Toprağın İntikamı: Picnic at Hanging Rock (1975)
Picnic at Hanging Rock, “her şey başlar ve biter” ve “gördüklerimizi sandığımız rüya içinde bir rüya” diyerek sonu olan yaşamın hüznünü duyumsatır süresi boyunca.
alt kültür sinema yayını
Stallone’den Bir Geceyarısı Kabusu: Cobra (1986)
Cobra barındırdığı aşırı kanlı ve rahatsız edici düzeyde vahşet dolu ölüm sahneleriyle aynı zamanda bir slasher belki de giallo düzeyindeydi. Filmdeki ölüm sahnelerinde karakterlerin ölüm anı gösterilmeden yalnızca savrulan bıçak ve baltalar görülür ve bu darbelerle öldükleri varsayılır.
Embrace of the Serpent (2015)
Embrace Of The Serpent, başından sonu belli maceralardan değil. Bir bitkinin peşine çıkılan bu yolculuk gerçekten de sonu ve destinasyonu belirsiz, merak uyandırıcı, tekinsiz bir yolculuk.
Atıf Yılmaz’ın Büyülü Dünyası: Nihavend Mucize (1997)
Nihavend Mucize’nin her bir sekansının, hikâyenin bütüne hizmet ettiğini dile getirebiliriz. Neredeyse gereksiz hiçbir ayrıntının bulunmadığı filmin senaryosu bu açıdan hayranlık uyandırıyor
Turkish Rocky: Kara Şimşek (1985)
Kara Şimşek filminin yönetmeni, sinemamızın en kült filmlerinin altına imzasını atan fantastik sinemacı Çetin İnanç'tan başkası değildir.
Khane-ye doust kodjast? (1987)
İran sinemasına ve insana ilişkin birçok duyguyu basit hikayesinin etrafına sarmayı başaran Khane-ye doust kodjast (Arkadaşımın Evi Nerede) filmini yazarak büyük yönetmeni anmak isterim.
The Hurt Locker (2008)
Kathryn Bigelow, The Hurt Locker ile işgal ve militarizm güzellemesi yapmanın Oscar ödülünün ta kendisi olduğunu göstermiştir.
Üç Harfliler 3: Karabüyü (2016)
Başarılı Musallat ve Siccin filmlerinden sonra şimdi kendi başlatmadığı bir serinin 3. filmi olan Üç Harfliler 3: Karabüyü’nün yönetmen koltuğunda oturuyor.
Bir Haşmet Asilkan Filmi: Aşk Filmlerinin Unutulmaz Yönetmeni (1990)
Yeşilçam’ın şaşalı günleri geride kalmış, herkesin çağa ayak uydurmak zorunda olduğu bir dönem. Ancak her dönem de olduğu gibi geleneksellikten kopamayan, geçmiş ile bağlarını bir türlü atamayan bir güruh burada da karşımızda.
Wakaliwood: The Documentary (2012)
Uganda'nın gecekondu mahallesinde yaşayan sinemacı Nabwana'nın hikâyesini anlatan Wakaliwood, eminim ki her sinemaseveri etkileyecektir.
Independence Day: Resurgence (2016)
Kurtuluş Günü: Yeni Tehdit, Roland Emmerich’in elindeki devasa bütçeyi nasıl çarçur ettiğini görmekten gayrı anlamı olmayan, yer yer bir hayli sıkıcılaşan bir izlencelik.
Aslı Özge’den: Köprüdekiler (2009)
Kapitalizmin kıyasıya ezdiği Fikret, Umut, Cemile ve Murat isimli karakterlerin maceralarını anlatan bir film Köprüdekiler.
Machete Maidens Unleashed! (2010)
Machete Maidens Unleashed, her sinemaseverin ilgisini çekecek detaylarla dolu ama özellikle istismar sinemasına meraklı olanların mutlaka izlemesi gereken, çok eğlenceli bir belgesel.
Schizoid (1980)
Schizoid, zayıf cinayetleriyle değer kaybeden ama güçlü söylemiyle farklı bir yere konumlanmaya çalışan, en az oyuncu kadrosu kadar ilginç ama bir o kadar da hafif bir korku filmi.
Korku Seansı 2 (2016) vs. Cin Filmleri
Korku Seansı 2; sinema salonlarına arsız bir mantar gibi yayılan, Türk sinemasında “cin furyası” dönemini başlatan cin filmlerinden farksız.
Now You See Me 2 (2016)
Now You See Me 2. Birinci sınıf oyuncuları izlemenin vereceği keyif size yetecekse eğer, uzun süresi ve son tahlilde sıkıcı hikayesine rağmen, tercih sizindir, salonlar sizi bekler.
Rites of Spring (2011)
Rites of Spring, çizgi üstü oyunculukların ve özel efektlerin katkı sağladığı, ilgi çekici bir hikâyeye sahip, eli yüzü düzgün bir ilk film.
Ertem Eğilmez’in En Sıra Dışı Filmi: Ölünceye Kadar (1967)
Ertem Eğilmez’in sıra dışı filmi hangisidir sizce? Kariyerinin başında çevirdiği Öztürk Serengil’li Vahi Öz’lü güldürüler mi? Yoksa kariyerindeki ilk ciddi başarısı olan Pygmalion uyarlaması Sürtük mü?
Savage Weekend (1979)
Önemli filmlerden ödünç aldığı referanslarla bezeli Savage Weekend, birçok eksisine rağmen önemsenmesi gereken, az bilinen ama öncü bir ‘slasher’.
The Conjuring 2 / Korku Seansı 2 (2016)
James Wan modern korku sinemasının en büyük markası... Seyircinin geneli onun çektiği filmlere bayılıyor ama artık sizce de kabak tadı vermedi mi?
Andrei Rublev (1966)
“Başta Andrei Rublev’in inancı yalnızca entelektüeldi. Manastırdan çıktığında bu ilme sahipti ama nasıl kullanacağını bilmiyordu."