Mukadderat (2024)
Mukadderat birkaç küçük senaryo zaafına rağmen iyi yazılmış, iyi yönetilmiş, güzel bir “mahalle filmi”. Yeşilçam havası almak isteyenler kaçırmasın...
alt kültür sinema yayını
Değirmen (1986) veya Kaygılanmayı Bırakıp Zelzeleyi Sevmeyi Nasıl Öğrendim?
En önemli siyasi mizah örneklerimizden biri olan Değirmen'in hem romanı, hem de Atıf Yılmaz’ın usta ellerinden çıkan filmi bir başyapıttır.
Yerli Casper: Cici Can (1963)
Cici Can, ismiyle dahi bir karikatür bombası olduğunun ipuçlarını veren, fantastik yapısıyla fark yaratan ve samimi mizahıyla iç ısıtan nevi şahsına münhasır bir film.
Onur Ünlü ve Özgür Ruhu: Güneşin Oğlu (2008)
Onur Ünlü’nün Cihangir’de bir kafede aklına düşen ve 10 gün gibi çok kısa bir sürede çektiği Güneşin Oğlu, fantastik sinemamızın ilginç örneklerinden biri...
Sinemada Toplumcu İntikam: İnsan Avcısı (1975)
Filmin polisiye türünde Türk sinemasında ilk ve tek olduğunu söyleyebilirim. Güncel politik tartışmalara girmekten ve halkın yanında durduğunu göstermekten çekinmeyen başka bir filmle karşılaşmadım.
Çılgın Bir Rip-Off: Zıpçıktı (1995)
Zıpçıktı, esasen bir Hollywood yapımı olan Problem Çocuk’un (1990) uyarlaması. Bir başka deyişle; çılgın bir rip-off. Neden mi çılgın? Gelin buna hep birlikte bir göz atalım.
Kaybedenler Kulübü (2011)
Nazım Hikmet için birileri ‘’keşke kaçmasaydı’’ der demez Rahmi Eyüboğlu ‘’Sen hiç öldün mü, arkadaş?’’ diye sorar ve “ölüm” karşısında tek bir davranış şekli olmadığını söyler.
Dört Koldan İntikam: Dört Hergele (1974)
Eksiklerine rağmen tuhaf bir çekiciliğe, ciddiyete ve sürükleyiciliğe sahip olan Dört Hergele bir daha ispat ediyor ki Yılmaz Atadeniz-İrfan Atasoy iş birliği, aksiyon sinemamızın en safkan örneklerini ortaya çıkarıyor.
Başka Bir Kemal Sunal Filmi: Boynu Bükük Küheylan (1990)
"Başka bir Kemal Sunal filmi" Boynu Bükük Küheylan, en başta ataerkil yapıyı yerle yeksan eden yapısıyla fark yaratan bir film.
İki Dehanın Ortak Ürünü: Zavallılar (1974)
Zavallılar; Yılmaz Güney ile Atıf Yılmaz sinemasının inceliklerini barındıran, meselesi olan; bu meseleden asla sapmayan etkileyici bir film.
Koca Arayan Uzaylılar: Uçan Daireler İstanbul’da (1955)
Uçan Daireler İstanbul'da o zamanlar bıktırıcı düzeyde kullanılan şarkılara ve dansözlere bolca yer verir. Tam 5 kez dans gösterisi izleriz.
Kimlik, Yabancılaşma ve Kavanozdaki Adam (1987)
Televizyon tarihimizin en ilginç ve başarılı dizilerinden biri olan Kavanozdaki Adam, modernleşme, kimlik ve yabancılaşma gibi konulara dolaylı yoldan yaptığı vurgu ile her görüşten izleyicinin ilgisini hak ediyor.
Bir Cüneyt Arkın Filmi: Babanın Oğlu (1975)
Babanın Oğlu, Cüneyt Arkın’ın klasik avantür filmlerinden toplumcu yapısı ile ayrılan, özünde dönemin sıkıntılarını da barındıran bir film.
Uyumsuzun Doğuşu: Ah Güzel İstanbul (1966)
Ah Güzel İstanbul, seyyar fotoğrafçı Haşmet ile Ayşe’nin hikayesidir ama biraz Züğürt Ağa, çokça da Muhsin Kanadıkırık’tır.
Yılmaz Güney’den: Arkadaş (1974)
Yılmaz Güney, “Arkadaş” filmiyle anlatmak istediklerini en azından halka “sezdirebilmiştir” diyebiliriz.
Körüklü Çizmeden Tokyo Terliğe: Züğürt Ağa (1985)
Züğürt Ağa, Şener Şen’in komedyen kimliğinden yıldız oyunculuğa geçişinin ilk müjdecisidir. Ağa, önceki rollerinden farklı bir tiplemedir.
Şener Şen’in Son Komedi Filmi: Amerikalı (1993)
Amerikalı; Hollywood parodisini ve absürt komediyi başarıyla harmanlayan, sinemamızda pek de görmeye alışık olmadığımız türden bir komedi denemesi.
Dağ 2 (2016)
Alper Çağlar gişe sinemasının harika çocuğu mu? Murat Tolga Şen, gösterime girdiği günden beri dolu salonlara oynayan ve bu yılın gişe rekorunu kırmasına kesin gözüyle baktığı Dağ 2 filmini yazıyor.
Bankerler ve Kamil Bey: Faize Hücum (1982)
Faize Hücum; sınıf atlama hayalini ve dönemin sosyo-ekonomik yapısını merkezine yerleştirdiği emekli memur Kamil Bey ekseninde, kendine has üslupla anlatan bir hikâye.
İkimizin Yerine (2016)
İkimizin Yerine popüler oyuncuları başrole yerleştiren, dramatik bir hikâye vadeden, ancak bunu işleve dökmekte sıkıntılar yaşayan bir film.
Otobüs Yolcuları (1961)
İşine âşık bir otobüs şoförünü merkeze alan Otobüs Yolcuları, eski İstanbul’u özleyenler için adeta bulunmaz Hint kumaşı niteliğinde.