Slasher – Öteki Sinema

Aynı Tas “Farklı” Hamam: Until Dawn (2025)

Murat Kızılca — Sun, 01 Jun 2025 10:43:04 +0000

Her gün bir öncekinin aynı gibi çok uzun zamandır. Hayır, Groundhog Day’deki (1993) gibi değil. Her gün aynı saçmalığı yaşamıyoruz. Her gün yeni bir saçmalığa uyanıyoruz. “Bu kadarı da olamaz herhalde” dediğimiz her şeyin “yoo gayet olabilir” klasmanına hiç zorlanmadan, rahatlıkla yerleştiğini görerek uyanıyoruz her gün. Olası en korkunç kâbusun kabul görebilecek tariflerinden biri de bu olsa gerek ama gündüzleri kâbus görmek de nedir arkadaş? Evet, David F. Sandberg’in yönettiği Until Dawn’un (2025) alternatif isimlerinden biri de Malum Ülkede Yaşamak olabilirmiş pekâlâ. Fakat bir PlayStation oyunundan uyarlandığı için filme başkaca bir isim kondurmak, pek de mümkün değilmiş sanki.

PlayStation 4’ün meşhur oyunlarından biri olan Until Dawn, 2015 yılında piyasaya sürüldü. Oyunun hikâyesini, korku sinemasının sıkı takipçilerinin yakından tanıdığı isimlerden Larry Fessenden ve Graham Reznick kaleme aldı. Zamanında gayet iyi eleştiriler almış oyunu hiç oynamadım. Ancak anladığım kadarıyla filmde genel konsept korunmuş korunmasına ama Gary Dauberman ve Blair Butler, oyunun genel akış hikâyesinden farklı birçok önemli değişiklik yaparak, aslında tamamen orijinal bir senaryoya imza atmışlar denebilir. Oyuna gönül verenlerin filmden ne kadar memnun kaldıklarını bilemiyorum haliyle ama bir tahminim var tabii ki.

Act of Vengeance (1974): Slasher Manyaklarının Atası!

Murat Tolga Şen — Sat, 31 May 2025 12:23:15 +0000

Act of Vengeance (1974), bilinen diğer adıyla Rape Squad, 1970’lerin ortasında Amerikan istismar sinemasının cesur ama tartışmalı örneklerinden biri.

Dünyayı pek çok isimle gezmiş ve sonrasında unutulmuş bir film bu. Act of Vengeance / Rape Squad / City Monster / The Violator / İntikam Kadınları… Bu filme isim bulmak filmi çekmekten daha zorlamış olabilir zira, yapım aslında ”Rape Squad” başlığı altında çekilmiş. American Internation Pictures, başlığında “rape” (tecavüz) kelimesi geçen bir filmi yayınlamaktan vazgeçince, filmin adı yayınlanmadan kısa bir süre önce “Act of Vengeance” (İntikam Eylemi) olarak değiştiriliyor. Film AIP’nin umduğu kadar iyi gişe yapmayınca, biraz tanıtım yapma umuduyla film yeniden “Rape Squad” (Tecavüz Timi) olarak yayınlanmış.

Yönetmen Bob Kelljan imzalı film, bir yandan kadınların intikam güdüsünü ve dönemin feminist söylemlerini sahipleniyor gibi görünürken, diğer yandan türün klişelerine teslim olarak “istismar” sularında gezinmekten çekinmiyor. Beni bu filmi yazmaya yönelten şey ise sevgili Haluk Sözeri’nin Youtube kanalındaki 13. Cuma filmleri videosu oldu. Orada, Haluk’un ağzından bu film için çıkan “maskesiyle Jason’a, kostümüyle (tulumu kastediyor) Michael Myers’a ilham veren film” cümlesi, artık bu filmi Öteki Sinema okurlarıyla buluşturma zamanının geldiğini düşündürttü. Böyle etkileşimlere bayılırım! O zaman bu istismar filmi slasher türüne nasıl ön ayak olmuş, bir bakalım!

Act of Vengeance, temelinde bir tecavüz intikamı öyküsü anlatıyor. Genç ve özgür bir kadın olan Linda (Jo Ann Harris), bir akşam evine dönerken “Jingle Bells” şarkısını söylemeye zorlayarak onu taciz eden maskeli bir sapığın saldırısına uğrar. Saldırgan turuncu bir iş tulumu giymiş, yüzünü eski tip bir buz hokeyi maskesiyle gizlemektedir. Bu arada aklınıza 80’lerin o mesafeli maskeli manyakları gelmesin, sinir bozacak seviyede geveze bir manyak bu!

In A Violent Nature (2024)

Ertan Tunc — Tue, 09 Jul 2024 07:02:03 +0000

İnsanların vahşi bir şekilde öldürüldüğü seri katil filmlerinden oluşan “slasher” alt türünün parlak bir örneğini görmeyeli uzun zaman olmuştu. Bunun bir nedeni, Uzak Doğu sinemasının da ilgi göstermesiyle kısa sürede anormal sayıda örnek çıkması olsa gerek. Üretim üssel olarak artınca filmler zamanla birbirine benzemeye başladı, orijinal bir yaklaşım getirmek güçleşti çünkü bir slasher filminde değiştirebileceğiniz fazla bir şey yok. Katilin motivasyonu açısından çember çok dar çünkü slasher’ların tamamına yakını bir intikam ya da ruhsal bozukluk (psikolojik sorun) filmidir, zamanla buna “öldürmek için öldüren” kana susamış doğaüstü (supernatural) katiller (varlık, ruh vs.) eklendi ama genel olarak bir karakterin ya da varlığın (entity) belirli bir bölgede peş peşe cinayetler işlemesini gerekçesi açısından renklendirmek güç.

Black Metal, Vikingler, Zombiler ve Bir Kamyon Çöp: Saga (2016)

S. Özgür Ilgın — Wed, 09 Mar 2022 17:46:09 +0000

Norveç sinemasının şehirli erkek ve kadın yalnızlıkları, varoluşsal bunalımlar, cinsel kimlikler, modern hayatın huzursuzluğu vb. temalarından sıkıldınız mı? Sıkılmadıysanız bile ara sıra arthouse’lara kısa bir mola verip çöp filmlere açılmak hem rahatlatıcı hem de eğlenceli oluyor. Geçenlerde Murat Kızılca “Çok ucuz, çok kötü, Norveç yapımı bir korku komedi filmi var. Hem Black Metal falan da diyor” deyince ilgimi çekti. Birkaç gün sonra izledim. Jørn Steen’in yönettiği Saga’nın senaryosunu yine Steen, Hedda Hørran ile birlikte yazmış.

Filmimiz Sarke isimli Black Metal grubunun etrafında gelişiyor. Sarke’nin menajeri Trym (Terje Sødal), reklam amacıyla kilise kundaklayıp grubun yanan kilise önünde fotoğraf çektirmesini istiyor. Grubun lideri Thor (Ted Skjellum), buna karşı çıkıyor, bunun yerine Vikingler zamanında geçen bir zombi hikayesini filme çekerek reklam yapmak istiyor. Trym, Thor’dan habersiz kiliseyi ateşe veriyor. Fanatik Hristiyan kadınlardan oluşan motosikletçi çetesi de intikam almak için grubun peşine düşüyor.

Yine Olmadı: Texas Chainsaw Massacre (2022)

Murat Kızılca — Wed, 09 Mar 2022 11:41:55 +0000

Şaka maka yeni Texas Chainsaw Massacre ile birlikte serideki film sayısı dokuza ulaşmış oldu. Her şeyden önce serideki filmleri tarih sırasına dizerek hatırlayalım çünkü devam filmleri şeklinde ilerleyen ilk dört filmden sonra gelen yeniden çevrim (‘remake’), ‘prequel’, ‘reboot’ ve devam filmi (‘sequel’) denemelerinin adları, birbirinden çok da farklı olmadığı için kafa karışıklığına neden oluyor.

The Texas Chainsaw Massacre (Tobe Hooper, 1974)
The Texas Chainsaw Massacre 2 (Tobe Hooper, 1986)
Leatherface: Texas Chainsaw Massacre III (Jeff Burr, 1990)
Texas Chainsaw Massacre: The Next Generation (Kim Henkel, 1994)
The Texas Chainsaw Massacre (Marcus Nispel, 2003)
The Texas Chainsaw Massacre: The Beginning (Jonathan Liebesman, 2006)
Texas Chainsaw (John Luessenhop, 2013)
Leatherface (Alexandre Bustillo ve Julien Maury, 2017)
Texas Chainsaw Massacre (David Blue Garcia, 2022)

Scream (2022) Sinefil Hazinesi Slasher!

Murat Tolga Şen — Thu, 20 Jan 2022 07:49:21 +0000

İkonik korku sinemacısı Wes Craven’in yönetmediği ilk Scream / Çığlık filmi bugün vizyonda!

Bu kez yönetmen koltuğunda sıkı bir toplum eleştirisi de içeren sert gerilim filmi Ready or Not ile ses getiren Matt Bettinelli-Olpin ve Tyler Gillett oturuyor. Filmin senaryosunda ise yine Ready or Not’ta ortak yazar olarak çalıştıkları Guy Busick ve Zodiac senaristi James Vanderbilt’in imzası var.

Scream serisinin bu son halkası hakkında yazmak azıcık zor olacak zira son filmi izlerken düşündüğüm ya da çözümlediğimi sandığım her şeyi filmde Jasmin Savoy Brown’ın canlandırdığı slasher uzmanı karakter Mindy’den duydum. Scream filmleri karakterleri slasher dünyasının sinefilleridir ve bu kez Mindy hikayeye yeni ve daha bilge bir “Randy” olarak hizmet ediyor.

Filmdeki Retro korkular, yeni nesil filmler, eski serilerin devam filmleri ve yeniden çevrimler üzerine edilen muhabbetler bir sinema belgeseli izler gibi keyifli. Mindy de bunların anahtarı. Doğrusu, bu kadar öz farkındalık kötü bir filmde harcansa üzülürdüm ama korktuğum başıma gelmedi.

Doktorlar Can Derdinde: Rituals (1977)

Murat Kızılca — Fri, 27 Mar 2020 09:13:23 +0000

Henüz uygarlığın ulaşamadığı ıssız geniş arazilere sahip Avustralya ya da ABD gibi ülkelerin korku sinemasında, bu tip yerlere keyfi ya da mecburi nedenlerle gelen şehirlilerin, çeşitli tehlikelere karşı giriştiği hayatta kalma mücadelesini anlatan korku filmi örneklerine sıklıkla rastlanıyor. Peter Carter’ın yönettiği Rituals, benzer coğrafyaya sahip Kanada’nın bu tip bir hikâye anlatan ilk korku filmlerinden biri.

Her yılın belli döneminde dünyanın az bilinen çeşitli yerlerinde balık avlamaya giden beş doktor arkadaş, bu seferki tatilleri için Ontario’nun “Cauldron of the Moon” olarak da bilinen, karadan ulaşması pek mümkün olmayan, ıssız ormanlık bölgesini seçerler. Bölgeye deniz uçağıyla giderler ve pilota tam altı gün sonra öğle vakti geri gelip kendilerini almasını söylerler. Zorlu koşullarda ilerledikleri ormanın içindeki nehir kenarına kamp atan doktorlar, geride kalan yılın stresini atıp iyi vakit geçirme niyetindedirler ama hiçbir şey umdukları gibi gitmeyecektir.

Pastaya Bir Mum Daha: Happy Death Day 2U (2019)

Murat Tolga Şen — Thu, 21 Mar 2019 09:11:36 +0000

Bana göre dünyanın en sevimli filmi olan Bugün Aslında Dündü’yü (Groundhog Day) hatırlar mısınız? Bill Murray ile Andie MacDowell’i beyaz perdenin hem gıcık hem de aşık çiftlerinden birine dönüştüren 1993 yapımı filmin üzerinden, dile kolay; tam 24 yıl geçmişken birilerinin aklına bu fikirden yola çıkarak bir korku filmi çekmek gelmişti ve sonuç: Happy Death Day (2017) oldu!

Fikir saçma gibi görünse de bu mümkündü; sürekli aynı günü yaşayan berbat karakterli bir kahramanın yaşadıklarının romantik bir komediye değil de, bir kabus senaryosuna dönüşmesi çok daha olası!

Ölüm Günün Kutlu Olsun (Happy Death Day) filmi de aynen öyle yapıyordu. Filmin baş karakteri ve tam bir “sürtük” olan Tree’yi hep aynı günü yaşamaya mecbur bırakıyordu.

Velvet Buzzsaw (2019)

Masis Üşenmez — Wed, 27 Feb 2019 13:42:50 +0000

Contemporary Art Sen Adamı Öldürürsün!

Dan Gilroy’un yazıp yönettiği Velvet Buzzsaw, galerileri baz alan sanat dünyası ile slasher evrenini buluşturan ilk bakışta ilginç bir yapım. Netflix’de yayınlanmaya başladıktan sonra dikkatleri çeken yapım sanatın metalaşması üzerine bir çift laf etmek isteyen bir korku filmi.

Jake Gyllenhaal (yönetmenle daha önce Nightcrawler’da da beraberlerdi), Rene Russo, John Malkovich (Bird Box’dan kısa bir süre sonra tekrar bir Netflix yan rolünde), Zawe Ashton, Toni Collette gibi pek çok ünlü oyuncuyu kadrosuna katıp adeta bir yıldızlar karması olan film, nasıl oluyorsa en büyük darbeyi de çok karikatürize ve aşırıya kaçan oyunculuklardan alıyor.

Tabi bu yönetmenin bilerek yaptığı bir tercih de olabilir ancak bu durum filme pozitif yönde hizmet etmediği gibi oldukça iyi çekilmiş ölüm sahnelerindeki dehşetin seyirciye yansımasını da azaltıyor.

Öncelikle filmin konusuna bakıp eleştirilere bir ara verecek olursak, film paradan gözü dönmüş sanat simsarlarının sanat tarafından yok edilişini anlatıyor diyebiliriz. Galeri sahibesi Rhodora Haze’in (Rene Russo) yanında çalışan ve zengin olma hayalleri kuran Josephina (Zawe Ashton), üst kattaki komşusu Ventril Dease’in ölümünden sonra gizlice dairesine girerek merhumun herkesten sakladığı rahatsız edici sanat eserlerini toplar. Tek cümlesi ile sanatçıları göklere de çıkarabilen, bir anda yerlere indirip intihar etmelerine bile neden olabilen sanat eleştirmeni Morf Vandewalt (Jake Gyllenhaal) tarafından eserler olağanüstü bulunduktan sonra Rhodora ve Josephina, Dease’in sanat eserlerinden en yüksek karı elde edebilmek için çalışmaya başlarlar. Ancak eserlerden kar eden herkesin sonu gizemli ölümler ile sonuçlanmaktadır. Paradan gözü dönmüş bu piyasayı Dease’in eserleri yola getirebilecek midir?

Korkutmayan Öcü Filmi: Slender Man (2018)

Murat Tolga Şen — Sat, 22 Dec 2018 17:28:47 +0000

Hani şu Batman’in Joker’inin meşhur alkışı var ya onu hakkeden bir iş var karşımda. Bir sürü klişe giriş yapabilirim aslında… Dağ fare doğurdu falan bile denebilir bu proje için ama esasen ortada bir dağ yokmuş, fare onu anlamamıza sebep oldu. Yazının bundan sonrasını okumazsanız size kızmam ama baştan hükmümü yazayım; Slender Man uzak durmanız gereken bir film. Bayatlamış bir filtre kahve gibi… Lavaboya dökün gitsin!

Uzun Kabus adıyla sinemalarımıza uğrayan Slender Man, aynı isimli öcünün filmi… İnternet videosu hayatımıza girince yeni nesil Freddy, Jason, Michael Myers gibi eski korku figürlerini önce keşfetti sonra yağmaladı ve tüketti ama kendi eliyle de yenilerini icat edip hayatımıza sokmayı başardı. Bazı kısalardan gelen iyi fikirler uzun metraja döndü kaçınılmaz olarak. Örnek vermek gerekirse kısa haliyle gerçekten ürkütücü olmayı başarabilen Lights Out (Işıklar Sönünce) uzuna geçip salon filmine dönüştüğünde seyret unut bir korku işine dönüştü. Bu kadar sıkı bir fikrin heba edilmesine üzülsek de Slender Man imdada yetişti ve daha kötü bir film olarak hatırlanmayı başardı!

Michael Myers Eve Döndü: Halloween (2018)

Murat Kızılca — Fri, 26 Oct 2018 08:46:10 +0000

Yeni bir Halloween filminin çekileceğini duyduğumda açıkçası çok da fazla heyecanlanmamıştım. Hele bir de yönetmenin David Gordon Green olduğu; senaryo ekibinde de yine Green ile beraber Danny McBride ve Jeff Fradley’nin yer aldığı kesinleştiğinde korku sinemasına mesafeli kişilerden oluşan beyin takımının çok da umut vermediği ortadaydı. Özellikle adı komediyle yan yana anılan McBride’ın varlığı, içine azıcık bile olsa mizah katıldığında darmadağın olacak Michael Myers efsanesi için büyük bir tehlikenin işareti olarak algılanıyordu. Çekim öncesi ve esnasında yapılan açıklamalar, bu tip endişelerin yersiz olduğunu imler gibiydi. Nitekim yayınlanan ilk fragman sonrası verilen sözlerin tutulduğuna dair ilk sinyali de almış olduk.

John Carpenter imzalı Halloween (1978) ile başlayan seri, Rob Zombie’nin Myers’in kötülüğüne kılıf uydurmaya çalışan ‘reboot’ denemelerini de işin içine katarsak toplam 10 filme ev sahipliği yapıyor. Serinin on birinci halkası olan 2018 model Halloween, bugüne kadar arada çekilen bütün filmleri yok sayarak direkt ilk filmin devamı olarak konumlanıyor. En azından yapılan açıklama o yönde. Dolayısıyla yeni filme, arada olan biten her şeyi unutup 40 yıl sonra gelen ilk devam filmiymiş gibi yaklaşmak lazım ama buraya bir şerh koyalım, bu mevzuya geri döneceğiz.

Güneyliler Turist Avlıyor: Scarecrows / Korkuluk (2017)

Murat Tolga Şen — Tue, 31 Jul 2018 09:37:15 +0000

Geçtiğimiz hafta sinemalarımıza düşen Downrange’in (Dehşet Yolu) ardından bu hafta da yine bir yol korkusu çıktı karşımıza… Redneck movie olarak sınıflandırabileceğimiz alt türe ait olan Korkuluk (Scarecrows), beni sandığımdan daha çok oyaladı. Düşük bütçesi ve cast sorunlarına rağmen oldukça eğlenceli bir izleme deneyimi oldu, hem de bu kadar yağmalanmış bir türün eseriyken!

Kendimi bildim bileli, ABD kırsalında yolculuk ederken oradaki yerliler (Kızılderililer değil, çiftçi aileleleri) tarafından terörize edilen gençlerin hikayesini izliyorum. Bu türün en basit özeti şu; seyahate çıkan avanak Yankee’ler (kuzeyli şehirliler) yolculukları esnasında kafayı yemiş Redneck’ler (güneyli çiftçiler) tarafından katlediliyorlar. Amerikan muhafazakarlığının sinemadaki iz düşümü, bir tür yalnız başına seyahat etmeyin, ailenizle tatile çıkan uyarısı… Hoş, ailelerin de başına az şey gelmedi bu filmlerde! Üzerinde biraz daha düşünürsek; iç savaş zamanlarından gelen bir nefretin popüler sinemaya yansıdığı gibi iddialı bir sonuca bile ulaşabiliriz.

Sebepsiz Şiddet: Downrange / Dehşet Yolu (2018)

Murat Tolga Şen — Sun, 22 Jul 2018 18:00:13 +0000

Eğer daha filmin ilk sahnesinde bir arabaya doluşmuş ve eğlenmeye-kamp yapmaya vs. giden kızlı-erkekli Amerikan gençlerini görüyorsak anlayın ki onların başına gelecek şeyler var. Texas Chainsaw Massacre, Evil Dead gibi kural koyucu filmlerde bela gençleri gittikleri yerde bulurdu. Bu hafta sinemalarımıza uğrayan Dehşet Yolu (Downrange) filminde ise daha yolculuk bitmeden ortalık kan gölüne dönüyor!

Asla Unutulmayacak Bir Klasik: A Nightmare on Elm Street (1984)

Murat Kızılca — Fri, 29 Jun 2018 21:25:07 +0000

Korku sinemasının usta yönetmenlerinden Wes Craven, 30 Ağustos 2015’te aramızdan ayrıldı. Ardında otuza yakın film miras bırakan ustanın filmografisine şöyle üstünkörü bir göz attığımızda gördüğümüz manzara, bize onun ne kadar önemli bir sinemacı olduğunu göstermeye fazlasıyla yeterli gelir. İçinde barındırdığı gizli hazineleri bir kenara bırakalım, her on senede bir korku sinemasını derinden etkileyen öncü bir filme imza atmak kolay bir iş değildir: Yetmişli yıllarda ilk filmi The Last House on the Left (1972), seksenli yıllarda A Nightmare on Elm Street (1984) ve doksanlı yıllarda Scream (1996). Her biri döneminin belirleyicisi olmuş, “Fareli Köyün Kavalcısı”ndaki kavalcı gibi kendi takipçilerini yaratmış yenilikçi filmler.

A Nightmare on Elm Street, ustanın bütün filmleri arasında tartışmasız en önemli olanıdır. Craven, bu filmden sonra sadece dünya çapında tanınırlığını artırmakla kalmamış, aynı zamanda ismini gelmiş geçmiş en önemli korku yönetmenleri arasına bir daha silinmemecesine yazdırmıştır.

Bir Sevmek Bin Defa Ölmek Demekmiş: Happy Death Day (2017)

Murat Tolga Şen — Tue, 07 Nov 2017 17:00:55 +0000

Belli bir yaşın üstündeki herkes, bana göre “dünyanın en sevimli filmi” olan Bugün Aslında Dündü’yü (Groundhog Day) mutlaka hatırlar. Harold Ramis’in yönettiği ve Bill Murray ile Andie MacDowell’i beyazperdenin en tatlı çiftlerinden birine dönüştüren 1993 yapımı filmin üzerinden, dile kolay; tam 24 yıl geçmiş ve birilerinin aklına bu fikirden yola çıkarak bir korku filmi çekmek gelmiş!

Fikir saçma gibi görünse de bu aslında oldukça mümkün, çünkü sürekli aynı günü yaşayan berbat karakterli bir kahramanın yaşadıklarının romantik bir komediye değil de, bir kabus senaryosuna dönüşmesi çok daha olası