Bir Zamanlar Atilla Arcan: Zaloğlu Rüstem (1966)
Muharrem Gürses, oğlunun ismini verdiği Atilla Film bünyesinde bir sürü tarihi film çekmiş ve başrolde oğlu Atilla Gürses’i oynatmış. Yazının konusu olan Zaloğlu Rüstem
alt kültür sinema yayını
Chronicle (2012)
Chronicle, ciddiye almadan izlenecek oyalayıcı bir fantezi ancak Found footage’ın temel kurallarını ihlal ediyor. Keşke bu teknikle çekilmeseymiş…
Azap (2015)
Azap, benzer formüllü cin filmi tariflerden sıyrılarak, evrensel bir korku kalıbını alıp İslam dünyasına ait cinler âlemiyle ilgili bir öyküye giydirmeyi başarıyor.
Şahane Misafir (2012)
Şahane Misafir konusundan anlayacağınız üzere naif bir duygusallığa sahip alacakaranlık hikayelerinden biri... Aslına bakarsanız fena bir film sayılmaz.
Muerte En Buenos Aires (2014)
Muerte En Buenos Aires, kara-komedi öğeleri ile süslü, 80'li yıllarda geçen yani “dönem filmi” öğeleri de taşıyan akıcı bir suç drama filmi.
Kagbeni (2008)
Kagbeni, sineması pek fazla tanınmayan Nepal’den, en iyimser tabirle ‘hoş’ diyebileceğimiz, ilginç bir korku denemesi.
Shi hun / Soul (2013)
Soul, ‘slow burner’ sevenleri mest edecek, psikolojik yanı ağır basan bir korku gerilim. Bu tarz filmleri sevenler kaçırmasın.
Howl (2015)
Howl genel olarak korku severleri tatmin edecek bir kurtadam filmi. Hatta Dog Soldiers sonrası yapılmış türün en dişe dokunur işi...
The Grey / Gri Kurt (2011)
Gri kurt, avcının av olma hikayesini bir tür doğa slasher'ına çevirerek aktarıyor ve biz acaba sona kim kalacak diye merak ediyoruz.
Mayor (2013)
Mayor, sabahın erken saatlerinde altı yedi yaşlarında bir çocuğun ölümüne sebep olan bir komiserin, aynı günün akşamına kadar yaşadıklarını anlatıyor.
Gone (2012)
Gone, Slasher desem slasher değil, polisiye desem hiç değil… Tek artısı, hikâyenin gelişimi açısından sıkıntısız bir kurgu içeriyor olması...
From Up On Poppy Hill (2012)
Tepedeki Ev’in, Tetsurô Sayama’nın 1980 tarihli shojo manga’sına dayanan hikâyesi baba Miyazaki tarafından filme uyarlanmış.
Death Machine (1994)
Alien serisi, Terminator, Robocop, Assault on Precinct 13 ve Hardware gibi filmlerden aldığı referanslarla vücut bulan Death Machine ilginç bir ilk film.
Hysteria (2011)
Londra’da “Histeri” teşhisi konan kadınlar tedavi için Dr. Dalrymple’ın kapısının önünde kuyruklar oluşturur, zira kendisi masajda tam bir ustadır.
The Amityville Horror (1979)
Stuart Rosenberg’in yönettiği The Amityville Horror (1979), başarılı bir ev korkusu olarak tarihteki yerini almış önemli bir filmdir.
Black Mass (2015)
Black Mass bir suç filmi... Yoğun testosteron salgılayan, sadakati sorgulayan ve başkarakterine açıkça bir hayranlık besleyen bir yapım.
The Fifth Cord (1971)
Işığın ve gölgenin tarihindeki unutulmaz zaferlerden biridir “The Fifth Cord”. Tıpkı formunda bir “Fellini” gibi, sessize bile alıp seyredebilirsiniz.
Blood and Black Lace (1964)
Mario Bava'nın çektiği Blood and Black Lace filminde planlar adeta dans eder. Her sahne bir sonraki sahneyle ilişkilendirilip spiral bir yapı kurulur.
My Dear Killer (1972)
Tonino Valerii’nin yönettiği 1972 tarihli My Dear Killer, dur durak bilmeyen, şaşırtmacalarla dolu, gayet iyi bir B sınıfı giallo!
Argento’dan Üç Ana Efsanesi: Inferno (Vol.2)
Inferno’da ana karakterler katil gölgelerin ellerinde vahşice öldürülürken, filmin yan karakterleriyle gerçekleştirilen en olağandışı ölümlere geliyor sıra.
Mustang (2015)
Mustang, toplum baskısının temellerini sorgulamıyor ama baskılanan insanın hapsedildiği sınırlardan fışkırıp taşan özgürlük isteğini göstermeyi başarıyor.