Toprağın İntikamı: Picnic at Hanging Rock (1975)
Picnic at Hanging Rock, “her şey başlar ve biter” ve “gördüklerimizi sandığımız rüya içinde bir rüya” diyerek sonu olan yaşamın hüznünü duyumsatır süresi boyunca.
alt kültür sinema yayını
Oral Haz ve Fetişistik Bakışın Nesnesi Olarak Kadın: Sexual Drive (2021)
Sexual Drive filmi (2021), yeni bir temsil sunmazken, aynı zamanda anlatısını cinsiyetçi eril bakış üzerinden konumlandırıyor.
Aşkın Kılavuzluğunda Kendine Yolculuk: -Kal. (2022)
Kal, çocukluk travması olan terk edilme korkusu ile başbaşa kalan Semih’in saplanıp kaldığı travması ile usulca yüzleşmesini anlatıyor.
Bilmemek (2019): İktidar İlişkilerini Reddetmek Mümkün mü?
Bilmemek (2019), bilmenin önemi üzerine izleyicisini düşündürürken, bunun sınırı üzerine de bir soru işareti koyuyor.
Bir Sistem Alegorisi Olarak Kurak Günler (2022)
Kurak Günler, her zaman bir umut olduğunu, çoğunluğa karşı azınlığın da ayakta kalabileceğini ve dimdik savaşabileceğini söylüyor.
Kerr (2021): Çukurların Kapatılması Ümidi İle…
Yönetmen Tayfun Pirselimoğlu, aynı adlı romanından uyarladığı Kerr’de, filmin isminden başlayarak tekerrür üzerine odaklanıyor.
Stiletto: A Pink Family Tragedy (2021)
Can Merdan Doğan, Stiletto ile bir nesneyi merkezine alarak anlatısını kuruyor ve her türlü tanımlamayı ve işaretlemeyi reddediyor.
Altın Koza’dan: Bir Zamanlar Gelecek: 2121 (2022)
29. Adana Altın Koza Film Festivali’nde ayağımın tozuyla sinemaya gidip izlediğim ilk yarışma filmi Bir Zamanlar Gelecek: 2121 oldu.
Barış Gelini: Pippa Bacca’yı Yeniden Düşünmek!
Barış Gelini Pippa Bacca aracılığı ile Simone Manetti’nin yarattığı toplumsal yüzleşme ve hesaplaşma davetine katılmanızı ümit ediyorum.
Aşıklar Bayramı (2022) ve Anlatıya Dair Notlar
Özcan Alper’in yönetmenliğini yaptığı Aşıklar Bayramı (2022), baba-oğul hesaplaşmasını anlatısının merkezine alıyor.
Neşeli Metal Parodisi: Heavy Trip (2018)
Heavy Trip, Finlandiya’nın ruhsatsız kasabasında yaşayan dört metal müzisyeninin Norveç'teki festivale gidiş yolculuğunu anlatıyor.
Kartezyen Bir Ağıt: Gaspar Noé’den Vortex (2021)
“Yüreklerini yitirmeden önce akıllarını yitiren tüm insanlara...” Vortex, gelmiş geçmiş en yaratıcı Kartezyen düalizm filmlerinden biri.
Kayıp Yönetmenin Peşinde: Straight to VHS (2021)
Emilio Silva Torres imzalı Uruguay yapımı Straight to VHS, dönemin ruhunu anlamaya gayret eden, heyecan verici bir belgesel.
İki Arada Bir Derede: Jeg Er Din / I Am Yours (2013)
Norveçli yönetmen Iram Haq’ın ilk uzun metrajlı filmi I Am Yours, eksiklerine rağmen dengeli ve ayakları yere basan bir kesit filmi.
İrfan Atasoy’un Anısına: Zalim (1973)
Zalim, İrfan Atasoy’un safkan avantürlerinden biri. Kara Cellat’ın, Beş Hergele’nin ve Dört Hergele’nin yanına yakışıyor.
Black Metal, Vikingler, Zombiler ve Bir Kamyon Çöp: Saga (2016)
Norveç yapımı Saga (2016), olmamış bir film. Ne zombi filmi olabiliyor ne de slasher. Komedi zaten bu yöreye hiç uğramamış.
Yine Olmadı: Texas Chainsaw Massacre (2022)
Maalesef yeni Texas Chainsaw Massacre da TCM serisinin yönünü şaşırmış halkalarından bir diğeri olarak hatırlanacak.
Scream (2022) Sinefil Hazinesi Slasher!
Scream (Çığlık) bir Netflix filmi değil, cesur bir dili var. Eski usul ama sağlam bir slasher, bir sinefil hazinesi. Kaçırmayın, sinemada izleyin.
Kült Filmler Zamanı: The Keep / Kan Çanağı (1983)
The Keep, ışık, gölge ve duman efektleriyle sürrealist bir kâbusu andıran, unutulmaz karelerle dolu, yaratıcı bir fantastik korku filmi.
De Uskyldige / The Innocents (2021)
De Uskyldige / The Innocents, “bu film olmuş” dedirten bir film değil yalnızca. Özgün bir dil kurarak kendini sevdiriyor.
Ghostbusters: Afterlife (2021): Dededen Toruna…
Ghostbusters, tıpkı Tosun Paşa gibi bir kadro filmi ve o kadro ile bile yeniden çekilemeyecek, eğlencesi tekrarlanamayacak bir iş.