Toprağın İntikamı: Picnic at Hanging Rock (1975)
Picnic at Hanging Rock, “her şey başlar ve biter” ve “gördüklerimizi sandığımız rüya içinde bir rüya” diyerek sonu olan yaşamın hüznünü duyumsatır süresi boyunca.
alt kültür sinema yayını
Baskın (Can Evrenol, 2015)
Baskın, yurtdışında aldığı övgüleri hak eden, eğer gişesi de iyi olursa Türk korku sinemasında suyun yönünü değiştirme potansiyeline sahip bir yapım. Çok karanlık ve çok kanlı…
Hardware (1990)
Hardware, 1990 ABD-İngiliz ortak yapımı post - apokaliptik bir bilim kurgu filmi. Kimi yerlerde korku filmi olarak bahsedilse de gerilimden öteye geçen bir tarafı yok.
Limonata (2015)
Eflatun Film ekolünün TV tarafına öykünen haliyle Limonata, yer yer sıkıntılar yaşayan bir film olsa da, türün sevenleri açısından umut verici olmayı başarıyor...
Kumun Tadı (2014)
Kumun Tadı, kendi varoluşuna inanmayan bir stil denemesi ancak filmin yaratmak istediği etkinin çok az alıcısı var. Ülke sinemasının üzerine sinen Doğu Avrupa romantizminin yeni bir örneği daha…
Gassal (2015)
Bir ev, iki tuhaf karakter ve gömülmek için bekleyen bir sürü ceset... Alper Kıvılcım'ın ilk yönetmenlik denemesi olan Gassal karanlık, stilize bir psikolojik gerilim...
Star Wars: The Force Awakens (2015)
The Phantom Menace ve Attack of the Clones’u toplayın, hatta çarpın, bir Force Awakens etmez. Ama uğruna koskoca genişletilmiş evreni feda ettiğimiz film daha iyi olmalıydı.
Night of the Demon (1957)
Birçok farklı kaynak tarafından tüm zamanların en iyi korku filmleri arasında gösterilen Night of the Demon, her korkuseverin mutlaka görmesi gereken filmlerden biri.
Star Wars: The Force Awakens (2015)
George Lucas olmadan yoluna devam eden macera, serinin en güçlü taraflarını tek bir filmde toplamayı başarıyor ve izleyenlere “bu %100 Star Wars” dedirtiyor.
Goosebumps (2015)
Hayal gücünün tavan yapıp, beynimizin duvarlarını hafiften tırmalamaya başladığı hikayelerden biri diyebiliriz Goosebumps: Canavarlar Firarda için...
Sicario (2015)
Kendine has bir sinema dili oluşturma konusunda emin adımlarla ilerleyen yetenekli sinemacı Dennis Villeneuve bu yıl beklenmedik bir film ile çıkageldi: Sicario...
Chronicle (2012)
Chronicle, ciddiye almadan izlenecek oyalayıcı bir fantezi ancak Found footage’ın temel kurallarını ihlal ediyor. Keşke bu teknikle çekilmeseymiş…
Azap (2015)
Azap, benzer formüllü cin filmi tariflerden sıyrılarak, evrensel bir korku kalıbını alıp İslam dünyasına ait cinler âlemiyle ilgili bir öyküye giydirmeyi başarıyor.
Şahane Misafir (2012)
Şahane Misafir konusundan anlayacağınız üzere naif bir duygusallığa sahip alacakaranlık hikayelerinden biri... Aslına bakarsanız fena bir film sayılmaz.
Muerte En Buenos Aires (2014)
Muerte En Buenos Aires, kara-komedi öğeleri ile süslü, 80'li yıllarda geçen yani “dönem filmi” öğeleri de taşıyan akıcı bir suç drama filmi.
Kagbeni (2008)
Kagbeni, sineması pek fazla tanınmayan Nepal’den, en iyimser tabirle ‘hoş’ diyebileceğimiz, ilginç bir korku denemesi.
Shi hun / Soul (2013)
Soul, ‘slow burner’ sevenleri mest edecek, psikolojik yanı ağır basan bir korku gerilim. Bu tarz filmleri sevenler kaçırmasın.
Howl (2015)
Howl genel olarak korku severleri tatmin edecek bir kurtadam filmi. Hatta Dog Soldiers sonrası yapılmış türün en dişe dokunur işi...
The Grey / Gri Kurt (2011)
Gri kurt, avcının av olma hikayesini bir tür doğa slasher'ına çevirerek aktarıyor ve biz acaba sona kim kalacak diye merak ediyoruz.
Mayor (2013)
Mayor, sabahın erken saatlerinde altı yedi yaşlarında bir çocuğun ölümüne sebep olan bir komiserin, aynı günün akşamına kadar yaşadıklarını anlatıyor.
Gone (2012)
Gone, Slasher desem slasher değil, polisiye desem hiç değil… Tek artısı, hikâyenin gelişimi açısından sıkıntısız bir kurgu içeriyor olması...