor ve seyircinin karşısına sevişmeye, yatağa girmeye, soyunmaya hayır demeyen, saf olmayan kızlar getiriyor. Bunlar ne iyidir, ne de kötüdür, bunlar doğallığını yaşayan kadınlardır.

Bu noktaya kadar her şey mantıklı görünüyor, ancak bu tür bir doğru mantık tutunca (tutunmaması için hiçbir neden yoktur) durum elden kaçıyor. İş furyaya dönüşünce tüm olumsuzluğunu, sömürücülüğünü, aşırılığını ortaya koyuyor.

Yeşilçam’da kopan “seks” furyası, bazı açılardan, Türk sinemasının temelleri pek derin olmayan yapısını sarsıyor ve başka nedenlerle birleşerek bir çöküşe doğru itiyor. Yeşilçam’ın küllerinden 80’li ve 901ı yıllarda bir “başka” sinema anlayışı doğuyor, daha çağdaş ve sorunsal gibi görünen ve eskinin kurallarını, genelde, hiçe sayan. Bu sinemayı yapanlar hep yeniler değil, aralarında “eski” diyebileceğimiz kişiler, yönetmenler de var.“

Aşağıdaki görsel materyaller 70’lerin başından türün gerçek anlamda patladığı 1975 yılına kadar olan ve afişe yedirilmiş cinsellik teması ile pazarlanan belli başlı filmlere aittir ve bu filmlerin çoğunun içeriğinde sadece ima edilen ölçülü bir cinsellik vardır. afişlerdeki çıplaklık ise başrol oyuncularının bilgisi dışında genellikle dolgu fotoğraflar ya da filmlerde oynayan bazı oyuncuların haftasonu dergilerine verdiği cüretkar pozların filmle ilgisi olmadığı halde afişe eklenmesiyle elde edilmiştir.

İlerleyen günlerde, 1980’lere kadar devam eden ve hard seks filmleri ile merdivenaltı sinemacılığa yönelerek kendini bitiren Türk erotik sinemasının hiçbir yerde görülmemiş film afişlerini yıllara bölerek yayınlayacağız. Türle ilgili olarak en azından afiş bazında en güçlü kaynağı sağlayacağımızı düşünüyoruz.

Yeşilçam’ın Lanetli Kadınları

Murat Tolga Şen — Sat, 23 Jan 2010 19:54:36 +0000

Yeşilçam’ın Lanetli Kadınları… Bu aralar sitelerde bir “en” listesi oluşturma gayretidir gidiyor… Biz de hem okur hem de hazırlayan açısından hoş bir çaba olduğunu düşünerek, Öteki Sinema’dan beklenecek bir hareketle, hemen hepsi 70’ler seks filmleri döneminde var olan ve bu furya biter bitmez izini kaybettiren kadın oyunculardan bir “top” liste yapalım dedik. İşte Yeşilçam’ın Lanetli Kadınları listemiz…

[divider style=”solid” top=”20″ bottom=”20″]

İntikam Kadını (1979)

Misafir Koltuğu — Sun, 08 Mar 2009 12:32:12 +0000

Türk sinemasında tecavüz ve intikam filmleri arasında belki de en dikkat çeken filmlerden birisi İntikam Kadını’dır.

Tecavüz konusunun Türk Sinemasına hangi filmle girdiği tam olarak bilinmese de 1951 yapımı Beni Mahvettiler filmi bu konudaki ilk filmlerden biri olarak kabul ediliyor.

İntikam Kadını’nda tecavüze uğrayan ve bizzat intikamını kendisi alan bir kadını izliyoruz. Genelde Türk Sinemasında bu tarz filmlere baktığımızda intikam alan ya tecavüze uğrayan kadının sevgilisidir, ya kocasıdır ya da nişanlısıdır. Sinemamızda çıplaklık ve sevişme ile ilgili olan sahneler genelde şiddet ile sunulmuştur. Birbirini seven iki insanın seviştiği sahnelere rastlamak çok olası değildir. Bu tarz birbirini seven iki kişinin seviştiği sahneler olsa bile erkeğin kadına zorla sahip olduğunu ve kaba davrandığını görürüz. Bu da erkek egemen toplumumuzun cinselliğe bakış açısını, kadının cinsellikte sadece bir seks figürü olarak algılandığını ve filmlerimizde de bunun sinemamıza yansımalarını izliyoruz.

80’li Yıllar ve Türk Sinemasında Erotizm

Murat Tolga Şen — Tue, 03 Mar 2009 23:19:15 +0000

Türk seks filmlerinin yıldız oyuncuları aşağı yukarı bellidir. 70’lerin bu lanetli sinemasının “pornocu” olarak hatırlanan ve aslında çok azı öyle olan başta gelen oyuncuları; Arzu Okay, Zerrin Egeliler, Melek Görgün, Feri Cansel, Mine Mutlu, Elif Pektaş, Necla Fide, Figen Han, Dilber Ay, Zafir Seba, Zerrin Doğan, Alev Altın, Meltem Doğan, Meltem Işık gibi isimlerdir.

Zerrin Doğan: Yeşilçam’ın Çıplakları

Öteki Sinema — Fri, 03 Oct 2008 08:05:42 +0000

1976′de sinemaya giren Zerrin Doğan da diğer meslektaşları gibi, önce yardımcı kadın devamındaysa başrol oyuncusu olarak çoğu dar bütçeli olan değişik türden filmlerde oynuyor, ama seks furyasına katılmak ve bilinen ilk “porno” filmde oynamakla kendinden söz ettiriyor.

zerrin doğan 1951 istanbul doğumludur.bir süre lcc okulunda mankenlik yapmıştır daha sonra ünlü fotoğrafçı Ersin Alok ile kadın ve doğa üzerine model çalışmaları yapmıştır. 1976 yılında Yılmaz Köksal ve Ünsal Emre’nin başrolünü oynadığı “Korkusuzlar” filmi ile sinemaya girmiştir. Zerrin Doğan 1977 ile 1990 yıllan arasında, ağırlığını 16 filmle 1979′a vererek ve 80 ile 901ı yıllarda sık sık sinemadan ayrılarak, ikinci kadın konumuna kayarak yaklaşık olarak 36 filmde oynuyor.

Aydemir Akbaş ile (Hızlı Giden Yorulur, Ülkü Erakalın, 1977; İster Gül İster Ağla, Yavuz Figenli, 1978; Oooh Oh, Aram Gülyüz, 1978), Tamer Yiğit, ile {Aşkın Kanunu, Çetin İnanç, 1978), Bülent Kayabaş ile {Ne Olacak Şimdi, Çetin inanç, 1978; Sımsıcak, Yücel Uçanoglu, 1978 vd.), Salih Güney ile (Beni Mahvettiler, Yücel Uçanoglu, 1979), Hadi Çaman ile (Kenarın Kızları, Semih Servidal, 1979) oynuyor. Randevuevinde çalışan bir sermaye oluyor (Aga Düşen Kadın, Yücel Uça¬noglu, 1978), tımarhaneden kaçan deli bir kadın (Çılgın Dilber, Aykut Düz, 1979) ya da bir sokak kadını, bir fahişe (Ilık Ilık, Ümit Efekan, 1979; İhtiras Kurbanları, Aykut Düz, 1979). Tecavüze uğrayıp intikamını alıyor (İntikam Kadını, Naki Yurter, 1979), bir bakire oluyor (Kadının Dünyası, Aykut Düz, 1979), bir şarkıcı (Kaldırım Dilberi, Samim Utku, 1979) ya da herhangi başka biri; yeter ki bolca soyunsun, dokunsun ve sevişsin. Furyaya katılan kadın oyunculardan da başka bir şey istenilmiyor.

Tümden soyunmaktan, soft sevişmekten hard pornoya geçmek bir seçim ve karar sorunu oluyor. Faal olduğu yılda Zerrin Doğan, Naki Yurter’in yönettiği birçok film gibi 16 mm. ile çekilen öyle Bir Kadınki (1979) ile Türk pornosunun tarihine yerleşiyor. Ancak öyle Bir Kadınki ile yetinmiyor, porno oyunculuğunu Naki Yurter’in yönettiği iyi Gün Dostu (1979) filminde kocasıyla bir otel işleten tatminsiz bir genç kadını canlandırarak sürdürüyor.

Çoğu meslektaşları türün yıldızlan dâhil olmak üzere beyaz perdelerden çekilirken Zerrin Doğan tek tük filmlerde görünmeyi sürdürüyor. Cüneyt Arkın ile Kartal Murat’ta (Cüneyt Arkın, 1980) oynuyor, Behçet Nacar ile bir araya geliyor (Kobra, Yılmaz Atadeniz, 1983) ve birkaç yıllık bir aradan sonra küçük bir rolde, Eser Zorlu’nun Yorum Yok’unda (1990) son kez beyaz perdede görünüyor.

Türk pornosunun tarihine yerleşen Zerrin Doğan, bu “onuru” hak ediyor: Çünkü film demesi bile güç, “B” bile değil ancak “Z” sımfı film olabilecek, tüm gayretlerine rağmen bir öykü anlatamayan filmlerdeki başarısı onu bu “onura” uygun kılıyor. Ama soft ile hard arasında gidip gelen, erkeklerin edep yerlerinden kesinlikle uzak kalıp kadın erojenini sürekli olarak önplana getiren bu “yapımlar,” kopan ve her taraftan beslenen bir furyanın yine de “doğal” sonuçlan oluyorlar.

Zerrin Doğan başrolde oynadığı Son Günah’ta (1979) ölümcül bir hastalığa tutulmuş, bundan habersiz Aşkım adlı bir genç kadındır (yoksa bir genç kız mı?). Gerçek durumu bir babası (Recep Filiz) biliyor ve kızının son aylarını en iyi şekilde geçirebilmesi için uğraş veriyor. Aşkım’ı Kuştur’un bir tatil köyüne oyalansın diye getirir ve kamera uzun uzun tesisleri tarar, kalabalığı tarar, hatta ve hatta kolunda eşiyle dolaşan filmin yapımcısı Müfit llkiz’i de görüntüler. Orada Aşkım tesisin yöneticilerinden biri olan Kemal (Kazım Kartal) ile tanışır. Kemal’in aslında Ayla adında bir başka sevgilisi vardır, ama minicik bikinilerle ortada dolaşan Aşkım’ın çekiciliğine dayanamaz. Üstüne üstük Aşkım’ın babası ona 10 milyonluk bir çek vererek kızıyla ilgilenmesini rica eder. Kemal hem Aşkım ile ilgilenir hem de Ayla ile. Ama gün gelir kıskanç Ayla, Aşkım’ın karşısına çıkıp gerçekleri anlatır. Şok geçiren Aşkım babasına sığınır ve ondan Kemal’in dürüst olduğunu, çeki yırtıp iade ettiğini öğrenir. Aşkım uzaklaşan Kemal’in peşinden koşar… İzlediğimiz kasetten yetişip yetişmediği belli olmuyor. Fakat devamında, ister aynı filmden ister başka bir filmden, “maço” Kazım Kartal’ın bir başka hızlı macerasını izliyoruz. Bu kez Kazım yeni bir “görev” almıştır: Zengin ve evli bir kadını baştan çıkartmak. Kadına yanaşmadan önce Kemal bir değil de iki hizmetçi kızla bol bol ve çırılçıplak sevişir, ev sahibinin kızıyla sevişir, evli kadınla sevişir ardı ardına.

Bir gün villaya bir başka genç kız gelir, ev sahibinin gayrimeşru kızı olduğunu söyler ve villa sahibi baba ona kollarını açar; kız daha sonra yatağını Kemal’e açacaktır. Açar, ama yasal kızı duruma itiraz eder, acaba bu gelen kızda aile işareti var mıdır? Aile işaretini taşıdığını kanıtlamak için kız eteklerini kaldırır, kalçalarını sergiler ve kamera kalçasındaki bir ben’i saptar. Durum normaldir, aile bir fert daha kazanmıştır. Gelen kız banyo alır, hizmetçi kız özenle her yerini sabunlar, yıkar. İyi de yapar, çünkü kız odasına döndüğünde üvey kardeşinin saldırısına uğrar.

Mutlu aile bir deniz motoruyla dolaşır, iki kız pür neşe içinde soyunup denize atlarlar, yüzerek bir kayalığa varırlar, orada sevişirler. Bu seyircilere yetmezmiş gibi üç kız anadan doğma denizden çıkarlar, kumlara serilirler ve kamera uzun uzun her taraflarını, ya da en “uygun” taraflarını tarar. Ya Kemal? O da bir başkasıyla kumsalda sevişir…

Naki Yurter’in alelacele yönettiği, Recep Filiz’in senaryosunu yazdığı Günah Günleri’nde (1979) başrolleri Dilber Ay ve Kazım Kartal ile paylaşan Zerrin Doğan gerilimli olmak isteyen ancak uzatılan sevişme sahneleri (Kazım Kartal-Zerrin Doğan, Kazım Kartal-Dilber Ay) sayesinde hiçbir yere varamayan, ola ki varmak istemeyen bir öykünün kötü kadınlarından biridir. Neşe (Zerrin Doğan), Adnan (Kazım Kartal) ile evli olan Nihal’in (Dilber Ay) yakın arkadaşıdır ve mutlu bir evlilik sürdürürken sinir krizleri geçirmeye başlayan Nihal’in yardımına gelir. Yardıma gelir, ama Adnan ile sevişmekten de geri kalmaz. Nihal kocasının tek varisidir ve bir gece intihar ettiğinde aile serveti yeniden Adnan’a geçer. Ancak… Adnan, Nihal’in sesini duyar, onu görür ve pek açık olmayan bir nedenden dolayı tek mirasçısı olarak Neşe’yi seçer. Ortada, sahte Doktor Melih’in (Baki Tamer) de katıldığı bir komplo dönmektedir, Nihal ölmemiştir, bir gün bir korulukta Adnan’a görünür ve kaçar. Peşine takılan Adnan kurşunlanır ve ona ateş edenle birlikte bir uçurumdan yuvarlanır. Olaylardan kuşkulanan polis tetiktedir, ama hiçbir şey kanıtlayamaz. Öldü bilinen fakat kıt akıllı Bekir (Recep Filiz) tarafından kurtarılan Adnan, Nihal’e görünür. Paniğe kapılan Nihal ve Neşe, Adnan’ın mezannı çıplak elleriyle kazarken Adnan görünür ve kendini Adnan’ın ikiz kardeşi Selim olarak tanıtır. Adnan iki kadına sarılır ve “son” yazısı çıkar.

Editörün notu: Bu site, 1975-1980 yılları arasında örnekler vermiş, Dönemin sosyo-ekonomik gelişimi sebebiyle hakim tür haline gelmiş ve sıkıyönetimin ilanı ile sona ermiş “Seks Furyası” ile sadece Türk sinemasının gelişimi dolayısiyle ilgilenmektedir. Bu yazı ve içeriği 70′lere damgasını vurmuş bu türü neden ve sonuçlarıyla akademik açıdan inceleme gayreti ile oluşturulmuştur.

Yazı ve görsel materyaller, cinsel sömürü amacı taşımadan dönemin tanıklığı amacı ile sunulmuştur. İlginize ve dikkatinize…

Gövde yazısı: Metin Demirhan (kısaltılarak yayınlamıştır.)

Afişleri Derleyen: Murat Tolga Şen

Gövde Yazısı için faydalanılan Kaynak : Erotik Türk Sineması – Kabalcı Yayınları