Sidar Serdar Karakaş – Öteki Sinema

“Kısa Filmin Öyküsü”: Aidiyet (2015)

Sidar Serdar Karakaş — Fri, 14 Sep 2018 11:50:19 +0000

[box type=”shadow” align=”” class=”” width=””]

İnanmak, inanmak ve inanmak

Filmin senaryosunu kâğıda geçirdiğimiz ilk günden, hatta belki de hikâyenin ilk defa aklımızda yarım yamalak oluşmaya başladığı andan filmin son noktasını koyup evet bitti dediğimiz ana kadar ona inanmak zorundayız.

Bu süreç içerisinde cevaplanacak bir sürü soru olacak. Bazen çekim sırasında, bazen kurguda, bazen oyuncular ile çalışırken, bazen ise kendi kendimize kaldığımızda. Verdiğimiz cevaplar, ister hikâye hakkında olsun, ister filmin müziği, hiç fark etmez, önemli olan hepsinin bir bütünün parçaları olduğunu bilmemiz ve çalışmalarımızı hikâyenin dünyasında kendini besler halde yapmamız.

Hikâye bulunmaz, yaratılmaz kanımca. Hikâye kendini bulur. Akar. Biz sadece onu kâğıda dökeriz, sonra ekipçe çalışırız ve sonra da izleriz.

Hikâye’nin kendi kendini bulması ise ancak bizim kendimize olan dürüstlüğümüz ile mümkün. Aradan yazar çıkmalı. Ben kalmalı.

Filmi çektik diyelim, film bizim filmimiz değildir artık. Bir ebeveynin çocuğuna hissettikleri gibi sanırım, sadece doğurduk onu, bundan sonrası ona kalmış durumda. İster sınıfın tembeli olsun, ister akıllısı, ister güzel bir çocuk olsun, isterse çirkin, o bizim çocuğumuz. Bizden çıkan bu. Ve ilk gününden son gününe kadar aramızdaki bağ kopmayacak.

Bundan sonra çocuğumuzu savunmak ya da pohpohlamak değil bize düşen, sanırım sadece uzaktan izlemek. İnsanlardaki etkilerini gözlemlemek. Yazarken nasıl etrafımızı, geçmişimizi gözlemlediysek, geleceği ve içinde olduğumuz anı merak ettiysek aynı şekilde filmin doğasını kendi gelişimine terk etmek.

Kısa Film: En Yeni Gerçekçilik (2016)

Sidar Serdar Karakaş — Mon, 27 Aug 2018 08:47:33 +0000

Sanat sinemamızda mizahı çok sevmiyoruz. Bir filmin türü komedi olunca sanki sanat olamazmış gibi hatalı ve yaygın bir düşünce var. Hal böyle olunca kısa filmlerimizde de çok rastlayamıyoruz mizaha. İrem Altuğ’un senaryosunu yazdığı Ertuğ Tüfekçioğlu’nun yönettiği Direk Aşk, Ozan Çağlar’ın Soğan’ı, Hakan Hücum’un Büst’ü aklıma ilk gelen komedi türünde iyi kısa filmler. Festival organizatörü olarak çok rahat söyleyebilirim ki festivaller komedi filmlerine mesafeli de değil. Bu saydığım filmleri araştırırsanız hatırı sayılır sayıda festivalde gösterildiklerini göreceksiniz zaten.(1) Mehmet Ali Sevimli’nin yönettiği En Yeni Gerçekçilik de böyle bir kısa film.

En Yeni Gerçekçilik filmi, mizahi bir dille kısa film yönetmenlerini, festivalleri, sinema öğrencilerini, kısa film yapma metotlarını, akademiyi, sanat sinemamızı, festival ödüllerini, jürileri eleştiriyor. Bunu bir tür öç alma şeklinde değil de neredeyse herkese eşit mesafede durarak, mümkün olduğunca objektif yapıyor. Zaten filmi izlediğinizde en çok eleştiriyi kısa film yönetmenlerine yönelttiğini göreceksiniz. İzlerken çok keyif aldığım, zaman zaman bana kahkahalar attıran film iyiler listeme girmeyi başarmıştı. Bakalım sizler de beğenecek misiniz bu filmi? İyi seyirler.

Hakan Ünal: ‘Türkiye’de festivaller filmimi göstermeye cesaret edemedi’

Sidar Serdar Karakaş — Thu, 19 Jul 2018 08:49:28 +0000

20. Uluslararası Çok Kısa Filmler Festivali’nin Antalya ayağında Portakal filminin yönetmeni Hakan Ünal ile bir söyleşi gerçekleştirmiştik. Söyleşinin ses kaydının olduğunu öğrenince deşifre edip siz okuyucuların faydalanmasını istedim. Söyleşinin ruhunu bozmamak için çok fazla düzeltme yapmadım yazıda. Okurken orada olduğunuzu hissedeceğinize inanıyorum. Deşifre için asistanım Ecem Tanrıkulu’na buradan çok teşekkür ediyorum. Benim tembellikten aylarca yapamayacağım bu işi birkaç saatte halletti. Birkaç yıl sonra da ismini filmleriyle duyacağınıza eminim.

Merhaba Hakan, hoş geldin. Ben seni tanıyorum ama seyirciye kendini tanıtır mısın? Nerede yaşıyorsun, ne iş yapıyorsun? Bence ilginç bir hikaye var çünkü.

Antalya’nın Manavgat ilçesinde yaşıyorum. Daha doğrusu bu filmi de zaten Antalya Kaleiçi’nde ve Manavgat’ta çektim. Aslında benim işim tam anlamıyla yönetmenlik ya da senaristlik değil. Bir otelin ön büro departmanında çalışıyorum. Yalnız uzun zamandır sinemayla uğraşıyorum. Yaklaşık 6-7 yıldan beri sinemanın içerisindeyim. Tabii sinema bir heves. Bu sonradan kazanılan ya da doğuştan gelen bir şey, içimizde mutlaka varsa bir şekilde bir yerden çıkıyor. O da maalesef 40 yaşında çıktı.

Sinemayla uğraşma meselesini konuşmak istiyorum. 6-7 yıl dedin. Bu sürede tam olarak ne yaptın? Film mi izledin, senaryo mu yazdın?

Bilmiyorum Ne Yapacağız?

Sidar Serdar Karakaş — Wed, 14 Mar 2018 09:42:03 +0000

Programını basına duyururken bülten uzamasın diye kısa filmleri yazmayan, yine aynı sebepten kısa film ödüllerini basına göndermeyen, yalnızca uzunları duyuran film festivallerini,

Kısa film yönetmenlerini yurtlarda, misafirhanelerde ağırlayıp yemekhanede yemek yedirirken; jürileri ve ünlü konukları 5 yıldızlı otellerde, özel akşam yemekleriyle ağırlayan kısa film festivallerini,

Kısa filmlere telif ödemek için ikna etmeye çalıştığım festival yöneticisiyle konuşurken araya girip ama uzun filmlere de telif ödenmiyor diyen arkadaşı,

Kısa filme destek adı altında kafelerde, barlarda filmler gösterip yiyecek içecek satarak kâr elde eden ama telif ödemeyi aklının ucundan bile geçirmeyen işletme sahiplerini,

“Kısa Filmin Öyküsü”: Kemik (2016)

Sidar Serdar Karakaş — Fri, 02 Mar 2018 21:45:52 +0000

[box type=”shadow” align=”” class=”” width=””]

Festivallerde tür filmiyle var olmanın, festivallerle keyifli bir inatlaşma anlamına geldiğini, ilk filmimiz Gibi ile birlikte fark etmiştik. Fantastik türünde film yapmak daha az festival ve ödül görme anlamına gelse bile, fantastik ögelerle donatılmış filmler yapmaya devam edecektik. Bu türde rakibimiz azdı ama biz de fantastiği üretenler olarak azınlıktaydık. Bu yüzden bildiğimiz yolda ve keyif aldığımız şekilde ilerlemeyi sürdürmek, başarıdan ziyade ülkemizde üzerine çok az uğraşılan bu türde, en azından kendi çıtamızı aşmak ana motivasyonumuz oldu.

Filmin öyküsüne başlamadan önce Kemik filminin, hâlihazırda üzerinde çalışılmaya devam eden kitaptan bir pasaj olduğunu belirtmeliyim. Filmde teknik ve estetik kısımları bölüşen iki yönetmen olarak çalışıyoruz. Senaryo, oyuncu yönetimi gibi kısımları ben (Semih Ellialtı) üstlenirken, çekim ve kurgu gibi teknik unsurları filmin ortak yönetmeni Ahmetcan Uzer sırtlamakta. Elbette tecrübesiyle filmi farklı bir seviyeye taşıyan görüntü yönetmenimiz Serhat Özdemir de, az önce bahsettiğimiz “kendi çıtamızı aşmak” konusunda önemli bir yükü üstümüzden alıyor.

“Kısa Filmin Öyküsü”: Mavi (2016)

Sidar Serdar Karakaş — Mon, 12 Feb 2018 15:02:44 +0000

[box type=”shadow” align=”” class=”” width=””]

Benim çocukluk hayalim futbolcu olmaktı. Uzun yıllar futbol oynadım ve akabinde sakatlanıp futbolu bırakmak zorunda kaldım. 2011 yılında Plato Meslek Yüksek Okulu’nda Radyo ve Televizyon programcılığı ile başladı maceram. Oradan DGS ile Selçuk Üniversitesi Radyo, TV ve Sinema bölümüne geçiş yaptım. İlk anlatımımı 2012 yılında Göğe Bakalım isimli kısa film ile gerçekleştirdim. Anlatı diyorum çünkü kendimi ‘’Kısa Anlatıcı’’ olarak görüyorum.

“Kısa Filmin Öyküsü”: Sistemin İpleri (2015)

Sidar Serdar Karakaş — Thu, 11 Jan 2018 08:11:22 +0000

[box type=”shadow” align=”” class=”” width=””]

SİSTEMİN İPLERİ, DOĞUM ÖNCESİ

Sinemaya, İzmir’de Eylül 2014 tarihinde bir sanat derneğinde film atölyesine kayıt olarak başlamıştım ve hemen ardından 2014 Kasım ayında İzmir Güzelbahçe Belediyesi “Kısa Film Atölyesi” kursuna devam etmiştim.

Güzelbahçe Belediyesi Kısa Film Atölyesinde belli süre sonra ekiplere ayrıldık, bu ekipler senaryo yazıp, geliştirip sunum yapacaklardı. 26 yaşında sinemacı olmaya karar vermiş biri olarak hayatımda ilk kez senaryo yazacaktım. Zihnimde bir imge oluştu. Bu bir ipti… Okuduklarım ve gördüklerim sonucunda anlamlandırdım.

Babam, dünyaya hâkim olan kapitalist bir şirketin 25 yıllık işçisiydi. Sinemacı olmaya karar verdiğim zamanki motivasyon kaynağım; gördüğüm ve okuduklarım sonucunda tüm alışılmış düzene, sisteme, dogmalara muhalif bir ruhla karşı çıkmaktı. Bu ip yerel bakış açısıyla babama genel bakış açısıyla tüm işçilere geçirilen bir ipti. Artık bir metafora dönüşen bu ip sistemin ipiydi. Bu fikirle çıktım Kısa Film Atölyesi’ndeki hocamın karşısına; dedim benim senaryo için çıkış fikrim budur, bu da metaforum. Hocam ve ekip arkadaşlarım fikri beğendi, onların onayı ile Sistemin İpleri’nin senaryo haline getirilip çekilmesine karar verildi.

Kısa Film: Soğan (2016)

Sidar Serdar Karakaş — Tue, 26 Dec 2017 08:34:38 +0000

Yönetmen Ozan Çağlar’dan da, Soğan isimli kısa filminden de Facebook’ta film önüme çıkıncaya kadar haberim olmamıştı. İlk düşündüğüm filmin standardın altında bir iş olacağıydı. 2017 yılında yerli yabancı toplamda iki bin civarı kısa film izlemiş biri olarak elbette bu filmi de izleyecektim.

Hızlı kesmeleri yüzünden zayıf bir açılış sahnesiyle başlasa da hikâye o kadar güzel aktı ki pür dikkat izledim sonuna kadar. Başrolü üstlenen Hasan Ali Yıldırım’ın mükemmele yakın oyunculuğu ve yan rollerdeki deneyimli oyuncuların da etkisiyle film adeta hipnotize etti beni. Haneke’nin Funny Games filmindeki o meşhur vurulma sahnesinde birçoğumuzun burnuna gelen kan kokusu gibi, soğan kokusunu almak işten bile değildi.

Kısa Filmlere Telif Ödenmesi Neyi Değiştirir?

Sidar Serdar Karakaş — Wed, 29 Nov 2017 17:47:08 +0000

Son yıllarda kısa filmciler tarafından sıkça dile getirilen “festivallerin kısa filmlere telif ödemesi” konusu yavaş yavaş festivallerin de gündemine girmeye başladı. Bu insanlık için küçük ama kısa filmciler için büyük bir gelişme!

Bildiğim kadarıyla kısa filmlere telif ödeyen kısa film festivali bu seneye kadar yoktu. Antalya Film Festivali kısa film yarışmasını kaldırmadan önce yarışma filmlerine ödüyordu. Yine aynı şekilde Adana Film Festivali de kısa filmlere telif ödeyen festivallerden. Malatya Film Festivali bu yıl ödemedi ama filmlerin 3 defa gösterilme hakkının bir internet televizyonuna satışı için aracı oldu. Kısa film yönetmenleri telif yerine geçebilecek miktarda bir ücret aldılar. Malatya önümüzdeki yıl kısa filmlere telif ödemeyi gündemlerine de aldı. Önümüzdeki yıl televizyon satışına ek olarak telif de öderse Malatya kısa filmcilere önemli bir katkı sağlamış olacak. İzmir Kısa Film Festivali Direktörü Yusuf Saygı da önümüzdeki yıl filmlere telif ödemek için çalışma yapacaklarını söylemişti. Yine bu yıl ilk kez bir kısa film festivali sembolik de olsa kısa filmlere telif ödeme kararı aldı. Uşak Kanatlı Denizatı Kısa Film Festivali bu kararıyla kısa filmin geleceğiyle ilgili önemli bir adım atmış oldu.

“Uzun Filmin Öyküsü”: Yağmurlarda Yıkansam (2016)

Sidar Serdar Karakaş — Sun, 15 Oct 2017 16:41:26 +0000

Öteki Sinema olarak “Kısa Filmin Öyküsü” yazı dizisinin yanına “Uzun Filmin Öyküsü”nü de ekliyoruz. Bu yazı dizisinde yönetmenler filmlerinin çekim sürecini, festival serüvenini, maddi destekleri nasıl bulduklarını anlatacaklar.

İlk konuğumuz kısa filmleriyle adından söz ettiren Gülten Taranç. İlk uzun metraj filmi Yağmurlarda Yıkansam filmini herhangi bir yerden destek almadan kendi imkanlarıyla çekmişti. Bu nedenle filmin son on-on beş yılda Türkiye’de çekilen gerçekten bağımsız birkaç filmden biri olduğunu düşünüyorum.

Film yurtdışında hatırı sayılır festival gezdi ve ödüller de aldı. 53. Antalya Film Festivali’nde Rengahenk Seçkisi’nde yarışıp Seyirci Ödülü’nü kazandı.

Gülten Taranç şu sıralar yeni filmi 12’ye 5 Kala için çalışmalarını sürdürüyor. Filmin yapımcılığını Uluslararası İzmir Kısa Film Festivali Direktörü Yusuf Saygı üstlenmiş. 12’ye 5 Kala bu yıl Antalya Film Forum’da yapım desteği için de yarışacak.

Kısa Film: Buhar (2012)

Sidar Serdar Karakaş — Wed, 11 Oct 2017 12:54:53 +0000

Abdurrahman Öner’in 2012’de yazıp yönettiği kısa film Buhar, Türkiye’de kısa film deyince ilk akla gelen filmlerden biri. Katıldığı altmıştan fazla festivalden otuzun üzerinde ödülle dönen Buhar, 2015 yılında yürütücülüğünü yaptığım “En İyi 10 Kısa Film” projesinde en yüksek puanı alan iki filmden biriydi. Filmin çok sayıda festivale katılması ve aldığı ödüller merak edenlerin sayısını da arttırdı. Aslında bu merakın sebebi benim gözlemlerime göre filmin biçimiydi. Buhar filmi gücünü “ne anlattığından çok nasıl anlattığıdan” alıyor. Sanat zaten bu değil mi?

“Kısa Filmin Öyküsü”: Abiye (2017)

Sidar Serdar Karakaş — Fri, 22 Sep 2017 21:47:45 +0000

Öteki Sinema olarak yeni bir yazı dizisiyle karşınızdayız. Bu yazı dizisinde kısa film yönetmenleri kendi filmlerinin yapım sürecini anlatacaklar. Fikir aşamasından festival sürecinin sonuna kadar geçen zamandaki deneyimlerini, yaşadıkları zorlukları bu zorlukların nasıl üstesinden geldiklerini okuyacaksınız.

Ben bu yazı dizisinin çok faydalı olacağını düşünüyorum. Film yapmanın formülünün olmadığını, her filmin kendi dinamikleri olduğunu bu yazı dizisiyle daha iyi anladım.

Filmin yönetmeni Doğuş Algün’ün kaleminden Abiye’nin yapım hikayesi.

“Kısa Filmin Öyküsü”: C.O.D. (2017)

Sidar Serdar Karakaş — Mon, 11 Sep 2017 09:34:10 +0000

Ben bu yazı dizisinin çok faydalı olacağını düşünüyorum. Film yapmanın formülünün olmadığını, her filmin kendi dinamikleri olduğunu bu yazı dizisiyle daha iyi anladım.

Deneysel bir film olan C.O.D.’un yapım hikayesini filmin yönetmeni Onur Doğan anlatıyor.

“Kısa Filmin Öyküsü”: Boşa Giden Her Şey (2017)

Sidar Serdar Karakaş — Sun, 03 Sep 2017 18:59:24 +0000

Ben bu yazı dizisinin çok faydalı olacağını düşünüyorum. Film yapmanın formülünün olmadığını, her filmin kendi dinamikleri olduğunu bu yazı dizisiyle daha iyi anladım.

Boşa Giden Her Şey filminin yapım hikayesini filmin yönetmeni Vural Uzundağ anlatıyor.

“Kısa Filmin Öyküsü”: Körler Müessesesi (2015)

Sidar Serdar Karakaş — Thu, 24 Aug 2017 21:47:23 +0000

Ben bu yazı dizisinin çok faydalı olacağını düşünüyorum. Film yapmanın formülünün olmadığını, her filmin kendi dinamikleri olduğunu bu yazı dizisiyle daha iyi anladım.

Damla Güçer ve Dilara Balcı’nın birlikte yönettikleri Körler Müessesesi filminin yapım hikayesini Damla Güçer’in kaleminden okuyabilirsiniz.